Salmos 70

David demande à Dieu sa protection, et la ruine de ses ennemis.

1 Psaume de David, pour faire souvenir, donné au maître chantre. 2 Ô Dieu ! hâte-toi de me délivrer ; ô Dieu ! hâte-toi de venir à mon secours. 3 Que ceux qui cherchent mon âme soient honteux et rougissent ; et que ceux qui prennent plaisir à mon mal soient repoussés en arrière, et soient confus. 4 Que ceux qui disent : Aha ! Aha ! retournent en arrière pour la récompense de la honte qu’ils m’ont faite. 5 Que tous ceux qui te cherchent s’égayent et se réjouissent en toi ; et que ceux qui aiment ta délivrance, disent toujours : Magnifié soit Dieu ! Or je suis affligé et misérable ; ô Dieu ! hâte-toi de venir vers moi ; tu es mon secours et mon libérateur ; ô Eternel ! ne tarde point.

Al la ĥorestro. De David. Pro memoro.

1 Volu, ho Dio, savi min;

Ho Eternulo, rapidu helpi min.

2 Hontiĝu kaj konfuziĝu tiuj, kiuj serĉas mian animon;

Retiriĝu kaj estu mokataj tiuj, kiuj deziras al mi malbonon.

3 Kun honto iru returne tiuj,

Kiuj diras al mi: Ha, ha!

4 Gaju kaj ĝoju pro Vi ĉiuj Viaj serĉantoj;

Kaj la amantoj de Via savo diru ĉiam:

Granda estas Dio.

5 Kaj mi estas mizera kaj malriĉa;

Ho Dio, rapidu al mi.

Vi estas mia helpo kaj mia savanto;

Ho Eternulo, ne malrapidu.