Salmos 95

Psaume prophétique de l’établissement de l’Evangile.

1 Venez, chantons à l’Eternel, jetons des cris de réjouissance au rocher de notre salut. 2 Allons au-devant de lui en lui présentant nos louanges ; et jetons devant lui des cris de réjouissance en chantant des Psaumes. 3 Car l’Eternel est un Dieu Fortet grand, et il est un grand Roi par-dessus tous les dieux. 4 Les lieux les plus profonds de la terre sont en sa main, et les sommets des montagnes sont à lui. 5 C’est à lui qu’appartient la mer, car lui-même l’a faite, et ses mains ont formé le sec. 6 Venez, prosternons-nous, inclinons-nous, et mettons-nous à genoux devant l’Eternel qui nous a faits. 7 Car il est notre Dieu, et nous sommes le peuple de sa pâture, et les brebis de sa conduite. Si vous entendez aujourd’hui sa voix, 8 N’endurcissez point votre coeur, comme en Mériba, et comme à la journée de Massa, au désert ; 9 Là où vos pères m’ont tenté et éprouvé ; et aussi ont-ils vu mes oeuvres. 10 J’ai été ennuyé de cette génération durant quarante ans, et j’ai dit : c’est un peuple dont le coeur s’égare ; et ils n’ont point connu mes voies ; 11 C’est pourquoi j’ai juré en ma colère, s’ils entrent dans mon repos.

1 Venu, ni kantu al la Eternulo;

Ni ĝoje kriu al la rifuĝejo de nia helpo.

2 Ni venu antaŭ Lian vizaĝon kun glorado,

Per psalmoj ni ĝoje kriu al Li.

3 Ĉar granda Dio estas la Eternulo

Kaj granda Reĝo super ĉiuj dioj,

4 Kiu havas en Sia mano la profundaĵojn de la tero,

Kaj al kiu apartenas la altaĵoj de la montoj;

5 Al kiu apartenas la maro, kaj Li ĝin faris,

Kaj la sekteron Liaj manoj kreis.

6 Venu, ni kliniĝu, ni ĵetu nin teren,

Ni genuu antaŭ la Eternulo, nia Kreinto.

7 Ĉar Li estas nia Dio,

Kaj ni estas la popolo de Lia paŝtejo kaj la ŝafoj de Lia mano.

Hodiaŭ, se vi aŭskultas Lian voĉon,

8 Ne obstinigu vian koron, kiel en Meriba,

Kiel en la tago de Masa en la dezerto,

9 Kiam viaj patroj Min incitis,

Esploris kaj vidis Mian faron.

10 Kvardek jarojn Mi indignis kontraŭ tiu generacio,

Kaj Mi diris: Ili estas popolo kun koro malĝusta,

Kaj ili ne volas koni Miajn vojojn;

11 Tial Mi ĵuris en Mia kolero,

Ke ili ne venos en Mian ripozejon.