Salmos 120

Prière de David contre les calomnies de ses ennemis.

1 Cantique de Mahaloth. J’ai invoqué l’Eternel en ma grande détresse, et il m’a exaucé. 2 Eternel, délivre mon âme des fausses lèvres, et de la langue trompeuse. 3 Que te donnera, et te profitera la langue trompeuse ? 4 Ce sont des flèches aiguës tirées par un homme puissant, et des charbons de genèvre. 5 Hélas ! Que je suis misérable de séjourner en Mésech, et de demeurer aux tentes de Kédar ! 6 Que mon âme ait tant demeuré avec celui qui hait la paix ! 7 Je ne cherche que la paix, mais lorsque j’en parle, les voilà à la guerre.

Kanto de suprenirado.

1 Al la Eternulo mi vokis en mia sufero,

Kaj Li aŭskultis min.

2 Ho Eternulo, savu mian animon de mensoga parolo,

De falsa lango.

3 Kion Li donos al vi,

Kaj kion Li alportos al vi, ho falsa lango?

4 Akrajn sagojn de fortulo

Kun karboj genistaj.

5 Ve al mi, ke mi gastas en Meŝeĥ,

Ke mi loĝas inter la tendoj de Kedar!

6 Tro longe loĝis mia animo

Inter malamantoj de paco.

7 Mi estas pacema;

Sed kiam mi ekparolas, ili komencas militon.