1 Ey Tanrı, kulaklarımızla duyduk, 2 Atalarımız anlattı bize, 2 Neler yaptığını onların gününde, eski günlerde.2 Elinle ulusları kovdun, 2 Ama atalarımıza yer verdin; 2 Halkları kırdın, 2 Ama atalarımızın yayılmasını sağladın.3 Onlar ülkeyi kılıçla kazanmadılar, 2 Kendi bilekleriyle zafere ulaşmadılar. 2 Senin sağ elin, bileğin, yüzünün ışığı sayesinde oldu bu; 2 Çünkü sen onları sevdin.4 Ey Tanrı, kralım sensin, 2 Buyruk ver de Yakup soyu kazansın!5 Senin sayende düşmanlarımızı püskürteceğiz, 2 Senin adınla karşıtlarımızı ezeceğiz.6 Çünkü ben yayıma güvenmem, 2 Kılıcım da beni kurtarmaz;7 Ancak sensin bizi düşmanlarımızdan kurtaran, 2 Bizden nefret edenleri utanca boğan.8 Her gün Tanrıyla övünür, 2 Sonsuza dek adına şükran sunarız. |iSela9 Ne var ki, reddettin bizi, aşağıladın, 2 Artık ordularımızla savaşa çıkmıyorsun.10 Düşman karşısında bizi gerilettin, 2 Bizden tiksinenler bizi soydu.11 Kasaplık koyuna çevirdin bizi, 2 Ulusların arasına dağıttın.12 Yok pahasına sattın halkını, 2 Üstelik satıştan hiçbir şey kazanmadan.13 Bizi komşularımızın yüzkarası, 2 Çevremizdekilerin eğlencesi, alay konusu ettin.14 Ulusların diline düşürdün bizi, 2 Gülüyor halklar halimize.15 Rezilliğim gün boyu karşımda, 2 Utancımdan yerin dibine geçtim16 Hakaret ve sövgü duya duya, 2 Öç almak isteyen düşman karşısında.17 Bütün bunlar başımıza geldi, 2 Yine de seni unutmadık, 2 Antlaşmana ihanet etmedik,18 Döneklik etmedik, 2 Adımlarımız senin yolundan sapmadı.19 Oysa sen bizi ezdin, ülkemizi çakalların uğrağı ettin, 2 Üstümüzü koyu karanlıkla örttün.20 Eğer Tanrımızın adını unutsaydık, 2 Yabancı bir ilaha ellerimizi açsaydık,21 Tanrı bunu ortaya çıkarmaz mıydı? 2 Çünkü O yürekteki gizleri bilir.22 Senin uğruna her gün öldürülüyoruz, 2 Kasaplık koyun sayılıyoruz.23 Uyan, ya Rab! Niçin uyuyorsun? 2 Kalk! Sonsuza dek terk etme bizi!24 Niçin yüzünü gizliyorsun? 2 Neden mazlum halimizi, üzerimizdeki baskıyı unutuyorsun?25 Çünkü yere serildik, 2 Bedenimiz toprağa yapıştı.26 Kalk, yardım et bize! 2 Kurtar bizi sevgin uğruna!

1 Ó Deus, nós ouvimos com os nossos ouvidos, nossos pais nos têm contado os feitos que realizaste em seus dias, nos tempos da antigüidade.2 Tu expeliste as nações com a tua mão, mas a eles plantaste; afligiste os povos, mas a eles estendes-te largamente.3 Pois não foi pela sua espada que conquistaram a terra, nem foi o seu braço que os salvou, mas a tua destra e o teu braço, e a luz do teu rosto, porquanto te agradaste deles.4 Tu és o meu Rei, ó Deus; ordena livramento para Jacó.5 Por ti derrubamos os nossos adversários; pelo teu nome pisamos os que se levantam contra nós.6 Pois não confio no meu arco, nem a minha espada me pode salvar.7 Mas tu nos salvaste dos nossos adversários, e confundiste os que nos odeiam.8 Em Deus é que nos temos gloriado o dia todo, e sempre louvaremos o teu nome.9 Mas agora nos rejeitaste e nos humilhaste, e não sais com os nossos exércitos.10 Fizeste-nos voltar as costas ao inimigo e aqueles que nos odeiam nos despojam à vontade.11 Entregaste-nos como ovelhas para alimento, e nos espalhaste entre as nações.12 Vendeste por nada o teu povo, e não lucraste com o seu preço.13 Puseste-nos por opróbrio aos nossos vizinhos, por escárnio e zombaria àqueles que estão à roda de nós.14 Puseste-nos por provérbio entre as nações, por ludíbrio entre os povos.15 A minha ignomínia está sempre diante de mim, e a vergonha do meu rosto me cobre,16 à voz daquele que afronta e blasfema, à vista do inimigo e do vingador.17 Tudo isto nos sobreveio; todavia não nos esquecemos de ti, nem nos houvemos falsamente contra o teu pacto.18 O nosso coração não voltou atrás, nem os nossos passos se desviaram das tuas veredas,19 para nos teres esmagado onde habitam os chacais, e nos teres coberto de trevas profundas.20 Se nos tivéssemos esquecido do nome do nosso Deus, e estendido as nossas mãos para um deus estranho,21 porventura Deus não haveria de esquadrinhar isso? pois ele conhece os segredos do coração.22 Mas por amor de ti somos entregues à morte o dia todo; somos considerados como ovelhas para o matadouro.23 Desperta! por que dormes, Senhor? Acorda! não nos rejeites para sempre.24 Por que escondes o teu rosto, e te esqueces da nossa tribulação e da nossa angústia?25 Pois a nossa alma está abatida até o pó; o nosso corpo pegado ao chão.26 Levanta-te em nosso auxílio, e resgata-nos por tua benignidade.