Mateus 26

De Plon, Jesus doot to moaken

1 Un daut passieed, aus Jesus aul dise Räd verecht haud, säd Hee to siene Jinja: 2 Jie weeten, daut no twee Doag es daut Passafast*26:2 De fungen aun aum 14. Nissan (fa ons Aprell); 3Mo 23:5-6., un de Menschensän woat äwajäft, om jekjriezicht to woaren. 3 Dan vesaumelden sikj de Huagepriesta un de Schreftjelieede un de Eltestasch vom Volkj en däm Huagenpriesta sien Hoff, dee Kaifas heet, 4 un berooden toop, woo see Jesus derch Lest jriepen un dootmoaken kunnen. 5 Oba see säden: Nich oppem Fast, daut et nich een Jetimmel mank daut Volkj jeft!

Eene Fru saulft Jesus met Parfum

6 Aus Jesus en Betanien wia en Simon, dän Leprakranken, sien Hus, 7 kjeem eene Fru no Am, dee haud eene Alabasta-Buddel met sea diere Saulweelj un goot Am dee opp sien Kopp, aus Hee aum Desch saut. 8 Oba aus siene Jinja daut sagen, wieren see vedrisslich doaräwa un säden: Wuarom dit Vekwosen? 9 Dise Eelj haud kunt dia vekoft woaren un de Oame jejäft. 10 Oba aus Jesus daut moakjt, säd Hee to äant: Wuarom moak jie de Fru daut schwoa? Wiels see haft een goodet Woakj aun Mie jedonen. 11 Jie haben de Oame emma bie junt, oba Mie hab jie nich emma. 12 Doamet, daut see dise Saulweelj opp mienen Kjarpa jegoten haft, haft see Mie toom Bejrafnis reedjemoakt. 13 Ekj saj junt woarhauftich: Wuaemma dit Evangelium woat jeprädicht woaren en de gaunze Welt, doa woat uk von daut jerät woaren, waut dise jedonen haft, to äa Aunjedenkj.

Judas eenicht sikj, Jesus to veroden

14 Dan jinkj eena von de twalw, met Nomen Judas Iskariot, no de Huagepriesta 15 un säd: Waut well jie mie jäwen? un ekj woa Am junt veroden*26:15 Ooda: äwajäwen.. See vesechaden am dartich Selwastekja. 16 Un von dan aun socht hee no Jeläajenheit, Am to veroden.

Jesus at met siene Jinja daut Passamol

17 Aum ieeschten Dach von de onjesuade Brood kjeemen de Jinja no Jesus un säden to Am: Wua west du haben, daut wie fa Die reedmoaken, daut Passamol to äten? 18 Un Hee säd: Got en de Staut no eenem un sajcht to am: De Meista lat die sajen: Miene Tiet es nu dichtbie; ekj well bie die met miene Jinja daut Passamol hoolen. 19 Un de Jinja deeden, soo aus Jesus äant befolen haud, un muaken daut Passa reed.

20 Aus daut Owent jeworden wia, sad Hee sikj met de Twalw aum Desch. 21 Un aus see eeten, säd Hee: Ekj saj junt woarhauftich: Eena von junt woat Mie veroden. 22 Un see worden sea truarich un een jiedra von äant funk aun, Am to froagen: Har, sie ekj daut? 23 Hee oba auntwuad un säd: Dee met de Haunt met Mie em Schatel endukt, dee woat mie veroden. 24 De Menschensän jeit woll doahan, soo aus von Am jeschräwen steit; oba wee däm Mensch, derch wäm de Menschensän verot woat! Daut wia fa dän Mensch bäta, wan hee niemols jebuaren wia. 25 Dan auntwuad Judas, dee Am veroot, un säd: Sie ekj daut, Rabbi? Hee säd to am: Du hast daut jesajcht.

Daut Owentmol

26 Un aus see eeten, neem Jesus Broot, dankt un bruak daut un jeef de Jinja daut un säd: Nämt, ät; dit es mien Kjarpa. 27 Un Hee neem daut Kuffel, un dankt, jeef äant daut un säd: Drinkjt aula doarut; 28 wiels dit es mien Bloot von däm nieen Bunt, daut fa väle vegoten woat fa de Sinden-Vejäwunk.