1 Salige er de hvis vei er ulastelig, som vandrer i Herrens lov.
2 Salige er de som tar vare på hans vidnesbyrd, som søker ham av hele sitt hjerte
3 og ikke gjør urett, men vandrer på hans veier.
4 Du har gitt dine befalinger forat en skal holde dem nøie.
5 O, at mine veier måtte bli faste, så jeg holder dine forskrifter!
6 Da skal jeg ikke bli til skamme når jeg gir akt på alle dine bud.
7 Jeg vil prise dig i hjertets opriktighet når jeg lærer din rettferdighets lover å kjenne.
8 Dine forskrifter vil jeg holde; du må ikke rent forlate mig!
9 Hvorved skal den unge holde sin sti ren? Ved å holde sig efter ditt ord.
10 Av hele mitt hjerte har jeg søkt dig; la mig ikke fare vill fra dine bud!
11 I mitt hjerte har jeg gjemt ditt ord forat jeg ikke skal synde imot dig.
12 Lovet være du, Herre! Lær mig dine forskrifter!
13 Med mine leber har jeg forkynt alle lover fra din munn.
14 Over dine vidnesbyrds vei har jeg gledet mig, som over all rikdom.
15 På dine befalinger vil jeg grunde og tenke på dine stier.
16 I dine forskrifter forlyster jeg mig, jeg glemmer ikke ditt ord.
17 Gjør vel imot din tjener, så jeg kan leve! Da vil jeg holde ditt ord.
18 Lat op mine øine, så jeg kan skue de underfulle ting i din lov!
19 Jeg er en gjest på jorden; skjul ikke dine bud for mig!
20 Min sjel er knust, så jeg lenges efter dine lover til enhver tid.
21 Du har truet de overmodige, de forbannede, som farer vill fra dine bud.
22 Ta skam og forakt bort fra mig! For jeg har tatt vare på dine vidnesbyrd.
23 Fyrster har også sittet og talt sammen imot mig; din tjener grunder på dine forskrifter.
24 Dine vidnesbyrd er også min lyst; de er mine rådgivere.
25 Min sjel er nedtrykt i støvet; hold mig i live efter ditt ord!
26 Jeg fortalte dig mine veier, og du svarte mig; lær mig dine forskrifter!
27 La mig forstå dine befalingers vei! Så vil jeg grunde på dine undergjerninger.
28 Min sjel gråter av sorg; reis mig op efter ditt ord!
29 Vend løgnens vei bort fra mig, og unn mig din lov!
30 Trofasthets vei har jeg utvalgt, dine lover har jeg satt for mig.
31 Jeg henger ved dine vidnesbyrd; Herre, la mig ikke bli til skamme!
32 Dine buds vei vil jeg løpe; for du frir mitt hjerte fra angst.
33 Lær mig, Herre, dine forskrifters vei! Så vil jeg ta vare på den inntil enden.
34 Lær mig! Så vil jeg ta vare på din lov og holde den av hele mitt hjerte.
35 Led mig frem på dine buds sti! For i den har jeg min lyst.
36 Bøi mitt hjerte til dine vidnesbyrd og ikke til vinning!
37 Vend mine øine bort fra å se efter tomhet, hold mig i live på din vei!
38 Opfyll for din tjener ditt ord, som er for dem som frykter dig!
39 Ta bort min vanære, som jeg frykter for! For dine lover er gode.
40 Se, jeg lenges efter dine befalinger; hold mig i live ved din rettferdighet!
41 La dine nådegjerninger, Herre, komme over mig, din frelse efter ditt ord!
42 Jeg vil gi den svar som håner mig; for jeg setter min lit til ditt ord.
43 Ta ikke sannhets ord så rent bort fra min munn! For jeg bier på dine dommer.
44 Jeg vil holde din lov stadig, evindelig og alltid.
45 La mig vandre i fritt rum! For jeg spør efter dine befalinger.
46 Jeg vil tale om dine vidnesbyrd for konger og skal ikke bli til skamme.
47 Jeg har min lyst i dine bud, som jeg elsker.
48 Jeg løfter mine hender til dine bud, som jeg elsker, og jeg vil grunde på dine forskrifter.
