שְמוֹת 2

5 און די טאָכטער פֿון פַּרעהן האָט אַראָפּגענידערט זיך צו באָדן אין טײַך; און אירע מײדלעך זײַנען אומגעגאַנגען בײַן זײַט טײַך. האָט זי דערזען דאָס קעסטל צװישן די רוהרן, און זי האָט געשיקט איר דינסט, און האָט עס געלאָזט נעמען. 6 און זי האָט עס געעפֿנט, און האָט עס דערזען – דאָס קינד – ערשט אַ ייִנגל װאָס װײנט. האָט זי זיך דערבאַרעמט אױף אים, און האָט געזאָגט: פֿון די קינדער פֿון די עִבֿרים איז דער דאָזיקער. 7 האָט זײַן שװעסטער געזאָגט צו פַּרעהס טאָכטער: זאָל איך גײן און דיר רופֿן אַ זײגפֿרױ פֿון די יודישע װײַבער, אַז זי זאָל זײגן פֿאַר דיר דאָס קינד? 8 האָט פַּרעהס טאָכטער צו איר געזאָגט: גײ. איז די יונגפֿרױ געגאַנגען און האָט גערופֿן די מוטער פֿון דעם קינד. 9 און פַּרעהס טאָכטער האָט צו איר געזאָגט: נעם אַװעק דאָס דאָזיקע קינד, און זײג עס פֿאַר מיר, און איך װעל דיר געבן דײַן לױן. האָט די פֿרױ גענומען דאָס קינד, און האָט עס געזײגט.