1 Ya RAB, öç alıcı Tanrı, 2 Saç ışığını, ey öç alıcı Tanrı!2 Kalk, ey yeryüzünün yargıcı, 2 Küstahlara hak ettikleri cezayı ver!3 Kötüler ne zamana dek, ya RAB, 2 Ne zamana dek sevinip coşacak?4 Ağızlarından küstahlık dökülüyor, 2 Suç işleyen herkes övünüyor.5 Halkını eziyorlar, ya RAB, 2 Kendi halkına eziyet ediyorlar.6 Dulu, garibi boğazlıyor, 2 Öksüzleri öldürüyorlar.7 ‹‹RAB görmez›› diyorlar, 2 ‹‹Yakupun Tanrısı dikkat etmez.››8 Ey halkın içindeki budalalar, dikkat edin; 2 Ey aptallar, ne zaman akıllanacaksınız?9 Kulağı yaratan işitmez mi? 2 Göze biçim veren görmez mi?10 Ulusları yola getiren yargılamaz mı? 2 İnsanı eğiten bilmez mi?11 RAB insanın düşüncelerinin 2 Boş olduğunu bilir.12 Ne mutlu, ya RAB, yola getirdiğin, 2 Yasanı öğrettiğin insana!13 Kötüler için çukur kazılıncaya dek, 2 Onu sıkıntılı günlerden kurtarıp rahatlatırsın.14 Çünkü RAB halkını reddetmez, 2 Kendi halkını terk etmez.15 Adalet yine doğruluk üzerine kurulacak, 2 Yüreği temiz olan herkes ona uyacak.16 Kötülere karşı beni kim savunacak? 2 Kim benim için suçlulara karşı duracak?17 RAB yardımcım olmasaydı, 2 Şimdiye dek sessizlik diyarına göçmüştüm bile.18 ‹‹Ayağım kayıyor›› dediğimde, 2 Sevgin ayakta tutar beni, ya RAB.19 Kaygılar içimi sarınca, 2 Senin avutmaların gönlümü sevindirir.20 Yasaya dayanarak haksızlık yapan koltuk sahibi 2 Seninle bağdaşır mı?21 Onlar doğruya karşı birleşiyor, 2 Suçsuzu ölüme mahkûm ediyorlar.22 Ama RAB bana kale oldu, 2 Tanrım sığındığım kaya oldu.23 Tanrımız RAB yaptıkları kötülüğü 2 Kendi başlarına getirecek, 2 Kötülükleri yüzünden köklerini kurutacak, 2 Evet, köklerini kurutacak.

1 Ó Senhor, Deus da vingança, ó Deus da vingança, resplandece!2 Exalta-te, ó juiz da terra! dá aos soberbos o que merecem.3 Até quando os ímpios, Senhor, até quando os ímpios exultarão?4 Até quando falarão, dizendo coisas arrogantes, e se gloriarão todos os que praticam a iniqüidade?5 Esmagam o teu povo, ó Senhor, e afligem a tua herança.6 Matam a viúva e o estrangeiro, e tiram a vida ao órfão.7 E dizem: O Senhor não vê; o Deus de Jacó não o percebe.8 Atendei, ó néscios, dentre o povo; e vós, insensatos, quando haveis de ser sábios?9 Aquele que fez ouvido, não ouvirá? ou aquele que formou o olho, não verá?10 Porventura aquele que disciplina as nações, não corrigirá? Aquele que instrui o homem no conhecimento,11 o Senhor, conhece os pensamentos do homem, que são vaidade.12 Bem-aventurado é o homem a quem tu repreendes, ó Senhor, e a quem ensinas a tua lei,13 para lhe dares descanso dos dias da adversidade, até que se abra uma cova para o ímpio.14 Pois o Senhor não rejeitará o seu povo, nem desamparará a sua herança.15 Mas o juízo voltará a ser feito com justiça, e hão de segui-lo todos os retos de coração.16 Quem se levantará por mim contra os malfeitores? quem se porá ao meu lado contra os que praticam a iniqüidade?17 Se o Senhor não tivesse sido o meu auxílio, já a minha alma estaria habitando no lugar do silêncio.18 Quando eu disse: O meu pé resvala; a tua benignidade, Senhor, me susteve.19 Quando os cuidados do meu coração se multiplicam, as tuas consolações recreiam a minha alma.20 Pode acaso associar-se contigo o trono de iniqüidade, que forja o mal tendo a lei por pretexto?21 Acorrem em tropel contra a vida do justo, e condenam o sangue inocente.22 Mas o Senhor tem sido o meu alto retiro, e o meu Deus a rocha do meu alto retiro, e o meu Deus a rocha do meu refúgio.23 Ele fará recair sobre eles a sua própria iniqüidade, e os destruirá na sua própria malícia; o Senhor nosso Deus os destruirá.