1 "จง/ฟัง/เรา/เถิด บรรดา/ผู้/ขวนขวาย/หา/ความ/ชอบธรรม

และ/ผู้/แสวงหา/องค์/พระผู้เป็นเจ้า

จง/มองดู/ศิลา/ที่/เจ้า/ถูก/สกัด/ออกมา

ดู/เหมือง/หิน/ที่/เจ้า/ถูก/ขุด/ออกมา

2 จง/มองดู/อับราฮัม/บรรพบุรุษ/ของเจ้า

และ/ซาราห์/ผู้/ให้กำเนิด/เจ้า

เมื่อ/ครั้ง/เรา/เรียก/เขา เขา/มี/เพียง/ตัว/คนเดียว

และ/เรา/ก็/อวยพร/เขา ทำให้/เขา/มี/จำนวน/มาก

3 องค์พระผู้เป็นเจ้า/จะ/ทรง/ปลอบโยน/ศิโยน/อย่าง/แน่นอน

และ/จะ/ทอดพระเนตร/ซาก/ปรักหักพัง/ทั้งปวง/ของ/ศิโยน/ด้วย/ความ/เอ็นดู/สงสาร

พระองค์/จะ/ทรงทำให้/ทะเลทราย/ของ/ศิโยน/เป็น/เหมือน/สวน/เอเดน

ที่/ทิ้งร้าง/ของ/เธอ/เหมือน/อุทยาน/ของ/องค์/พระผู้เป็นเจ้า

ที่นั่น/จะ/มี/ความ/ปลาบปลื้ม/ยินดี

มี/การ/ขอบ/พระคุณ/พระเจ้า/และ/เสียงเพลง/ไพเราะ

4 "จง/ฟัง/เรา/เถิด ประชากร/ของเรา/เอ๋ย

ฟัง/เรา/เถิด ชนชาติ/ของเรา/เอ๋ย

บทบัญญัติ/จะ/ออกมา/จาก/เรา

ความ/ยุติธรรม/ของเรา/จะ/เป็น/แสงสว่าง/แก่/มวล/ประชาชาติ

5 ความ/ชอบธรรม/ของเรา/รีบรุด/เข้ามา/ใกล้

ความรอด/ของเรา/กำลัง/มาถึง/แล้ว

แขน/ของเรา/จะ/นำ/ความ/ยุติธรรม/มา/ให้/ชนชาติ/ต่างๆ

เกาะ/แก่ง/ต่างๆ จะ/มองดู/เรา

และ/รอคอย/ด้วย/หวัง/ว่า/เรา/จะ/สำแดง/ฤทธิ์/อำนาจ

6 จง/เงยหน้า/ขึ้น/มอง/ฟ้าสวรรค์

และ/มองดู/โลก/เบื้องล่าง

ฟ้าสวรรค์/จะ/ลับ/หายไป/เหมือน/ควัน

โลก/จะ/เปื่อยยุ่ย/ไป/เหมือน/เสื้อผ้า

และ/ชาว/โลก/จะ/ตาย/ไป/เหมือน/แมลงวัน

แต่/ความรอด/ของเรา/จะ/ดำรง/อยู่/เป็น/นิตย์

ความ/ชอบธรรม/ของเรา/จะ/ไม่/สิ้นสุด/เลย

7 "จง/ฟัง/เรา/เถิด เจ้า/ทั้งหลาย/ผู้/รู้ว่า/อะไร/คือ/ความ/ถูกต้อง

ชนชาติ/ผู้/ถนอม/บทบัญญัติ/ของเรา/ไว้/ใน/ใจ

อย่า/กลัว/การ/ตำหนิ/ติเตียน/ของ/มนุษย์

อย่า/หวาดหวั่น/ไป/กับ/คำ/สบประมาท/ของ/พวกเขา

8 เพราะ/แมลง/จะ/แทะ/กิน/เขา/เหมือน/เสื้อผ้า

หนอน/จะ/กัด/กิน/เขา/เหมือน/ผ้าขนสัตว์

แต่/ความ/ชอบธรรม/ของเรา/จะ/ดำรง/อยู่/ตลอดกาล

ความรอด/ของเรา/จะ/ยั่งยืน/สืบไป/ทุก/ชั่วอายุ"

9 จง/ตื่นเถิด! พระ/กร/ของ/องค์/พระผู้เป็นเจ้า

ตื่นเถิด! จง/สวม/พละกำลัง

จง/ตื่นขึ้น เหมือน/ใน/อดีต/ที่/ผ่านมา

เหมือน/ใน/ชั่วอายุ/เก่าก่อน

ไม่ใช่/พระองค์/หรือ/ที่/ฟัน/ราหับ/ออก/เป็น/ชิ้นๆ

และ/แทง/สัตว์ร้าย/ตัว/นั้น/ทะลุ?

10 ไม่ใช่/พระองค์/หรือ/ที่/ทำให้/ทะเล/แห้งเหือด?

คือ/ทำให้/ห้วง/สมุทร/อัน/ลึก/แห้ง/ไป

ผู้/ทรงทำ/ทาง/ไว้/ใน/ทะเลลึก

เพื่อ/ผู้/ที่/พระองค์/ทรง/ไถ่/ไว้/จะ/ข้ามฟาก/ไป/ได้

11 ผู้/ที่/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/ไถ่/ไว้/จะ/กลับมา

พวกเขา/จะ/เดิน/ร้องเพลง/เข้า/ศิโยน

มี/ความ/ชื่นชม/ยินดี/นิรันดร์/เป็น/มงกุฎ/ประดับ/ศีรษะ

พวกเขา/จะ/ได้รับ/ความยินดี/และ/ความ/เปรมปรีดิ์

ความ/ทุกข์โศก/และ/การ/ทอด/ถอนใจ/จะ/สูญสิ้น/ไป

12 "เรา/นี่แหละ/เป็น/ผู้/ปลอบโยน/เจ้า

เจ้า/เป็น/ใคร/จึง/ไป/กลัว/มนุษย์/ที่/ต้อง/ตาย?