49 Kom i hu ordet til din tjener, fordi du har gitt mig håp!
50 Det er min trøst i min elendighet at ditt ord har holdt mig i live.
51 De overmodige har spottet mig såre; fra din lov er jeg ikke avveket.
52 Jeg kom dine dommer fra evighet i hu, Herre, og jeg blev trøstet.
53 En brennende harme har grepet mig over de ugudelige, som forlater din lov.
54 Dine forskrifter er blitt mine lovsanger i min utlendighets hus.
55 Jeg kom om natten ditt navn i hu, Herre, og jeg holdt din lov.
56 Dette blev mig gitt: at jeg har tatt vare på dine befalinger.
57 Herren er min del, sa jeg, idet jeg holdt dine ord.
58 Jeg bønnfalt dig av hele mitt hjerte: Vær mig nådig efter ditt ord!
59 Jeg eftertenkte mine veier og vendte mine føtter til dine vidnesbyrd.
60 Jeg hastet og ventet ikke med å holde dine bud.
61 De ugudeliges strikker har omspent mig, din lov har jeg ikke glemt.
62 Midt om natten står jeg op for å prise dig for din rettferdighets lover.
63 Jeg holder mig til alle dem som frykter dig, og som holder dine befalinger.
64 Jorden er full av din miskunnhet, Herre; lær mig dine forskrifter!
65 Du har gjort vel imot din tjener, Herre, efter ditt ord.
66 Lær mig god skjønnsomhet og kunnskap! For jeg tror på dine bud.
67 Før jeg blev ydmyket, fór jeg vill; men nu holder jeg ditt ord.
68 Du er god og gjør godt; lær mig dine forskrifter!
69 De overmodige har spunnet løgn sammen imot mig; jeg holder dine befalinger av hele mitt hjerte.
70 Deres hjerte er som en fettklump; jeg har min lyst i din lov.
71 Det var mig godt at jeg blev ydmyket, forat jeg kunde lære dine forskrifter.
72 Din munns lov er mig bedre enn tusen stykker gull og sølv.
73 Dine hender har skapt mig og gjort mig; gi mig forstand, forat jeg må lære dine bud!
74 De som frykter dig, skal se mig og glede sig; for jeg venter på ditt ord.
75 Jeg vet, Herre, at dine dommer er rettferdighet, og i trofasthet har du ydmyket mig.
76 La din miskunnhet være mig til trøst efter ditt ord til din tjener!
77 La din miskunnhet komme over mig, forat jeg kan leve! For din lov er min lyst.
78 La de overmodige bli til skamme! For de har trykket mig ned uten årsak; jeg grunder på dine befalinger.
79 La dem vende tilbake til mig, de som frykter dig og kjenner dine vidnesbyrd!
80 La mitt hjerte være fullkomment i dine forskrifter, forat jeg ikke skal bli til skamme!
81 Min sjel vansmekter av lengsel efter din frelse; jeg venter på ditt ord.
82 Mine øine vansmekter av lengsel efter ditt ord idet jeg sier: Når vil du trøste mig?
83 For jeg er som en skinnsekk i røk*; dine forskrifter glemmer jeg ikke. / {* d.e. jeg tørker bort.}
84 Hvor mange er vel din tjeners dager? Når vil du holde dom over mine forfølgere?
85 De overmodige har gravd graver for mig, de som ikke skikker sig efter din lov.
86 Alle dine bud er trofasthet; uten årsak forfølger de mig; hjelp mig!
87 På lite nær har de tilintetgjort mig i landet; men jeg har ikke forlatt dine befalinger.
88 Hold mig i live efter din miskunnhet! Så vil jeg ta vare på din munns vidnesbyrd.
89 Til evig tid, Herre, står ditt ord fast i himmelen.
90 Fra slekt til slekt varer din trofasthet; du grunnfestet jorden, og den stod der.
91 Til å utføre dine dommer står de* der enn idag; for alle ting er dine tjenere. / {* himmelen og jorden.}
92 Dersom din lov ikke hadde vært min lyst, var jeg omkommet i min elendighet.
93 Til evig tid skal jeg ikke glemme dine befalinger; for ved dem har du holdt mig i live.
