1 Ey Tanrı, kulak ver duama, 2 Sırt çevirme yalvarışıma!2 Dikkatini çevir, yanıt ver bana. 2 Düşüncelerim beni rahatsız ediyor, şaşkınım3 Düşman sesinden, kötünün baskısından; 2 Çünkü sıkıntıya sokuyorlar beni, 2 Öfkeyle üstüme üstüme geliyorlar.4 Yüreğim sızlıyor içimde, 2 Ölüm dehşeti çöktü üzerime.5 Korku ve titreme sardı beni, 2 Ürperti kapladı içimi.6 ‹‹Keşke güvercin gibi kanatlarım olsaydı!›› 2 Dedim kendi kendime, ‹‹Uçar, rahatlardım.7 Uzaklara kaçar, 2 Çöllerde konaklardım. |iSela8 Sert rüzgara, kasırgaya karşı 2 Hemen bir barınak bulurdum.››9 Şaşkına çevir kötüleri, ya Rab, karışt��r dillerini, 2 Çünkü kentte şiddet ve çatışma görüyorum.10 Gece gündüz kent surları üzerinde dolaşırlar, 2 Haksızlık, fesat dolu kentin içi.11 Yıkıcılık kentin göbeğinde, 2 Zorbalık, hile eksilmez meydanından.12 Beni aşağılayan bir düşman olsaydı, 2 Katlanabilirdim; 2 Bana küstahlık eden bir hasım olsaydı, 2 Gizlenebilirdim.13 Ama sensin, bana denk, 2 Yoldaşım, yakın arkadaşım.14 Birlikte tatlı tatlı yarenlik eder, 2 Toplulukla Tanrının evine giderdik.15 Ölüm yakalasın düşmanlarımı ansızın, 2 Diri diri ölüler diyarına insinler; 2 Çünkü içleri ve evleri kötülük dolu.16 Bense Tanrıya seslenirim, 2 RAB kurtarır beni.17 Sabah, öğlen, akşam kederimden feryat ederim, 2 O işitir sesimi.18 Bana karşı girişilen savaştan 2 Esenlikle kurtarır canımı, 2 Sayısı çok da olsa karşıtlarımın.19 Öncesizlikten bu yana tahtında oturan Tanrı, 2 Duyacak ve ezecek onları. |iSela 2 Çünkü hiç değişmiyor 2 Ve Tanrıdan korkmuyorlar.20 Yoldaşım dostlarına saldırarak 2 Yaptığı antlaşmayı bozdu.21 Ağzından bal damlar, 2 Ama yüreğinde savaş var. 2 Sözleri yağdan yumuşak, 2 Ama yalın birer kılıçtır.22 Yükünü RABbe bırak, 2 O sana destek olur. 2 Asla izin vermez 2 Doğru insanın sarsılmasına.23 Ama sen, ey Tanrı, ölüm çukuruna atacaksın kötüleri, 2 Günlerinin yarısını görmeyecek katillerle hainler; 2 Bense sana güveniyorum.

1 Dá ouvidos, ó Deus, à minha oração, e não te escondas da minha súplica.2 Atende-me, e ouve-me; agitado estou, e ando perplexo,3 por causa do clamor do inimigo e da opressão do ímpio; pois lançam sobre mim iniqüidade, e com furor me perseguem.4 O meu coração confrange-se dentro de mim, e terrores de morte sobre mim caíram.5 Temor e tremor me sobrevêm, e o horror me envolveu.6 Pelo que eu disse: Ah! quem me dera asas como de pomba! então voaria, e encontraria descanso.7 Eis que eu fugiria para longe, e pernoitaria no deserto.8 Apressar-me-ia a abrigar-me da fúria do vento e da tempestade.9 Destrói, Senhor, confunde as suas línguas, pois vejo violência e contenda na cidade.10 Dia e noite andam ao redor dela, sobre os seus muros; também iniqüidade e malícia estão no meio dela.11 Há destruição lá dentro; opressão e fraude não se apartam das suas ruas.12 Pois não é um inimigo que me afronta, então eu poderia suportá-lo; nem é um adversário que se exalta contra mim, porque dele poderia esconder-me;13 mas és tu, homem meu igual, meu companheiro e meu amigo íntimo.14 Conservávamos juntos tranqüilamente, e em companhia andávamos na casa de Deus.15 A morte os assalte, e vivos desçam ao Seol; porque há maldade na sua morada, no seu próprio íntimo.16 Mas eu invocarei a Deus, e o Senhor me salvará.17 De tarde, de manhã e ao meio-dia me queixarei e me lamentarei; e ele ouvirá a minha voz.18 Livrará em paz a minha vida, de modo que ninguém se aproxime de mim; pois há muitos que contendem contra mim.19 Deus ouvirá; e lhes responderá aquele que está entronizado desde a antigüidade; porque não há neles nenhuma mudança, e tampouco temem a Deus.20 Aquele meu companheiro estendeu a sua mão contra os que tinham paz com ele; violou o seu pacto.21 A sua fala era macia como manteiga, mas no seu coração havia guerra; as suas palavras eram mais brandas do que o azeite, todavia eram espadas desembainhadas.22 Lança o teu fardo sobre o Senhor, e ele te susterá; nunca permitirá que o justo seja abalado.23 Mas tu, ó Deus, os farás descer ao poço da perdição; homens de sangue e de traição não viverão metade dos seus dias; mas eu em ti confiarei.