1 זאָלסט נישט אַרױסלאָזן אַ פֿאַלשן קלאַנג; זאָלסט נישט מאַכן אײן האַנט מיט דעם רשע צו זײַן אַן עדות אױף אומרעכט. 2 זאָלסט נישט נאָכגײן נאָך אַ רַבים צום בײזן; און אין אַ קריג זאָלסטו נישט עדות זאָגן כּדי זיך צו נײַגן נאָך אַ רַבים צו פֿאַרדרײען. 3 און אַן אָרעמאַן זאָלסטו נישט שאַנעװען אין זײַן קריג.

4 אַז דו װעסט טרעפֿן דײַן שׂונאס אָקס, אָדער זײַן אײזל, װאָס איז פֿאַראירט, זאָלסטו אומקערן אים אומקערן צו אים. 5 אַז דו װעסט זען דײַן שׂונאס אײזל ליגן אונטער זײַן משׂא, זאָלסטו זיך אָפּהאַלטן פֿון איבערלאָזן צו אים; זאָלסטו דו אים דאָך העלפֿן.

6 זאָלסט נישט פֿאַרדרײען דאָס רעכט פֿון דײַן אבֿיון אין זײַן קריג. 7 פֿון אַ פֿאַלשן פּסק זאָלסטו זיך דערװײַטערן, און אַן אומשולדיקן און גערעכטן זאָלסטו נישט הרגען; װאָרעם איך װעל נישט לאָזן בלײַבן גערעכט דעם שולדיקן. 8 און שוחד זאָלסטו נישט נעמען, װאָרעם שוחד מאַכט בלינד זעעװדיק, און פֿאַרדרײט די װערטער פֿון גערעכטע.

9 און אַ גֵּר זאָלסטו נישט דריקן, װאָרעם איר װײסט דאָס נפֿש פֿון דעם גֵּר, װײַל גֵּרים זײַט איר געװען אין לאַנד מִצרַיִם.

10 און זעקס יאָר זאָלסטו זײען דײַן לאַנד, און אײַנזאַמלען איר תּבֿואה; 11 אָבער דאָס זיבעטע יאָר זאָלסטו עס פֿאַרלאָזן און עס איבערלאָזן פֿרײַ, כּדי די אבֿיוֹנים פֿון דײַן פֿאָלק זאָלן עסן; און װאָס בלײַבט פֿון זײ, זאָל עסן די חיה פֿון פֿעלד. דעס גלײַכן זאָלסטו טאָן מיט דײַן װײַנגאָרטן, מיט דײַן אײלבערטגאָרטן.

12 זעקס טעג זאָלסטו טאָן דײַנע אַרבעט, און אױפֿן זיבעטן טאָג זאָלסטו רוען, כּדי עס זאָל רוען דײַן אָקס און דײַן אײזל, און עס זאָל אָפּאָטעמען דער זון פֿון דײַן דינסט, און דער גֵּר.

13 און אין אַלץ, װאָס איך האָב אײַך אָנגעזאָגט, זאָלט איר זײַן אָפּגעהיט; און דעם נאָמען פֿון פֿרעמדע ג‑טער זאָלט איר נישט דערמאָנען; עס זאָל פֿון דײַן מױל נישט געהערט װערן.

14 דרײַ מאָל אין יאָר זאָלסטו האַלטן אַ יוֹם-טובֿ צו מיר. 15 דעם יוֹם-טובֿ פֿון מַצות זאָלסטו היטן: זיבן טעג זאָלסטו עסן מַצות, אַזױ װי איך האָב דיר באַפֿױלן, צו דער געשטעלטער צײַט אין חודש אָבֿיבֿ װאָרעם אין אים ביסטו אַרױסגעגאַנגען פֿון מִצרַיִם; און מע זאָל זיך נישט װײַזן פֿאַר מיר מיט לײדיקן; 16 און דעם יוֹם-טובֿ פֿון שניט, פֿון די ערשטפֿרוכט פֿון דײַנע אַרבעט, פֿון װאָס דו װעסט פֿאַרזײען אין פֿעלד; און דעם יוֹם-טובֿ פֿון אײַנזאַמלונג בײַם אױסלאָז פֿון יאָר, װען דו זאַמלסט אײַן דײַנע אַרבעט פֿון פֿעלד. 17 דרײַ מאָל אין יאָר זאָלן אַלע דײַנע מאַנספּאַרשױנען זיך װײַזן פֿאַר הָאָדוֹן, ה׳.