94 Din er jeg, frels mig! For jeg har søkt dine befalinger.
95 De ugudelige har bidd på mig for å ødelegge mig; jeg gir akt på dine vidnesbyrd.
96 På all fullkommenhet har jeg sett en ende, men ditt bud strekker sig såre vidt.
97 Hvor jeg har din lov kjær! Hele dagen grunder jeg på den.
98 Dine bud gjør mig visere enn mine fiender; for til evig tid eier jeg dem.
99 Jeg er blitt klokere enn alle mine lærere; for jeg grunder på dine vidnesbyrd.
100 Jeg er forstandigere enn de gamle; for jeg har tatt vare på dine befalinger.
101 Fra enhver ond sti har jeg holdt mine føtter borte forat jeg kunde holde ditt ord.
102 Fra dine lover er jeg ikke avveket; for du har lært mig.
103 Hvor dine ord er søte for min gane, mere enn honning for min munn!
104 Av dine befalinger får jeg forstand; derfor hater jeg all løgnens sti.
105 Ditt ord er en lykte for min fot og et lys for min sti.
106 Jeg har svoret, og jeg har holdt det, å ta vare på din rettferdighets lover.
107 Jeg er såre nedbøiet; Herre, hold mig i live efter ditt ord!
108 La min munns frivillige offere tekkes dig, Herre, og lær mig dine lover!
109 Jeg går alltid med livet i hendene, men din lov har jeg ikke glemt.
110 De ugudelige har lagt snare for mig, men jeg har ikke forvillet mig fra dine befalinger.
111 Jeg har fått dine vidnesbyrd i eie evindelig; for de er mitt hjertes glede.
112 Jeg har bøiet mitt hjerte til å gjøre efter dine forskrifter evindelig, inntil enden.
113 De tvesinnede hater jeg, men din lov elsker jeg.
114 Du er mitt skjul og mitt skjold, jeg venter på ditt ord.
115 Vik fra mig, I som gjør ondt, forat jeg må holde min Guds bud!
116 Hold mig oppe efter ditt ord, forat jeg kan leve, og la mig ikke bli til skamme med mitt håp!
117 Støtt mig, så jeg må bli frelst! Da vil jeg alltid skue med lyst på dine forskrifter.
118 Du akter for intet alle dem som farer vill fra dine forskrifter; for deres svik er forgjeves.
119 Som slagg bortrydder du alle ugudelige på jorden; derfor elsker jeg dine vidnesbyrd.
120 Av redsel for dig gyser min kropp, og jeg frykter for dine dommer.
121 Jeg har gjort rett og rettferdighet; du vil ikke overgi mig til dem som undertrykker mig.
122 Gå i borgen for din tjener, forat det kan gå ham vel! La ikke de overmodige undertrykke mig!
123 Mine øine vansmekter av lengsel efter din frelse og efter din rettferdighets ord.
124 Gjør med din tjener efter din miskunnhet, og lær mig dine forskrifter!
125 Jeg er din tjener; lær mig, så jeg kan kjenne dine vidnesbyrd!
126 Det er tid for Herren å gripe inn; de har brutt din lov.
127 Derfor elsker jeg dine bud mere enn gull, ja mere enn fint gull.
128 Derfor holder jeg alle befalinger om alle ting for å være rette; jeg hater all løgnens sti.
129 Underfulle er dine vidnesbyrd; derfor tar min sjel vare på dem.
130 Dine ords åpenbaring oplyser, den gjør enfoldige forstandige.
131 Jeg åpnet min munn og sukket av lengsel; for jeg stundet efter dine bud.
132 Vend dig til mig og vær mig nådig, som rett er mot dem som elsker ditt navn!
133 Gjør mine trin faste ved ditt ord, og la ingen urett herske over mig!
134 Forløs mig fra menneskers vold! Så vil jeg holde dine befalinger.
135 La ditt åsyn lyse for din tjener, og lær mig dine forskrifter!
136 Mine øine flyter bort i vannstrømmer over dem som ikke holder din lov.
137 Du er rettferdig, Herre, og dine dommer er rettvise.
