1 Ya RAB, beni kurtaran Tanrı, 2 Gece gündüz sana yakarıyorum.2 Duam sana erişsin, 2 Kulak ver yakarışıma.3 Çünkü sıkıntıya doydum, 2 Canım ölüler diyarına yaklaştı.4 Ölüm çukuruna inenler arasında sayılıyorum, 2 Tükenmiş gibiyim;5 Ölüler arasına atılmış, 2 Artık anımsamadığın, 2 İlginden yoksun, 2 Mezarda yatan cesetler gibiyim.6 Beni çukurun dibine, 2 Karanlıklara, derinliklere attın.7 Öfken üzerime çöktü, 2 Dalga dalga kızgınlığınla beni ezdin. |iSela8 Yakınlarımı benden uzaklaştırdın, 2 İğrenç kıldın beni gözlerinde. 2 Kapalı kaldım, çıkamıyorum.9 Üzüntüden gözlerimin feri sönüyor, 2 Her gün sana yakarıyorum, ya RAB, 2 Ellerimi sana açıyorum.10 Harikalarını ölülere mi göstereceksin? 2 Ölüler mi kalkıp seni övecek? |iSela11 Sevgin mezarda, 2 Sadakatin yıkım diyarında duyurulur mu?12 Karanlıklarda harikaların, 2 Unutulmuşluk diyarında doğruluğun bilinir mi?13 Ama ben, ya RAB, yardıma çağırıyorum seni, 2 Sabah duam sana varıyor.14 Niçin beni reddediyorsun, ya RAB, 2 Neden yüzünü benden gizliyorsun?15 Düşkünüm, gençliğimden beri ölümle burun burunayım, 2 Dehşetlerinin altında tükendim.16 Şiddetli gazabın üzerimden geçti, 2 Saçtığın dehşet beni yedi bitirdi.17 Bütün gün su gibi kuşattılar beni, 2 Çevremi tümüyle sardılar.18 Eşi dostu benden uzaklaştırdın, 2 Tek dostum karanlık kaldı.

1 Ó Senhor, Deus da minha salvação, dia e noite clamo diante de ti.2 Chegue à tua presença a minha oração, inclina os teus ouvidos ao meu clamor;3 porque a minha alma está cheia de angústias, e a minha vida se aproxima do Seol.4 Já estou contado com os que descem à cova; estou como homem sem forças,5 atirado entre os finados; como os mortos que jazem na sepultura, dos quais já não te lembras, e que são desamparados da tua mão.6 Puseste-me na cova mais profunda, em lugares escuros, nas profundezas.7 Sobre mim pesa a tua cólera; tu me esmagaste com todas as tuas ondas.8 Apartaste de mim os meus conhecidos, fizeste-me abominável para eles; estou encerrado e não posso sair.9 Os meus olhos desfalecem por causa da aflição. Clamo a ti todo dia, Senhor, estendendo-te as minhas mãos.10 Mostrarás tu maravilhas aos mortos? ou levantam-se os mortos para te louvar?11 Será anunciada a tua benignidade na sepultura, ou a tua fidelidade no Abadom?12 Serão conhecidas nas trevas as tuas maravilhas, e a tua justiça na terra do esquecimento?13 Eu, porém, Senhor, clamo a ti; de madrugada a minha oração chega à tua presença.14 Senhor, por que me rejeitas? por que escondes de mim a tua face?15 Estou aflito, e prestes a morrer desde a minha mocidade; sofro os teus terrores, estou desamparado.16 Sobre mim tem passado a tua ardente indignação; os teus terrores deram cabo de mim.17 Como águas me rodeiam todo o dia; cercam-me todos juntos.18 Aparte de mim amigos e companheiros; os meus conhecidos se acham nas trevas.