1 Ya RAB, sınayıp tanıdın beni.2 Oturup kalkışımı bilirsin, 2 Niyetimi uzaktan anlarsın.3 Gittiğim yolu, yattığım yeri inceden inceye elersin, 2 Bütün yaptıklarımdan haberin var.4 Daha sözü ağzıma almadan, 2 Söyleyeceğim her şeyi bilirsin, ya RAB.5 Beni çepeçevre kuşattın, 2 Elini üzerime koydun.6 Kaldıramam böylesi bir bilgiyi, 2 Başa çıkamam, erişemem.7 Nereye gidebilirim senin Ruhundan, 2 Nereye kaçabilirim huzurundan?8 Göklere çıksam, oradasın, 2 Ölüler diyarına yatak sersem, yine oradasın.9 Seherin kanatlarını alıp uçsam, 2 Denizin ötesine konsam,10 Orada bile elin yol gösterir bana, 2 Sağ elin tutar beni.11 Desem ki, ‹‹Karanlık beni kaplasın, 2 Çevremdeki aydınlık geceye dönsün.››12 Karanlık bile karanlık sayılmaz senin için, 2 Gece, gündüz gibi ışıldar, 2 Karanlıkla aydınlık birdir senin için.13 İç varlığımı sen yarattın, 2 Annemin rahminde beni sen ördün.14 Sana övgüler sunarım, 2 Çünkü müthiş ve harika yaratılmışım. 2 Ne harika işlerin var! 2 Bunu çok iyi bilirim.15 Gizli yerde yaratıldığımda, 2 Yerin derinliklerinde örüldüğümde, 2 Bedenim senden gizli değildi.16 Henüz döl yatağındayken gözlerin gördü beni; 2 Bana ayrılan günlerin hiçbiri gelmeden, 2 Hepsi senin kitabına yazılmıştı.17 Hakkımdaki düşüncelerin ne değerli, ey Tanrı, 2 Sayıları ne çok!18 Kum tanelerinden fazladır saymaya kalksam. 2 Uyanıyorum, hâlâ seninleyim.19 Ey Tanrı, keşke kötüleri öldürsen! 2 Ey eli kanlı insanlar, uzaklaşın benden!20 Çünkü senin için kötü konuşuyorlar, 2 Adını kötüye kullanıyor düşmanların.21 Ya RAB, nasıl tiksinmem senden tiksinenlerden? 2 Nasıl iğrenmem sana başkaldıranlardan?22 Onlardan tümüyle nefret ediyor, 2 Onları düşman sayıyorum.23 Ey Tanrı, yokla beni, tanı yüreğimi, 2 Sına beni, öğren kaygılarımı.24 Bak, seni gücendiren bir yönüm var mı, 2 Öncülük et bana sonsuz yaşam yolunda!

1 Senhor, tu me sondas, e me conheces.2 Tu conheces o meu sentar e o meu levantar; de longe entendes o meu pensamento.3 Esquadrinhas o meu andar, e o meu deitar, e conheces todos os meus caminhos.4 Sem que haja uma palavra na minha língua, eis que, ó Senhor, tudo conheces.5 Tu me cercaste em volta, e puseste sobre mim a tua mão.6 Tal conhecimento é maravilhoso demais para mim; elevado é, não o posso atingir.7 Para onde me irei do teu Espírito, ou para onde fugirei da tua presença?8 Se subir ao céu, tu aí estás; se fizer no Seol a minha cama, eis que tu ali estás também.9 Se tomar as asas da alva, se habitar nas extremidades do mar,10 ainda ali a tua mão me guiará e a tua destra me susterá.11 Se eu disser: Ocultem-me as trevas; torne-se em noite a luz que me circunda;12 nem ainda as trevas são escuras para ti, mas a noite resplandece como o dia; as trevas e a luz são para ti a mesma coisa.13 Pois tu formaste os meus rins; entreteceste-me no ventre de minha mãe.14 Eu te louvarei, porque de um modo tão admirável e maravilhoso fui formado; maravilhosas são as tuas obras, e a minha alma o sabe muito bem.15 Os meus ossos não te foram encobertos, quando no oculto fui formado, e esmeradamente tecido nas profundezas da terra.16 Os teus olhos viram a minha substância ainda informe, e no teu livro foram escritos os dias, sim, todos os dias que foram ordenados para mim, quando ainda não havia nem um deles.17 E quão preciosos me são, ó Deus, os teus pensamentos! Quão grande é a soma deles!18 Se eu os contasse, seriam mais numerosos do que a areia; quando acordo ainda estou contigo.19 Oxalá que matasses o perverso, ó Deus, e que os homens sanguinários se apartassem de mim,20 homens que se rebelam contra ti, e contra ti se levantam para o mal.21 Não odeio eu, ó Senhor, aqueles que te odeiam? e não me aflijo por causa dos que se levantam contra ti?22 Odeio-os com ódio completo; tenho-os por inimigos.23 Sonda-me, ó Deus, e conhece o meu coração; prova-me, e conhece os meus pensamentos;24 vê se há em mim algum caminho perverso, e guia-me pelo caminho eterno.