138 Du har fastsatt dine vidnesbyrd i rettferdighet og stor trofasthet.
139 Min nidkjærhet har fortært mig, fordi mine motstandere har glemt dine ord.
140 Ditt ord er vel renset, og din tjener elsker det.
141 Jeg er liten og foraktet; jeg har ikke glemt dine befalinger.
142 Din rettferdighet er en evig rettferdighet, og din lov er sannhet.
143 Nød og trengsel fant mig; dine bud er min lyst.
144 Dine vidnesbyrd er rettferdige til evig tid; lær mig, forat jeg kan leve!
145 Jeg roper av hele mitt hjerte; svar mig, Herre! Jeg vil ta vare på dine forskrifter.
146 Jeg roper til dig, frels mig! Så vil jeg holde dine vidnesbyrd.
147 Jeg var årle oppe i morgenlysningen og ropte om hjelp; jeg ventet på dine ord.
148 Mine øine var oppe før nattevaktene, forat jeg kunde grunde på ditt ord.
149 Hør min røst efter din miskunnhet! Herre, hold mig i live efter dine lover!
150 De er kommet nær som jager efter ugjerning; fra din lov er de kommet langt bort.
151 Du er nær, Herre, og alle dine bud er sannhet.
152 For lenge siden vet jeg av dine vidnesbyrd at du har grunnet dem for evig tid.
153 Se min elendighet og utfri mig! For jeg har ikke glemt din lov.
154 Før min sak og forløs mig, hold mig i live efter ditt ord!
155 Frelse er langt borte fra de ugudelige; for de søker ikke dine forskrifter.
156 Din miskunnhet er stor, Herre; hold mig i live efter dine dommer!
157 Mange er mine forfølgere og mine motstandere; jeg er ikke avveket fra dine vidnesbyrd.
158 Jeg så de troløse og vemmedes, dem som ikke holdt ditt ord.
159 Se at jeg har elsket dine befalinger! Herre, hold mig i live efter din miskunnhet!
160 Summen av ditt ord er sannhet, og til evig tid står all din rettferdighets lov fast.
161 Fyrster forfulgte mig uten årsak, men mitt hjerte fryktet for dine ord.
162 Jeg gleder mig over ditt ord som en som finner meget bytte.
163 Løgn har jeg hatet og avskydd, din lov har jeg elsket.
164 Syv ganger om dagen har jeg prist dig for din rettferdighets lover.
165 Megen fred har de som elsker din lov, og det er ikke noget anstøt for dem.
166 Jeg har ventet på din frelse, Herre, og jeg har holdt dine bud.
167 Min sjel har holdt dine vidnesbyrd, og jeg elsket dem såre.
168 Jeg har holdt dine befalinger og dine vidnesbyrd; for alle mine veier er for ditt åsyn.
169 La mitt klagerop komme nær for ditt åsyn, Herre! Lær mig efter ditt ord!
170 La min inderlige bønn komme for ditt åsyn! Frels mig efter ditt ord!
171 Mine leber skal flyte over av lovsang; for du lærer mig dine forskrifter.
172 Min tunge skal synge om ditt ord; for alle dine bud er rettferdighet.
173 La din hånd være mig til hjelp! For jeg har utvalgt dine befalinger.
174 Jeg lenges efter din frelse, Herre, og din lov er min lyst.
175 La min sjel leve og love dig, og la dine dommer hjelpe mig!
176 Jeg har faret vill; opsøk din tjener som et tapt får! for jeg har ikke glemt dine bud.
1 Ne mutlu yolları temiz olanlara, 2 RABbin yasasına göre yaşayanlara! 119. Mezmur akrostiş biçimde yazılmış bir şiirdir.
2 Ne mutlu Onun öğütlerine uyanlara, 2 Bütün yüreğiyle Ona yönelenlere!
3 Hiç haksızlık etmezler, 2 Onun yolunda yürürler.
4 Koyduğun koşullara 2 Dikkatle uyulmasını buyurdun.
5 Keşke kararlı olsam 2 Senin kurallarına uymakta!
6 Hiç utanmayacağım, 2 Bütün buyruklarını izledikçe.
7 Şükredeceğim sana temiz yürekle, 2 Adil hükümlerini öğrendikçe.
