Salmos 116

Reconnaissance de David pour la délivrance qu’il avait reçue de Dieu dans quelque grand péril.

1 J’aime l’Eternel, car il a exaucé ma voix, et mes supplications. 2 Car il a incliné son oreille vers moi, c’est pourquoi je l’invoquerai durant mes jours. 3 Les cordeaux de la mort m’avaient environné, et les détresses du sépulcre m’avaient rencontré ; j’avais rencontré la détresse et l’ennui. 4 Mais j’invoquai le Nom de l’Eternel, en disant : je te prie, ô Eternel ! délivre mon âme. 5 L’Eternel est pitoyable et juste, et notre Dieu fait miséricorde. 6 L’Eternel garde les simples ; j’étais devenu misérable, et il m’a sauvé. 7 Mon âme, retourne en ton repos ; car l’Eternel t’a fait du bien. 8 Parce que tu as mis à couvert mon âme de la mort, mes yeux de pleurs, et mes pieds de chute. 9 Je marcherai en la présence de l’Eternel dans la terre des vivants. 10 J’ai cru, c’est pourquoi j’ai parlé ; j’ai été fort affligé. 11 Je disais en ma précipitation : tout homme est menteur. 12 Que rendrai-je à l’Eternel ? tous ses bienfaits sont sur moi. 13 Je prendrai la coupe des délivrances, et j’invoquerai le Nom de l’Eternel. 14 Je rendrai maintenant mes voeux à l’Eternel, devant tout son peuple. 15 Toute sorte de mort des bien-aimés de l’Eternel est précieuse devant ses yeux. 16 Ouï, ô Eternel ! car je suis ton serviteur, je suis ton serviteur, fils de ta servante, tu as délié mes liens. 17 Je te sacrifierai des sacrifices d’actions de grâces, et j’invoquerai le Nom de l’Eternel. 18 Je rendrai maintenant mes voeux à l’Eternel, devant tout son peuple ; 19 Dans les parvis de la maison de l’Eternel, au milieu de toi, Jérusalem. Louez l’Eternel.

1 Mi amas, ke la Eternulo aŭdas mian voĉon

Kaj mian petegon,

2 Ke Li klinis Sian orelon al mi;

Kaj en miaj tagoj mi Lin vokos.

3 Ĉirkaŭis min la ondoj de la morto,

Kaj turmentoj de Ŝeol min trafis;

Suferon kaj ĉagrenon mi trovis.

4 Sed la nomon de la Eternulo mi vokis:

Ho Eternulo, savu mian animon.

5 Favorkora estas la Eternulo kaj justa,

Kaj nia Dio estas kompatema.

6 La Eternulo gardas la simplanimulojn;

Mi estis en mizero, kaj Li min savis.

7 Revenu, ho mia animo, al via trankvileco,

Ĉar la Eternulo faris al vi bonon.

8 Ĉar Vi savis mian animon de la morto,

Miajn okulojn de larmoj,

Miajn piedojn de falpuŝiĝo.

9 Mi irados antaŭ la Eternulo

En la lando de la vivo.

10 Kun kredo mi diris:

Mi estas tre afliktita.

11 Mi diris en mia konfuziĝo:

Ĉu homo mensogas.

12 Kion mi redonu al la Eternulo

Por ĉiuj Liaj bonfaroj al mi?

13 Mi levos la pokalon de savo,

Kaj mi vokos la nomon de la Eternulo.

14 Miajn promesojn al la Eternulo mi plenumos

Antaŭ Lia tuta popolo.

15 Grandvalora en la okuloj de la Eternulo

Estas la morto de Liaj fideluloj.

16 Ho Eternulo, mi ja estas Via sklavo,

Mi estas Via sklavo, filo de Via sklavino;

Vi disigis miajn ligilojn.

17 Al Vi mi oferdonos dankan oferon,

Kaj la nomon de la Eternulo mi vokos.

18 Miajn promesojn al la Eternulo mi plenumos

Antaŭ Lia tuta popolo,

19 En la kortoj de la domo de la Eternulo,

Interne de vi, ho Jerusalem.