1 Senhor, lembra-te de Davi

e de tudo que ele sofreu.

2 Ele fez uma promessa solene ao Senhor;

jurou ao Poderoso de Jacó:

3 "Não voltarei para casa,

não descansarei em minha cama,

4 não deixarei que meus olhos durmam,

nem fecharei as pálpebras para cochilar,

5 enquanto não encontrar lugar para a habitação do Senhor,

o santuário para o Poderoso de Jacó".

6 Ouvimos dizer que a arca estava em Efrata

e a encontramos nos campos de Jaar.

7 Vamos ao santuário do Senhor;

adoremos diante de seu trono!

8 Levanta-te, Senhor, e entra no teu lugar de descanso,

junto com a arca, o símbolo do teu poder.

9 Que teus sacerdotes se vistam de justiça,

que teus fiéis cantem de alegria.

10 Por causa do teu servo Davi,

não rejeites aquele que ungiste.

11 O Senhor fez um juramento solene a Davi

e prometeu jamais voltar atrás:

"Colocarei em seu trono

um de seus descendentes.

12 Se os seus descendentes obedecerem aos termos de minha aliança

e aos preceitos que eu lhes ensino,

sua linhagem real continuará

para todo o sempre".

13 Pois o Senhor escolheu Sião;

desejou-a para ser sua habitação.

14 "Este é meu descanso para sempre", disse ele.

"Habitarei aqui, pois este é o lugar que desejei.

15 Abençoarei esta cidade e a tornarei próspera;

saciarei seus pobres com alimento.

16 Vestirei seus sacerdotes com salvação;

seus fiéis cantarão de alegria.

17 Aqui aumentarei o poder de Davi;

meu ungido será luz para meu povo.

18 Vestirei de vergonha seus inimigos,

mas ele usará uma coroa gloriosa."

1 Viešpatie, atsimink Dovydą ir visą jo vargą.2 Jis priesaiką Viešpačiui davė ir įžadą Jokūbo Galingajam:3 "Aš neįžengsiu savo pastogėn, lovon negulsiu ilsėtis,4 akims miegoti neleisiu, vokams užsimerkti,5 kol nesurasiu Viešpačiui vietos, buveinės Jokūbo Galingajam!"6 Štai mes išgirdome ją esant Efratoje, suradome Jaaro laukuose.7 Įeikime į Jo palapines, parpulkime prie Jo kojų pakojo!8 Viešpatie, pakilk į savo poilsio vietą, Tu ir Tavo stiprybės skrynia.9 Kunigai tegul apsivelka teisumu, o šventieji tešaukia iš džiaugsmo!10 Dėl savo tarno Dovydo, nenugręžk savo veido nuo savo pateptojo.11 Dovydui Viešpats tiesoje yra prisiekęs, neatšaukiamą priesaiką davęs: "Tavo palikuonį pasodinsiu į tavąjį sostą!12 Jei sūnūs tavieji mano sandoros ir mano pamokymų laikysis, jų palikuonys taip pat per amžius sėdės tavo soste".13 Viešpats pasirinko Siono kalną, čia Jis panoro gyventi.14 "Šita yra mano poilsio vieta per amžius. Čia gyvensiu, nes Aš taip panorėjau!15 Aš jo maistą palaiminsiu, pasotinsiu vargšus duona.16 Jo kunigus išgelbėjimo rūbu apvilksiu, šventieji šauks iš džiaugsmo.17 Čia išauginsiu Dovydui ragą, žibintą savo pateptajam paruošiu.18 Jo visus priešus sugėdinsiu, o ant jo galvos karūna spindės".