24 Een aundret Jlikjnis läd Hee äant väa un säd: Daut Himmelrikj es met eenem Maun to vejlikjen, dee goodet Sot opp sienen Aka seid. 25 Aus de Menschen schleepen, kjeem sien Fient un seid Onkrut medden mank dän Weit un jinkj doavon. 26 Un aus de Plaunten oppkjeemen un Frucht brochten, dan kjeem daut Onkrut uk äwadäl. 27 Dan kjeemen däm Wirtschofta siene Deena un säden to am: Har, hast du nich goodet Sot opp dienen Aka jeseit? Wuahäa haft dee dan daut Onkrut? 28 Hee säd to äant: Daut haft een Fient jedonen. Dan säden de Deena to am: West du dan, daut wie hangonen un daut toopsaumlen? 29 Oba hee säd: Nä, daut jie nich, wäarent jie daut Onkrut toopsaumlen, uk dän Weit utrieten. 30 Lot beides toop bat dän Eifst waussen. Un en de Eifst-Tiet woa ekj to de Drascha sajen: Saumelt ieescht daut Onkrut un binjt daut en Goawen, daut to vebrennen. Oba dän Weit saumelt en mienen Spikja.