8 Kurallarını yerine getireceğim, 2 Bırakma beni hiçbir zaman!
9 Genç insan yolunu nasıl temiz tutar? 2 Senin sözünü tutmakla.
10 Bütün yüreğimle sana yöneliyorum, 2 İzin verme buyruklarından sapmama!
11 Aklımdan çıkarmam sözünü, 2 Sana karşı günah işlememek için.
12 Övgüler olsun sana, ya RAB, 2 Bana kurallarını öğret.
13 Ağzından çıkan bütün hükümleri 2 Dudaklarımla yineliyorum.
14 Sevinç duyuyorum öğütlerini izlerken, 2 Sanki benim oluyor bütün hazineler.
15 Koşullarını derin derin düşünüyorum, 2 Yollarını izlerken.
16 Zevk alıyorum kurallarından, 2 Sözünü unutmayacağım.
17 Ben kuluna iyilik et ki yaşayayım, 2 Sözüne uyayım.
18 Gözlerimi aç, 2 Yasandaki harikaları göreyim.
19 Garibim bu dünyada, 2 Buyruklarını benden gizleme!
20 İçim tükeniyor, 2 Her an hükümlerini özlemekten.
21 Buyruklarından sapan 2 Lanetli küstahları azarlarsın.
22 Uzaklaştır benden küçümsemeleri, hakaretleri, 2 Çünkü öğütlerini tutuyorum.
23 Önderler toplanıp beni kötüleseler bile, 2 Ben kulun senin kurallarını derin derin düşüneceğim.
24 Öğütlerin benim zevkimdir, 2 Bana akıl verirler.
25 Toza toprağa serildim, 2 Sözün uyarınca yaşam ver bana.
26 Yaptıklarımı açıkladım, beni yanıtladın; 2 Kurallarını öğret bana!
27 Koşullarını anlamamı sağla ki, 2 Harikalarının üzerinde düşüneyim.
28 İçim eriyor kederden, 2 Sözün uyarınca güçlendir beni!
29 Yalan yoldan uzaklaştır, 2 Yasan uyarınca lütfet bana.
30 Ben sadakat yolunu seçtim, 2 Hükümlerini uygun gördüm.
31 Öğütlerine dört elle sarıldım, ya RAB, 2 Utandırma beni!
32 İçime huzur verdiğin için 2 Buyrukların doğrultusunda koşacağım.
33 Kurallarını nasıl izleyeceğimi öğret bana, ya RAB, 2 Öyle ki, onları sonuna kadar izleyeyim.
34 Anlamamı sağla, yasana uyayım, 2 Bütün yüreğimle onu yerine getireyim.
35 Buyrukların doğrultusunda yol göster bana, 2 Çünkü yolundan zevk alırım.
36 Yüreğimi haksız kazanca değil, 2 Kendi öğütlerine yönelt.
37 Gözlerimi boş şeylerden çevir, 2 Beni kendi yolunda yaşat.
38 Senden korkulması için 2 Ben kuluna verdiğin sözü yerine getir.
39 Korktuğum hakaretten uzak tut beni, 2 Çünkü senin ilkelerin iyidir.
40 Çok özlüyorum senin koşullarını! 2 Beni doğruluğunun içinde yaşat!
41 Bana sevgini göster, ya RAB, 2 Sözün uyarınca kurtar beni!
42 O zaman beni aşağılayanlara 2 Gereken yanıtı verebilirim, 2 Çünkü senin sözüne güvenirim.
43 Gerçeğini ağzımdan düşürme, 2 Çünkü senin hükümlerine umut bağladım.
44 Yasana sürekli, 2 Sonsuza dek uyacağım.
45 Özgürce yürüyeceğim, 2 Çünkü senin koşullarına yöneldim ben.
46 Kralların önünde senin öğütlerinden söz edecek, 2 Utanç duymayacağım.
47 Senin buyruklarından zevk alıyor, 2 Onları seviyorum.
48 Saygı ve sevgi duyuyorum buyruklarına, 2 Derin derin düşünüyorum kurallarını.
49 Kuluna verdiğin sözü anımsa, 2 Bununla umut verdin bana.
50 Acı çektiğimde beni avutan budur, 2 Sözün bana yaşam verir.
51 Çok eğlendiler küstahlar benimle, 2 Yine de yasandan şaşmadım.
