Salmos 57

Prières de David dans sa grande angoisse.

1 Mictam de David, donné au maître chantre, pour le chanter sur Al-tasheth : touchant ce qu’il s’enfuit de devant Saül en la caverne. 2 Aie pitié de moi ; ô Dieu ! Aie pitié de moi ; car mon âme se retire vers toi, et je me retire sous l’ombre de tes ailes, jusqu’à ce que les calamités soient passées. 3 Je crierai au Dieu souverain, au Dieu Fort, qui accomplit son oeuvre pour moi. 4 Il enverra des cieux, et me délivrera ; il rendra honteux celui qui me veut dévorer ; Sélah. Dieu enverra sa gratuité et sa vérité. 5 Mon âme est parmi des lions ; je demeure parmi des boutefeux ; parmi des hommes dont les dents sont des hallebardes et des flèches, et dont la langue est une épée aiguë. 6 Ô Dieu ! élève-toi sur les cieux, et que ta gloire soit sur toute la terre. 7 Ils avaient préparé le rets à mes pas ; mon âme penchait déjà. Ils avaient creusé une fosse devant moi, mais ils sont tombés au milieu d’elle ; Sélah. 8 Mon coeur est disposé, ô Dieu ! mon coeur est disposé, je chanterai et psalmodierai. 9 Réveille-toi ma gloire, réveille-toi musette et violon, je me réveillerai à l’aube du jour. 10 Seigneur, je te célébrerai parmi les peuples, je te psalmodierai parmi les nations. 11 Car ta gratuité est grande jusqu’aux cieux, et ta vérité jusqu’aux nues. Ô Dieu ! élève-toi sur les cieux, et que ta gloire soit sur toute la terre !

Al la ĥorestro. Por Al-taŝĥet. Verko de David, kiam li forkuris de Saul en la kavernon.

1 Korfavoru min, ho Dio, korfavoru min;

Ĉar ĉe Vi rifuĝas mia animo,

Kaj sub la ombro de Viaj flugiloj mi min kaŝas,

Ĝis pasos la mizeroj.

2 Mi vokas al Dio Plejalta,

Al Dio, kiu decidas pri mi.

3 Li sendu el la ĉielo kaj helpu min,

Li, kiu hontigas miajn persekutanton; Sela.

Dio sendu Sian favoron kaj Sian veron.

4 Mia animo estas inter leonoj;

Mi kuŝas inter homidoj avidaj, kies dentoj estas ponardegoj kaj sagoj,

Kaj kies lango estas akra glavo.

5 Altiĝu super la ĉielo, ho Dio;

Via gloro estu super la tuta tero.

6 Reton ili metis antaŭ miaj piedoj;

Ili premis mian animon;

Ili fosis antaŭ mi foson,

Sed ili mem falis en ĝin. Sela.

7 Fortika estas mia koro, ho Dio, fortika estas mia koro;

Mi kantos kaj gloros.

8 Vekiĝu, mia honoro, vekiĝu, psaltero kaj harpo;

Mi vekos la matenan ĉielruĝon.

9 Mi gloros Vin, ho mia Sinjoro, inter la popoloj;

Mi prikantos Vin inter la gentoj.

10 Ĉar granda ĝis la ĉielo estas Via boneco,

Kaj ĝis la nuboj estas Via vero.

11 Altiĝu super la ĉielo, ho Dio;

Via gloro estu super la tuta tero.