1 Geyik akarsuları nasıl özlerse, 2 Canım da seni öyle özler, ey Tanrı! yazılır.2 Canım Tanrıya, yaşayan Tanrıya susadı; 2 Ne zaman görmeye gideceğim Tanrının yüzünü?3 Gözyaşlarım ekmeğim oldu gece gündüz, 2 Gün boyu, ‹‹Nerede senin Tanrın?›› dedikleri için.4 Anımsayınca içim içimi yiyor, 2 Nasıl toplulukla birlikte yürür, 2 Tanrının evine kadar alaya öncülük ederdim, 2 Sevinç ve şükran sesleri arasında, 2 Bayram eden bir kalabalıkla birlikte.5 Neden üzgünsün, ey gönlüm, 2 Neden içim huzursuz? 2 Tanrıya umut bağla, 2 Çünkü Ona yine övgüler sunacağım; 2 O benim kurtarıcım ve Tanrımdır.6 Gönlüm üzgün, 2 Bu yüzden seni anımsıyorum, ey Tanrım. 2 Şeria yöresinde, Hermon ve Misar dağlarında 2 Çağlayanların gümbürdeyince, 2 Enginler birbirine sesleniyor, 2 Bütün dalgaların, sellerin üzerimden geçiyor.8 Gündüz RAB sevgisini gösterir, 2 Gece ilahi söyler, dua ederim 2 Yaşamımın Tanrısına.9 Kayam olan Tanrıma diyorum ki, 2 ‹‹Neden beni unuttun? 2 Niçin düşmanlarımın baskısı altında 2 Yaslı gezeyim?››10 Gün boyu hasımlarım: ‹‹Nerede senin Tanrın?›› diyerek 2 Bana sataştıkça, 2 Kemiklerim kırılıyor sanki.11 Neden üzgünsün, ey gönlüm, 2 Neden içim huzursuz? 2 Tanrı'ya umut bağla, 2 Çünkü O'na yine övgüler sunacağım; 2 O benim kurtarıcım ve Tanrım'dır.

1 Como o cervo anseia pelas correntes das águas, assim a minha alma anseia por ti, ó Deus!2 A minha alma tem sede de Deus, do Deus vivo; quando entrarei e verei a face de Deus?3 As minhas lágrimas têm sido o meu alimento de dia e de noite, porquanto se me diz constantemente: Onde está o teu Deus?4 Dentro de mim derramo a minha alma ao lembrar-me de como eu ia com a multidão, guiando-a em procissão à casa de Deus, com brados de júbilo e louvor, uma multidão que festejava.5 Por que estás abatida, ó minha alma, e por que te perturbas dentro de mim? Espera em Deus, pois ainda o louvarei pela salvação que há na sua presença.6 Ó Deus meu, dentro de mim a minha alma está abatida; porquanto me lembrarei de ti desde a terra do Jordão, e desde o Hermom, desde o monte Mizar.7 Um abismo chama outro abismo ao ruído das tuas catadupas; todas as tuas ondas e vagas têm passado sobre mim.8 Contudo, de dia o Senhor ordena a sua bondade, e de noite a sua canção está comigo, uma oração ao Deus da minha vida.9 A Deus, a minha rocha, digo: Por que te esqueceste de mim? por que ando em pranto por causa da opressão do inimigo?10 Como com ferida mortal nos meus ossos me afrontam os meus adversários, dizendo-me continuamente: Onde está o teu Deus?11 Por que estás abatida, ó minha alma, e por que te perturbas dentro de mim? Espera em Deus, pois ainda o louvarei, a ele que é o meu socorro, e o meu Deus.