52 Geçmişte verdiğin hükümleri anımsayınca, 2 Avundum, ya RAB.
53 Çileden çıkıyorum, 2 Yasanı terk eden kötüler yüzünden.
54 Senin kurallarındır ezgilerimin konusu, 2 Konuk olduğum bu dünyada.
55 Gece adını anarım, ya RAB, 2 Yasana uyarım.
56 Tek yaptığım, 2 Senin koşullarına uymak.
57 Benim payıma düşen sensin, ya RAB, 2 Sözlerini yerine getireceğim, dedim.
58 Bütün yüreğimle sana yakardım. 2 Lütfet bana, sözün uyarınca.
59 Tuttuğum yolları düşündüm, 2 Senin öğütlerine göre adım attım.
60 Buyruklarına uymak için 2 Elimi çabuk tuttum, oyalanmadım.
61 Kötülerin ipleri beni sardı, 2 Yasanı unutmadım.
62 Doğru hükümlerin için 2 Gece yarısı kalkıp sana şükrederim.
63 Dostuyum bütün senden korkanların, 2 Koşullarına uyanların.
64 Yeryüzü sevginle dolu, ya RAB, 2 Kurallarını öğret bana!
65 Ya RAB, iyilik ettin kuluna, 2 Sözünü tuttun.
66 Bana sağduyu ve bilgi ver, 2 Çünkü inanıyorum buyruklarına.
67 Acı çekmeden önce yoldan sapardım, 2 Ama şimdi sözüne uyuyorum.
68 Sen iyisin, iyilik edersin; 2 Bana kurallarını öğret.
69 Küstahlar yalanlarla beni lekeledi, 2 Ama ben bütün yüreğimle senin koşullarına uyarım.
70 Onların yüreği yağ bağladı, 2 Bense zevk alırım yasandan.
71 İyi oldu acı çekmem; 2 Çünkü kurallarını öğreniyorum.
72 Ağzından çıkan yasa benim için 2 Binlerce altın ve gümüşten daha değerlidir.
73 Senin ellerin beni yarattı, biçimlendirdi. 2 Anlamamı sağla ki buyruklarını öğreneyim.
74 Senden korkanlar beni görünce sevinsin, 2 Çünkü senin sözüne umut bağladım.
75 Biliyorum, ya RAB, hükümlerin adildir; 2 Bana acı çektirirken bile sadıksın.
76 Ben kuluna verdiğin söz uyarınca, 2 Sevgin beni avutsun.
77 Sevecenlik göster bana, yaşayayım, 2 Çünkü yasandan zevk alıyorum.
78 Utansın küstahlar beni yalan yere suçladıkları için. 2 Bense senin koşullarını düşünüyorum.
79 Bana dönsün senden korkanlar, 2 Öğütlerini bilenler.
80 Yüreğim kusursuz uysun kurallarına, 2 Öyle ki, utanç duymayayım.
81 İçim tükeniyor senin kurtarışını özlerken, 2 Senin sözüne umut bağladım ben.
82 Gözümün feri sönüyor söz verdiklerini beklemekten, 2 ‹‹Ne zaman avutacaksın beni?›› diye soruyorum.
83 Dumandan kararmış tuluma döndüm, 2 Yine de unutmuyorum kurallarını.
84 Daha ne kadar bekleyecek kulun? 2 Ne zaman yargılayacaksın bana zulmedenleri?
85 Çukur kazdılar benim için 2 Yasana uymayan küstahlar.
