1 Sevincinizi dile getirin gücümüz olan Tanrıya, 2 Sevinç çığlıkları atın Yakupun Tanrısına!2 Çalgıya başlayın, tef çalın, 2 Tatlı sesli lir ve çenk çınlatın.3 Yeni Ayda, dolunayda, 2 Boru çalın bayram günümüzde.4 Çünkü bu İsrail için bir kuraldır, 2 Yakupun Tanrısının ilkesidir.5 Tanrı Mısıra karşı yürüdüğünde, 2 Yusuf soyuna koydu bu koşulu. Orada tanımadığım bir ses işittim:6 ‹‹Sırtındaki yükü kaldırdım, 2 Ellerin küfeden kurtuldu›› diyordu,7 ‹‹Sıkıntıya düşünce seslendin, seni kurtardım, 2 Gök gürlemesinin ardından sana yanıt verdim, 2 Meriva sularında seni sınadım. |iSela8 ‹‹Dinle, ey halkım, seni uyarıyorum; 2 Ey İsrail, keşke beni dinlesen!9 Aranızda yabancı ilah olmasın, 2 Başka bir ilaha tapmayın!10 Seni Mısırdan çıkaran 2 Tanrın RAB benim. 2 Ağzını iyice aç, doldurayım!11 ‹‹Ama halkım sesimi dinlemedi, 2 İsrail bana boyun eğmek istemedi.12 Ben de onları inatçı yürekleriyle baş başa bıraktım, 2 Bildikleri gibi yaşasınlar diye.13 Keşke halkım beni dinleseydi, 2 İsrail yollarımda yürüseydi!14 Düşmanlarını hemen yere serer, 2 Hasımlarına el kaldırırdım!15 Benden nefret edenler bana boyun eğerdi, 2 Bu böyle sonsuza dek sürerdi.16 Oysa sizleri en iyi buğdayla besler, 2 Kayadan akan balla doyururdum.››

1 Cantai alegremente a Deus, nossa fortaleza; erguei alegres vozes ao Deus de Jacó.2 Entoai um salmo, e fazei soar o adufe, a suave harpa e o saltério.3 Tocai a trombeta pela lua nova, pela lua cheia, no dia da nossa festa.4 Pois isso é um estatuto para Israel, e uma ordenança do Deus de Jacó.5 Ordenou-o por decreto em José, quando saiu contra a terra do Egito. Ouvi uma voz que não conhecia, dizendo:6 Livrei da carga o seu ombro; as suas mãos ficaram livres dos cestos.7 Na angústia clamaste e te livrei; respondi-te no lugar oculto dos trovões; provei-te junto às águas de Meribá.8 Ouve-me, povo meu, e eu te admoestarei; ó Israel, se me escutasses!9 não haverá em ti deus estranho, nem te prostrarás ante um deus estrangeiro.10 Eu sou o Senhor teu Deus, que te tirei da terra do Egito; abre bem a tua boca, e eu a encherei.11 Mas o meu povo não ouviu a minha voz, e Israel não me quis.12 Pelo que eu os entreguei à obstinação dos seus corações, para que andassem segundo os seus próprios conselhos.13 Oxalá me escutasse o meu povo! oxalá Israel andasse nos meus caminhos!14 Em breve eu abateria os seus inimigos, e voltaria a minha mão contra os seus adversários.15 Os que odeiam ao Senhor o adulariam, e a sorte deles seria eterna.16 E eu te sustentaria com o trigo mais fino; e com o mel saído da rocha eu te saciaria.