Paulus un Silas em Jefenkjnis
16 Daut passieed oba, aus wie toom Jebäd jinjen, daut ons eene Mejal bejäajend, dee eenen Woasaja-Jeist haud un äare Haren derch Woasajen väl Jewenst veschauft. 17 Dise kjeem Paulus un ons hinjaraun, schrieech un säd: Dise Mana sent däm aulahechsten Gott siene Deena, dee ons dän Wajch von de Radunk vekjindjen. 18 Un dit deed see väle Doag. Oba Paulus, dän dit besorjd, dreid sikj om un säd to däm Jeist: Ekj jebeed die em Nomen Jesus Christus, ut ar rut to komen! Un dee kjeem en deeselwje Stund rut. 19 Aus äare Haren oba sagen, daut de Hopninj opp äa Jewenst veschwungen wia, jreepen see Paulus un Silas un schlapten äant opp dän Moakjt-Plauz ver de Bowaschte 20 un brochten äant no de Hauptlied un säden: Dise Mana, de Juden sent, vewerren onse Staut 21 un vekjindjen Jewanheiten, dee ons nich erlaupt sent aun to nämen ooda to eewen, wiels wie Reema sent. 22 Un daut Volkj räajd sikj opp jäajen äant; un de Hauptlied reeten äant de Kjleeda auf un befoolen, äant met Stakja to schlonen. 23 Un nodäm see äant väle Sträakja jejäft hauden, schmeeten see äant en daut Jefenkjnis un befoolen däm Jefenkjnis-Wajchta, äant secha to bewoaren. 24 Disa, opp soon Befäl, schmeet äant en daut bennaschte Jefenkjnis un schloot äare Feet en dän Klotz.
De Jefenkjnis-Wajchta bekjieet sikj
25 Un medden enne Nacht bäden Paulus un Silas un lowden Gott met Jesank; un de Jefangne hieeden äant. 26 Un haustich kjeem doa een grootet Ieedbäben, soo daut de Gruntwenj vom Jefenkjnis jescheddat worden, un fuaz jinjen aul de Däaren op, un aul äare Kjäden worden loos. 27 Un de Jefenkjnis-Wajchta wakjt opp ut däm Schlop, un aus hee de Jefenkjnis-Däaren op sach, trock hee daut Schwieet rut un wull sikj selfst dootmoaken, wiels hee docht, de Jefangne wieren utjekleift. 28 Oba Paulus roopt met lude Stemm un säd: Doo die kjeenen Schoden; wiels wie sent aula hia. 29 Dan foddad hee Licht, sprunk nenn un foll met Zetren ver Paulus un Silas dol. 30 Un hee brocht äant rut un säd: Jie Haren, waut mott ekj doonen, om jerat to woaren? 31 See oba säden: Jleew aun dän Harn Jesus Christus, dan woascht du jerat woaren un dien Hus! 32 Un see säden am daut Wuat vom Harn un to aulem en sien Hus. 33 Un hee neem äant deeselwje Stund enne Nacht no sikj un wosch äant de Striepen auf un leet sikj fuaz oppe Städ deepen, hee un aul de Sienje. 34 Un hee brocht äant en sien Hus, sad äant eenen Desch väa un freid sikj, daut hee met sien gaunzet Hus aun Gott jleewent jeworden wia.