1 Tu nos rejeitaste, ó Deus, e quebraste nossas defesas;

sobre nós derramaste tua ira; agora, restaura-nos.

2 Sacudiste nossa terra e nela abriste fendas;

repara as brechas, pois a terra estremece.

3 Foste muito severo conosco, teu povo,

e nos fizeste beber vinho que nos deixou atordoados.

4 Contudo, levantaste uma bandeira para os que te temem,

um ponto de abrigo em meio ao ataque.

Interlúdio

5 Agora, livra teu povo amado;

responde-nos e salva-nos por teu poder.

6 Deus, em seu santuário, prometeu:

"Com alegria dividirei Siquém

e medirei o vale de Sucote.

7 Gileade é minha, e também Manassés;

Efraim é meu capacete,

e Judá, meu cetro.

8 Moabe é minha bacia de lavar;

sobre Edom limparei os pés

e darei um grito de triunfo sobre a Filístia".

9 Quem me levará à cidade fortificada?

Quem me guiará até Edom?

10 Acaso nos rejeitaste, ó Deus?

Não marcharás mais com nossos exércitos?

11 Ajuda-nos contra nossos inimigos,

pois todo socorro humano é inútil.

12 Com o auxílio de Deus, realizaremos grandes feitos,

pois ele pisará os nossos inimigos.

1 Dieve, Tu užsirūstinęs atstūmei mus ir išsklaidei mus; atsigręžk į mus vėl!2 Sudrebinai ir suskaldei žemę; užtaisyk jos plyšius, nes ji svyruoja.3 Leidai patirti savo tautai sunkių vargų, mus girdei svaiginančiu vynu.4 Tavęs bijantiesiems davei vėliavą, kad iškeltų ją dėl tiesos.5 Kad Tavo mylimieji būtų išgelbėti, padėk savo dešine ir išklausyk mus!6 Dievas kalbėjo savo šventume: "Aš džiūgausiu ir išdalinsiu Sichemą, paskirstysiu Sukotų slėnį.7 Mano yra Gileadas ir Manasas, Efraimas­mano galvos šalmas, Judas­mano skeptras.8 Moabas yra mano praustuvė. Ant Edomo numesiu savo kurpę. Filistija, džiūgauk dėl manęs".9 Kas įves mane į sustiprintą miestą? Kas nuves mane į Edomą?10 Argi ne Tu, Dieve, atstūmei mus? Argi ne Tu, Dieve, neišėjai su mūsų kariuomene?11 Suteik mums pagalbą varge, nes žmonių pagalba yra be vertės.12 Su Dievu mes būsime drąsūs, Jis sumindys mūsų priešus.