กลัว/ลูกหลาน/ของ/มนุษย์/ซึ่งเป็น/เพียง/ต้นหญ้า

13 เจ้า/เป็น/ใคร/จึง/ลืม/พระยาห์เวห์/พระ/ผู้สร้าง/ของเจ้า

ผู้/คลี่/ฟ้าสวรรค์/ออกมา

และ/วาง/ฐานราก/ของ/โลก?

เรื่อง/อะไร/เจ้า/ถึงต้อง/อก/สั่น/ขวัญ/แขวน/อยู่/ทุกวี่ทุกวัน

เพราะ/ความ/เกรี้ยวกราด/ของ/ผู้/ข่มเหง

ผู้/มุ่งสู่/หายนะ?

ไหนล่ะ/ความ/เกรี้ยวกราด/ของ/ผู้/ข่มเหง?

14 ใน/ไม่ช้า/นักโทษ/ผู้/หวาดกลัว/จน/ตัวสั่น/จะ/ได้รับ/การ/ปลดปล่อย

เขา/จะ/ไม่ตาย/ใน/คุก

และ/จะ/ไม่/ขาด/อาหาร

15 เพราะ/เรา/คือ/พระยาห์เวห์/พระเจ้า/ของเจ้า

ผู้/กวน/ทะเล/ทำให้/คลื่น/คำราม

พระยาห์เวห์/ผู้/ทรงฤทธิ์/คือ/พระนาม/ของ/พระองค์

16 เรา/ได้/ใส่/วาจา/ของเรา/ไว้/ใน/ปาก/ของเจ้า

และ/บัง/เจ้า/ไว้/ด้วย/ร่มเงา/แห่ง/มือ/ของเรา

เรา/เป็น/ผู้/สถาปนา/ฟ้าสวรรค์/ไว้/ใน/ที่/ของมัน

เป็น/ผู้/วาง/ฐานราก/ของ/โลก

และ/เป็น/ผู้/กล่าว/กับ/ศิโยน/ว่า ‘เจ้า/เป็น/ประชากร/ของเรา’ "

17 ตื่นเถิด ตื่นเถิด!

จง/ลุกขึ้น/เถิด/เยรูซาเล็ม/เอ๋ย

เจ้า/ผู้/ได้/ดื่ม/จาก/จอก/แห่ง/พระ/พิโรธ/ของ/พระเจ้า

ซึ่ง/อยู่/ใน/พระหัตถ์/ของ/องค์/พระผู้เป็นเจ้า

เจ้า/ดื่ม/จนถึง/ตะกอน/ก้น/ถ้วย

ซึ่ง/ทำให้/ถึงกับ/ซวนเซ

18 ลูกชาย/ทั้งหมด/ที่/นาง/คลอด/ออกมา

ไม่มี/สัก/คนเดียว/ที่/จะ/นำทาง/นาง

ลูกชาย/ทั้งหมด/ที่/นาง/เลี้ยงดู/มา

ไม่มี/สัก/คนเดียว/ที่/จะ/จูง/นาง/ไป

19 ภัยพิบัติ/อัน/กระหน่ำ/ซ้ำเติม/นี้/เกิดขึ้น/แก่/เจ้า

ใคร/เล่า/จะ/สามารถ/ปลอบโยน/เจ้า/ได้?

หายนะ/และ/ความ/ย่อยยับ การ/กันดาร/อาหาร/และ/การ/รบรา/ฆ่าฟัน

ใคร/เล่า/จะ/สามารถ/ปลอบโยน/เจ้า/ได้?*

20 ลูกๆ ของเจ้า/เป็น/ลม/ไป/แล้ว

พวกเขา/นอนอยู่/ที่หัว/ถนน/ทุกสาย

ประหนึ่ง/ละมั่ง/ติดอยู่/ใน/ตาข่าย

พระ/พิโรธ/ของ/องค์/พระผู้เป็นเจ้า

และ/การ/กำราบ/จาก/พระเจ้า/ของเจ้า/ท่วมท้น/พวกเขา

21 ฉะนั้น/จง/ฟัง/สิ่ง/นี้/เถิด เจ้า/ผู้/ทุกข์/ทรมาน

ผู้/มึนเมา/แต่/ไม่ใช่/ด้วย/ฤทธิ์/เหล้าองุ่น

22 พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/พระเจ้า/ของเจ้า

ผู้/ปกป้อง/ประชากร/ของ/พระองค์ ตรัส/ว่า

"ดูเถิด เรา/ได้/นำ/ถ้วย/ซึ่ง/ทำให้/เจ้า/ซวนเซ

ออกไป/จาก/มือ/ของเจ้า

เจ้า/จะ/ไม่ต้อง/ดื่ม/จาก/ถ้วย/นั้น

คือ/ถ้วย/แห่ง/พระ/พิโรธ/ของเรา/อีก/ต่อไป

23 เรา/จะ/เอา/ถ้วย/นั้น/ใส่/ใน/มือ/ของ/บรรดา/ผู้/ทรมาน/เจ้า

ผู้/กล่าว/กับ/เจ้า/ว่า

‘นอน/หมอบ/ราบ/สิ เรา/จะ/ได้/เดินย่ำ/เจ้า’

เจ้า/ได้/ทำให้/หลัง/ของเจ้า/เหมือน/พื้น/ดิน

เหมือน/พื้น/ถนน/ให้/เหยียบย่ำ"