1 Kulak ver, ey İsrailin çobanı, 2 Ey Yusufu bir sürü gibi güden, 2 Keruvlar arasında taht kuran, 2 Saç ışığını,2 Efrayim, Benyamin, Manaşşe önünde 2 Uyandır gücünü, 2 Gel, kurtar bizi!3 Bizi eski halimize kavuştur, ey Tanrı, 2 Yüzünün ışığıyla aydınlat, kurtulalım!4 Ya RAB, Her Şeye Egemen Tanrı, 2 Ne zamana dek halkının dualarına ateş püsküreceksin?5 Onlara ekmek yerine gözyaşı verdin, 2 Ölçekler dolusu gözyaşı içirdin.6 Kavga nedeni ettin bizi komşularımıza, 2 Düşmanlarımız alay ediyor bizimle.7 Bizi eski halimize kavuştur, 2 Ey Her Şeye Egemen Tanrı, 2 Yüzünün ışığıyla aydınlat, kurtulalım!8 Mısırdan bir asma çubuğu getirdin, 2 Ulusları kovup onu diktin.9 Onun için toprağı hazırladın, 2 Kök saldı, bütün ülkeye yayıldı.10 Gölgesi dağları, 2 Dalları koca sedir ağaçlarını kapladı.11 Sürgünleri Akdenize, 2 Filizleri Fırata dek uzandı.12 Niçin yıktın bağın duvarlarını? 2 Yoldan geçen herkes üzümünü koparıyor,13 Orman domuzları onu yoluyor, 2 Yabanıl hayvanlar onunla besleniyor.14 Ey Her Şeye Egemen Tanrı, ne olur, dön bize! 2 Göklerden bak ve gör, 2 İlgilen bu asmayla.15 İlgilen sağ elinin diktiği filizle, 2 Kendine seçtiğin oğulla!16 Asman kesilmiş, yakılmış, 2 Öfkeli bakışların yok etsin düşmanlarını!17 Elin, sağ kolun olan adamın üzerinde, 2 Kendine seçtiğin insanın üzerinde olsun!18 O zaman senden asla ayrılmayacağız; 2 Yaşam ver bize, adını analım!19 Ya RAB, ey Her Şeye Egemen Tanrı, 2 Bizi eski halimize kavuştur, 2 Yüzünün ışığıyla aydınlat, kurtulalım!

1 Ó pastor de Israel, dá ouvidos; tu, que guias a José como a um rebanho, que estás entronizado sobre os querubins, resplandece.2 Perante Efraim, Benjamim e Manassés, desperta o teu poder, e vem salvar-nos.3 Reabilita-nos, ó Deus; faze resplandecer o teu rosto, para que sejamos salvos.4 Ó Senhor Deus dos exércitos, até quando te indignarás contra a oração do teu povo?5 Tu os alimentaste com pão de lágrimas, e lhes deste a beber lágrimas em abundância.6 Tu nos fazes objeto de escárnio entre os nossos vizinhos; e os nossos inimigos zombam de nós entre si.7 Reabilita-nos, ó Deus dos exércitos; faze resplandecer o teu rosto, para que sejamos salvos.8 Trouxeste do Egito uma videira; lançaste fora as nações, e a plantaste.9 Preparaste-lhe lugar; e ela deitou profundas raízes, e encheu a terra.10 Os montes cobriram-se com a sua sombra, e os cedros de Deus com os seus ramos.11 Ela estendeu a sua ramagem até o mar, e os seus rebentos até o Rio.12 Por que lhe derrubaste as cercas, de modo que a vindimam todos os que passam pelo caminho?13 O javali da selva a devasta, e as feras do campo alimentam-se dela.14 Ó Deus dos exércitos, volta-te, nós te rogamos; atende do céu, e vê, e visita esta videira,15 a videira que a tua destra plantou, e o sarmento que fortificaste para ti.16 Está queimada pelo fogo, está cortada; eles perecem pela repreensão do teu rosto.17 Seja a tua mão sobre o varão da tua destra, sobre o filho do homem que fortificaste para ti.18 E não nos afastaremos de ti; vivifica-nos, e nós invocaremos o teu nome.19 Reabilita-nos, Senhor Deus dos exércitos; faze resplandecer o teu rosto, para que sejamos salvos.