1 Ó Deus, as nações invadiram a terra que te pertence;

profanaram teu santo templo

e transformaram Jerusalém num monte de ruínas.

2 Deixaram os corpos de teus servos

para servirem de alimento às aves do céu.

A carne de teus fiéis

se tornou comida para os animais selvagens.

3 O sangue correu como água ao redor de Jerusalém,

e não resta ninguém para sepultar os mortos.

4 Nossos vizinhos zombam de nós;

somos objeto de riso e desprezo para os que nos rodeiam.

5 Até quando, Senhor, ficarás irado conosco? Será para sempre?

Até quando teu zelo arderá como fogo?

6 Derrama tua fúria sobre as nações que não te reconhecem,

sobre os reinos que não invocam teu nome.

7 Pois devoraram teu povo, Israel,

e transformaram suas casas em ruínas.

8 Não nos culpes pelos pecados de nossos antepassados!

Que a tua compaixão venha depressa nos socorrer,

pois é grande o nosso desespero!

9 Ajuda-nos, ó Deus de nossa salvação,

pela glória do teu nome.

Livra-nos e perdoa nossos pecados,

pela honra do teu nome.

10 Por que permitir que as nações digam:

"Onde está o seu Deus?"

Mostra-nos tua vingança contra as nações,

pois elas derramaram o sangue de teus servos.

11 Ouve os gemidos dos prisioneiros;

por teu grande poder, salva os condenados à morte.

12 Ó Senhor, retribui sete vezes mais a nossos vizinhos

pelos insultos que lançaram contra ti.

13 Então nós, teu povo, ovelhas do teu pasto,

para sempre te daremos graças

e louvaremos tua grandeza por todas as gerações.

1 Dieve, pagonys įsiveržė į Tavo paveldėjimą, suteršė šventyklą, pavertė Jeruzalę griuvėsiais!2 Jie atidavė Tavo tarnų lavonus lesti padangių paukščiams, žvėrims ėsti kūnus šventųjų.3 Jie išliejo jų kraują kaip vandenį Jeruzalės apylinkėse, ir nebuvo, kas juos palaidotų.4 Mes tapome panieka savo kaimynams, pasityčiojimu ir pajuoka tiems, kurie gyvena aplinkui mus.5 Ar ilgai, Viešpatie? Ar amžinai rūstausi? Ar degs kaip ugnis Tavo pavydas?6 Išliek savo rūstybę ant pagonių, kurie Tavęs nenori pažinti, ir ant karalysčių, kurios nesišaukia Tavojo vardo!7 Juk jie suėdė Jokūbą ir jo gyvenvietes nusiaubė.8 Neprisimink mūsų ankstesniųjų kalčių! Skubiai suteik mums savo gailestingumą, nes esame labai pažeminti.9 Padėk mums, Dieve, mūsų gelbėtojau, dėl savo vardo šlovės! Išgelbėk mus ir atleisk mūsų nusikaltimus dėl savo vardo.10 Kodėl turėtų sakyti pagonys: "Kur yra jų Dievas?" Tesužino apie Tave pagonys mūsų akivaizdoje, kai bausi už pralietą Tavo tarnų kraują!11 Tepasiekia Tave belaisvių dejavimas! Savo galinga ranka išlaisvink pasmerktuosius mirti.12 Atmokėk, Viešpatie, mūsų kaimynams septyneriopai už piktžodžiavimą, kuriuo jie plūdo Tave!13 O mes, Tavo tauta ir Tavo ganyklos avys, dėkosime Tau amžinai, kartų kartoms skelbsime Tavo šlovę!