1 Em ti, Senhor, me refugio;

não permitas que eu seja envergonhado.

Salva-me por causa da tua justiça;

2 inclina o teu ouvido para me escutar

e livra-me depressa.

Que tu sejas para mim rocha de proteção,

fortaleza onde estarei seguro.

3 És minha rocha e minha fortaleza;

por causa do teu nome, guia-me e conduze-me.

4 Tira-me da armadilha que me prepararam,

pois só em ti encontro proteção.

5 Em tuas mãos entrego meu espírito;

resgata-me, Senhor, pois és Deus fiel.

6 Detesto os que adoram ídolos inúteis;

eu, porém, confio no Senhor.

7 Exultarei e me alegrarei em teu amor,

pois viste minha aflição e te importas com minha angústia.

8 Não me entregaste a meus inimigos,

mas me puseste em lugar seguro.

9 Tem misericórdia de mim, Senhor, pois estou angustiado;

lágrimas me embaçam os olhos,

e meu corpo e minha alma definham.

10 A tristeza me consome,

e meus dias se encurtam com gemidos.

Minha força se esvai por causa do pecado,

e meus ossos se desgastam.

11 Todos os meus inimigos zombam de mim,

e meus vizinhos me desprezam;

até meus amigos têm medo de se aproximar.

Quando me veem na rua,

correm para o outro lado.

12 Não se lembram de mim, como se eu estivesse morto,

como se fosse um jarro quebrado.

13 Ouço muitos boatos a meu respeito,

e o terror me cerca.

Conspiram contra mim,

tramam tirar minha vida.

14 Eu, porém, confio em ti, Senhor,

e digo: "Tu és meu Deus!".

15 Meu futuro está em tuas mãos;

livra-me dos que me perseguem sem cessar.

16 Que a luz do teu rosto brilhe sobre teu servo;

salva-me por causa do teu amor.

17 Não permitas que eu seja envergonhado, Senhor,

pois clamo a ti.

Que os perversos sejam envergonhados,

que fiquem calados na sepultura.

18 Silencia seus lábios mentirosos,

lábios orgulhosos e arrogantes que acusam os justos.

19 Grande é a bondade

que reservaste para os que te temem!

Tu a concedes aos que em ti se refugiam

e os abençoas à vista de todos.

20 Tu os escondes em tua presença,

a salvo de todos que contra eles conspiram.

Tu os proteges num abrigo,

longe das línguas acusadoras.

21 Louvado seja o Senhor,

pois ele me mostrou as maravilhas de seu amor;

manteve-me a salvo numa cidade cercada de inimigos.

22 Apavorado, clamei:

"Estou separado de tua presença!".

Mas ele ouviu a minha súplica por misericórdia

e respondeu ao meu clamor por socorro.

23 Amem o Senhor, todos vocês que lhe são fiéis,

pois o Senhor protege quem nele confia,

mas castiga severamente o arrogante.

24 Portanto, sejam fortes e corajosos,

todos vocês que põem sua esperança no Senhor!

1 Tavimi, Viešpatie, pasitikiu; niekados tenebūsiu sugėdintas. Savo teisumu išgelbėk mane.2 Palenk prie manęs savo ausį, skubiai išgelbėk mane. Būk man stipri uola, tvirtovė išsigelbėti.3 Tu mano uola ir tvirtovė. Dėl savo vardo vesk ir saugok mane,4 išnarpliok mane iš tinklo, kuris slaptai man padėtas, nes Tu esi mano jėga.5 Į Tavo rankas pavedu savo dvasią. Tu išgelbėjai mane, Viešpatie, tiesos Dieve!6 Aš neapkenčiu niekingų stabų garbintojų, bet pasitikiu Viešpačiu.7 Aš džiūgausiu ir linksminsiuos Tavo gailestingume; Tu pažvelgei į mano vargą, į skausmą mano sielos,8 neatidavei manęs į priešo rankas, leidai mano kojoms laisvai bėgti.9 Pasigailėk manęs, Viešpatie, nes suspaustas esu; nusilpo nuo liūdesio mano akys, mano siela ir pilvas.10 Sielvartas graužia mano gyvenimą, vaitojimas­mano metus; išseko mano jėgos dėl mano kaltės ir mano kaulai sunyko.11 Visiems savo priešams tapau pajuoka, netgi savo kaimynams; pažįstami bijo manęs, kurie gatvėje mato mane, bėga nuo manęs.12 Esu pamirštas kaip numirėlis, dingęs iš atminties; tapau kaip sudužęs indas.13 Aš girdžiu, ką daugelis šnibžda­baimė aplinkui. Jie tariasi prieš mane, galvoja atimti mano gyvybę.14 Tavimi, Viešpatie, pasitikėjau ir sakiau: "Tu esi mano Dievas".15 Tavo rankose yra mano laikai. Gelbėk mane iš rankos mano priešų ir persekiotojų.16 Parodyk savo tarnui savo šviesų veidą; išgelbėk mane dėl savo gailestingumo.17 Viešpatie, tenebūsiu sugėdintas, nes Tavęs šaukiuosi! Telieka sugėdinti nedorėliai, tenutyla jie kape.18 Tegul tampa nebylios melagių lūpos, kurios prieš teisųjį įžūliai su puikybe ir panieka kalba!19 Viešpatie, koks didis yra Tavo gerumas Tavęs bijantiems, kurie pasitiki Tavimi žmonių akivaizdoje.20 Tu paslėpsi juos savo artume nuo žmonių išdidumo, saugosi juos savo palapinėje nuo liežuvių plakimo.21 Palaimintas tebūna Viešpats! Jis suteikė man nuostabią malonę sustiprintame mieste.22 Nes aš skubotai tariau: "Esu atskirtas nuo Tavo akių". Tačiau Tu išgirdai mano maldavimą, kai šaukiausi Tavęs.23 Mylėkite Viešpatį, visi Jo šventieji. Ištikimuosius apsaugo Viešpats ir su kaupu atlygina išdidiems.24 Būkite drąsūs visi, kurie pasitikite Viešpačiu, ir Jis sustiprins jūsų širdis.