1 RABbe şükredin, çünkü O iyidir, 2 Sevgisi sonsuzdur.2 Böyle desin RABbin kurtardıkları, 2 Düşman pençesinden özgür kıldıkları,3 Doğudan, batıdan, kuzeyden, güneydenfş, 2 Bütün ülkelerden topladıkları.4 Issız çöllerde dolaştılar, 2 Yerleşecekleri kente giden bir yol bulamadılar.5 Aç, susuz, 2 Sefil oldular.6 O zaman sıkıntı içinde RABbe yakardılar, 2 RAB kurtardı onları dertlerinden.7 Yerleşecekleri bir kente varıncaya dek, 2 Onlara doğru yolda öncülük etti.8 Şükretsinler RABbe sevgisi için, 2 İnsanlar yararına yaptığı harikalar için.9 Çünkü O susamış canın susuzluğunu giderir, 2 Aç canı iyiliklerle doyurur.10 Zincire vurulmuş, acıyla kıvranan tutsaklar, 2 Karanlıkta, zifiri karanlıkta oturmuştu.11 Çünkü Tanrının buyruklarına karşı çıkmışlardı, 2 Küçümsemişlerdi Yüceler Yücesinin öğüdünü.12 Ağır işlerle hayatı onlara zehir etti, 2 Çöktüler, yardım eden olmadı.13 O zaman sıkıntı içinde RABbe yakardılar, 2 RAB kurtardı onları dertlerinden;14 Çıkardı karanlıktan, zifiri karanlıktan, 2 Kopardı zincirlerini.15 Şükretsinler RABbe sevgisi için, 2 İnsanlar yararına yaptığı harikalar için!16 Çünkü tunç kapıları kırdı, 2 Demir kapı kollarını parçaladı O.17 Cezalarını buldu aptallar, 2 Suçları, isyanları yüzünden.18 İğrenir olmuşlardı bütün yemeklerden, 2 Ölümün kapılarına yaklaşmışlardı.19 O zaman sıkıntı içinde RABbe yakardılar, 2 RAB kurtardı onları dertlerinden.20 Sözünü gönderip iyileştirdi onları, 2 Kurtardı ölüm çukurundan.21 Şükretsinler RABbe sevgisi için, 2 İnsanlar yararına yaptığı harikalar için!22 Şükran kurbanları sunsunlar 2 Ve sevinç çığlıklarıyla duyursunlar Onun yaptıklarını!23 Gemilerle denize açılanlar, 2 Okyanuslarda iş yapanlar,24 RABbin işlerini, 2 Derinliklerde yaptığı harikaları gördüler.25 Çünkü O buyurunca şiddetli bir fırtına koptu, 2 Dalgalar şaha kalktı.26 Göklere yükselip diplere indi gemiler, 2 Sıkıntıdan canları burunlarına geldi gemicilerin,27 Sarhoş gibi sallanıp sendelediler, 2 Ustalıkları işe yaramadı.28 O zaman sıkıntı içinde RABbe yakardılar, 2 RAB kurtardı onları dertlerinden.29 Fırtınayı limanlığa çevirdi, 2 Yatıştı dalgalar;30 Rahatlayınca sevindiler, 2 Diledikleri limana götürdü RAB onları.31 Şükretsinler RABbe sevgisi için, 2 İnsanlar yararına yaptığı harikalar için!32 Yüceltsinler Onu halk topluluğunda, 2 Övgüler sunsunlar ileri gelenlerin toplantısında.33 Irmakları çöle çevirir, 2 Pınarları kurak toprağa,34 Verimli toprağı çorak alana, 2 Orada yaşayanların kötülüğü yüzünden.35 Çölü su birikintisine çevirir, 2 Kuru toprağı pınara.36 Açları yerleştirir oraya; 2 Oturacak bir kent kursunlar,37 Tarlalar ekip bağlar diksinler, 2 Bol ürün alsınlar diye.38 RABbin kutsamasıyla, 2 Çoğaldılar alabildiğine, 2 Eksiltmedi hayvanlarını.39 Sonra azaldılar, alçaldılar, 2 Baskı, sıkıntı ve acı yüzünden.40 RAB rezalet saçtı soylular üzerine, 2 Yolu izi belirsiz bir çölde dolaştırdı onları.41 Ama yoksulu sefaletten kurtardı, 2 Davar sürüsü gibi çoğalttı ailelerini.42 Doğru insanlar görüp sevinecek, 2 Kötülerse ağzını kapayacak.43 Aklı olan bunları göz önünde tutsun, 2 RAB'bin sevgisini dikkate alsın.