18 זאָלסט נישט מקריבֿ זײַן מיט חמץ דאָס בלוט פֿון מײַן שלאַכטאָפּפֿער; און דאָס קָרבָּן-פֶּסַח פֿון מײַן יוֹם-טובֿ זאָל נישט איבערנעכטיקן ביז אין דער פֿרי.

19 די ערשט פֿריצײַטיקע פֿון דײַן ערד זאָלסטו ברענגען אין הױז פֿון ה׳ דײַן ג-ט. זאָלסט נישט קאָכן אַ ציקעלע אין זײַן מוטערס מילך.

20 זע, איך שיק דיר פֿאַרױס אַ מלאך, דיך צו היטן אױפֿן װעג, און דיך צו ברענגען צו דעם אָרט װאָס איך האָב אָנגעברײט. 21 היט דיך פֿאַר אים, און הער צו זײַן קֹול; זאָלסט נישט װידערשפּעניקן אָן אים, װאָרעם ער װעט נישט פֿאַרגעבן אײַער פֿאַרברעך, װײַל מײַן נאָמען איז אין אים. 22 אָבער אױב צוהערן װעסטו צוהערן צו זײַן קֹול, און װעסט טאָן אַלץ װאָס איך רעד, װעל איך פֿײַנטן דײַנע פֿײַנט, און דרענגן דײַנע דרענגערס. 23 װאָרעם מײַן מלאך װעט גײן דיר פֿאַרױס, און ער װעט דיך ברענגען צו דעם אֶמוֹרי, און דעם חִתּי, און דעם פּרִזי, און דעם כּנַעֲני, דעם חִוִי, און דעם יבֿוסי; און איך װעל זײ פֿאַרטיליקן. 24 זאָלסט זיך נישט בוקן צו זײערע ג‑טער, און זאָלסט זײ נישט דינען, און זאָלסט נישט טאָן אַזױ װי זײערע מעשׂים; נײַערט צעשטערן זאָלסטו זײ צעשטערן, און צעברעכן זאָלסטו צעברעכן זײערע זײַלשטײנער. 25 און איר זאָלט דינען ה׳ אלוקיכם, און ער װעט בענטשן דײַן ברױט און דײַן װאַסער; און איך װעל אָפּטאָן קראַנקשאַפֿט פֿון צװישן דיר. 26 עס װעט נישט זײַן אַ פֿאַרװאַרפֿערין אָדער אַן עקרה אין דײַן לאַנד; די צאָל פֿון דײַנע טעג װעל איך אױספֿילן. 27 מײַן אימה װעל איך שיקן דיר פֿאַרױס, און װעל פֿאַרטומלען אַל דאָס פֿאָלק װאָס דו װעסט קומען צװישן זײ, און איך װעל קערן אַלע דײַנע פֿײַנט מיטן נאַקן צו דיר. 28 און איך װעל שיקן דיר פֿאַרױס די האָרנבין, און זי װעט פֿאַרטרײַבן דעם חִוִי, דעם כּנַעֲני, און דעם חִתּי, פֿון פֿאַר דיר. 29 איך װעל זײ נישט פֿאַרטרײַבן פֿון פֿאַר דיר אין אײן יאָר, טאָמער װעט דאָס לאַנד װערן אַ װיסטעניש און עס װעט זיך מערן אױף דיר די חיה פֿון פֿעלד. 30 ביסלעך-ביסלעכװײַז װעל איך זײ פֿאַרטרײַבן פֿון פֿאַר דיר, ביז װאַנען דו װעסט זיך פֿרוכפּערן, און װעסט אַרבן דאָס לאַנד. 31 און איך װעל מאַכן דײַן געמאַרק פֿון ים-סוףֿ און ביז דעם ים פֿון די פּלִשתּים, און פֿון מדבר ביזן טײַך; װאָרעם איך װעל געבן אין אײַער האַנט די באַװױנער פֿון לאַנד, און װעסט זײ פֿאַרטרײַבן פֿון פֿאַר דיר. 32 זאָלסט נישט שליסן אַ ברית מיט זײ און מיט זײערע ג‑טער. 33 זײ זאָלן נישט זיצן אין דײַן לאַנד, כּדי זײ זאָלן דיך נישט מאַכן זינדיקן צו מיר, אַז דו װעסט דינען זײערע ג‑טער; װאָרעם דאָס װעט דיר זײַן פֿאַר אַ שטרױכלונג.