Salmos 11

Persécuteurs de David ; feu et souffre du ciel sur eux.

1 Psaume de David, donné au maître chantre. Je me suis retiré vers l’Eternel ; comment donc dites-vous à mon âme : Fuis-t’en en votre montagne, oiseau ? 2 En effet, les méchants bandent l’arc, ils ont ajusté leur flèche sur la corde, pour tirer en secret contre ceux qui sont droits de coeur. 3 Puisque les fondements sont ruinés, que fera le juste ? 4 L’Eternel est au palais de sa Sainteté ; l’Eternel a son Trône aux cieux ; ses yeux contemplent, et ses paupières sondent les fils des hommes. 5 L’Eternel sonde le juste et le méchant ; et son âme hait celui qui aime la violence. 6 Il fera pleuvoir sur les méchants des filets, du feu, et du souffre ; et un vent de tempête sera la portion de leur breuvage. 7 Car l’Eternel juste aime la justice, ses yeux contemplent l’homme droit.

Al la ĥorestro. De David.

1 Ĉe la Eternulo mi rifuĝas.

Kial vi diras al mia animo:

Flugu kiel birdo sur vian monton?

2 Ĉar jen la malbonuloj streĉis pafarkon,

Almetis sagon sian al la tendeno,

Por pafi kaŝe kontraŭ la honestajn korojn.

3 Kiam la fundamentoj estas detruitaj,

Kion povas fari la justulo?

4 La Eternulo estas en Sia sankta templo;

La trono de la Eternulo estas en la ĉielo;

Liaj okuloj vidas, Liaj palpebroj esploras la homidojn.

5 La Eternulo elprovas justulon;

Sed malpiulon kaj perfortemulon Lia animo malamas.

6 Sur la malpiulojn Li pluvigos brulantajn karbojn, fajron kaj sulfuron;

Brula vento estos kaliko, destinita por ili.

7 Ĉar la Eternulo estas justa, Li amas justecon;

La piulo vidos Lian vizaĝon.