1 Dai graças ao Senhor, porque ele é bom; porque a sua benignidade dura para sempre;2 digam-no os remidos do Senhor, os quais ele remiu da mão do inimigo,3 e os que congregou dentre as terras, do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul.4 Andaram desgarrados pelo deserto, por caminho ermo; não acharam cidade em que habitassem.5 Andavam famintos e sedentos; desfalecia-lhes a alma.6 E clamaram ao Senhor na sua tribulação, e ele os livrou das suas angústias;7 conduziu-os por um caminho direito, para irem a uma cidade em que habitassem.8 Dêem graças ao Senhor pela sua benignidade, e pelas suas maravilhas para com os filhos dos homens!9 Pois ele satisfaz a alma sedenta, e enche de bens a alma faminta.10 Quanto aos que se assentavam nas trevas e sombra da morte, presos em aflição e em ferros,11 por se haverem rebelado contra as palavras de Deus, e desprezado o conselho do Altíssimo,12 eis que lhes abateu o coração com trabalho; tropeçaram, e não houve quem os ajudasse.13 Então clamaram ao Senhor na sua tribulação, e ele os livrou das suas angústias.14 Tirou-os das trevas e da sombra da morte, e quebrou-lhes as prisões.15 Dêem graças ao Senhor pela sua benignidade, e pelas suas maravilhas para com os filhos dos homens!16 Pois quebrou as portas de bronze e despedaçou as trancas de ferro.17 Os insensatos, por causa do seu caminho de transgressão, e por causa das suas iniqüidades, são afligidos.18 A sua alma aborreceu toda sorte de comida, e eles chegaram até as portas da morte.19 Então clamaram ao Senhor na sua tribulação, e ele os livrou das suas angústias.20 Enviou a sua palavra, e os sarou, e os livrou da destruição.21 Dêem graças ao Senhor pela sua benignidade, e pelas suas maravilhas para com os filhos dos homens!22 Ofereçam sacrifícios de louvor, e relatem as suas obras com regozijo!23 Os que descem ao mar em navios, os que fazem comércio nas grandes águas,24 esses vêem as obras do Senhor, e as suas maravilhas no abismo.25 Pois ele manda, e faz levantar o vento tempestuoso, que eleva as ondas do mar.26 Eles sobem ao céu, descem ao abismo; esvaece-lhes a alma de aflição.27 Balançam e cambaleiam como ébrios, e perdem todo o tino.28 Então clamam ao Senhor na sua tribulação, e ele os livra das suas angústias.29 Faz cessar a tormenta, de modo que se acalmam as ondas.30 Então eles se alegram com a bonança; e assim ele os leva ao porto desejado.31 Dêem graças ao Senhor pela sua benignidade, e pelas suas maravilhas para com os filhos dos homens!32 Exaltem-no na congregação do povo, e louvem-no na assembléia dos anciãos!33 Ele converte rios em deserto, e nascentes em terra sedenta;34 a terra frutífera em deserto salgado, por causa da maldade dos que nela habitam.35 Converte o deserto em lagos, e a terra seca em nascentes.36 E faz habitar ali os famintos, que edificam uma cidade para sua habitação;37 semeiam campos e plantam vinhas, que produzem frutos abundantes.38 Ele os abençoa, de modo que se multiplicam sobremaneira; e não permite que o seu gado diminua.39 Quando eles decrescem e são abatidos pela opressão, aflição e tristeza,40 ele lança o desprezo sobre os príncipes, e os faz desgarrados pelo deserto, onde não há caminho.41 Mas levanta da opressão o necessitado para um alto retiro, e dá-lhe famílias como um rebanho.42 Os retos o vêem e se regozijam, e toda a iniqüidade tapa a sua própria boca.43 Quem é sábio observe estas coisas, e considere atentamente as benignidades do Senhor.