86 Bütün buyrukların güvenilirdir; 2 Haksız yere zulmediyorlar, yardım et bana!
87 Nerdeyse sileceklerdi beni yeryüzünden, 2 Ama ben senin koşullarından ayrılmadım.
88 Koru canımı sevgin uyarınca, 2 Tutayım ağzından çıkan öğütleri.
89 Ya RAB, sözün 2 Göklerde sonsuza dek duruyor.
90 Sadakatin kuşaklar boyu sürüyor, 2 Kurduğun yeryüzü sapasağlam duruyor.
91 Bugün hükümlerin uyarınca ayakta duran her şey 2 Sana kulluk ediyor.
92 Eğer yasan zevk kaynağım olmasaydı, 2 Çektiğim acılardan yok olurdum.
93 Koşullarını asla unutmayacağım, 2 Çünkü onlarla bana yaşam verdin.
94 Kurtar beni, çünkü seninim, 2 Senin koşullarına yöneldim.
95 Kötüler beni yok etmeyi beklerken, 2 Ben senin öğütlerini inceliyorum.
96 Kusursuz olan her şeyin bir sonu olduğunu gördüm, 2 Ama senin buyruğun sınır tanımaz.
97 Ne kadar severim yasanı! 2 Bütün gün düşünürüm onun üzerinde.
98 Buyrukların beni düşmanlarımdan bilge kılar, 2 Çünkü her zaman aklımdadır onlar.
99 Bütün öğretmenlerimden daha akıllıyım, 2 Çünkü öğütlerin üzerinde düşünüyorum.
100 Yaşlılardan daha bilgeyim, 2 Çünkü senin koşullarına uyuyorum.
101 Sakınırım her kötü yoldan, 2 Senin sözünü tutmak için.
102 Ayrılmam hükümlerinden, 2 Çünkü bana sen öğrettin.
103 Ne tatlı geliyor verdiğin sözler damağıma, 2 Baldan tatlı geliyor ağzıma!
104 Senin koşullarına uymakla bilgelik kazanıyorum, 2 Bu yüzden nefret ediyorum her yanlış yoldan.
105 Sözün adımlarım için çıra, 2 Yolum için ışıktır.
106 Adil hükümlerini izleyeceğime ant içtim, 2 Andımı tutacağım.
107 Çok sıkıntı çektim, ya RAB; 2 Koru hayatımı sözün uyarınca.
108 Ağzımdan çıkan içten övgüleri 2 Kabul et, ya RAB, 2 Bana hükümlerini öğret.
109 Hayatım her an tehlikede, 2 Yine de unutmam yasanı.
110 Kötüler tuzak kurdu bana, 2 Yine de sapmadım senin koşullarından.
111 Öğütlerin sonsuza dek mirasımdır, 2 Yüreğimin sevincidir onlar.
112 Kararlıyım 2 Sonuna kadar senin kurallarına uymaya.
113 Döneklerden tiksinir, 2 Senin yasanı severim.
114 Sığınağım ve kalkanım sensin, 2 Senin sözüne umut bağlarım.
115 Ey kötüler, benden uzak durun, 2 Tanrımın buyruklarını yerine getireyim.
116 Sözün uyarınca destek ol bana, yaşam bulayım; 2 Umudumu boşa çıkarma!
117 Sıkı tut beni, kurtulayım, 2 Her zaman kurallarını dikkate alayım.
118 Kurallarından sapan herkesi reddedersin, 2 Çünkü onların hileleri boştur.
119 Dünyadaki kötüleri cüruf gibi atarsın, 2 Bu yüzden severim senin öğütlerini.
120 Bedenim ürperiyor dehşetinden, 2 Korkuyorum hükümlerinden.
121 Adil ve doğru olanı yaptım, 2 Gaddarların eline bırakma beni!
122 Güven altına al kulunun mutluluğunu, 2 Baskı yapmasın bana küstahlar.
123 Gözümün feri sönüyor, 2 Beni kurtarmanı, 2 Adil sözünü yerine getirmeni beklemekten.
124 Kuluna sevgin uyarınca davran, 2 Bana kurallarını öğret.
125 Ben senin kulunum, bana akıl ver ki, 2 Öğütlerini anlayabileyim.
126 Ya RAB, harekete geçmenin zamanıdır, 2 Yasanı çiğniyorlar.
127 Bu yüzden senin buyruklarını, 2 Altından, saf altından daha çok seviyorum;
128 Koyduğun koşulların hepsini doğru buluyorum, 2 Her yanlış yoldan tiksiniyorum.
129 Harika öğütlerin var, 2 Bu yüzden onlara candan uyuyorum.
130 Sözlerinin açıklanışı aydınlık saçar, 2 Saf insanlara akıl verir.
131 Ağzım açık, soluk soluğayım, 2 Çünkü buyruklarını özlüyorum.
132 Bana lütufla bak, 2 Adını sevenlere her zaman yaptığın gibi.
133 Adımlarımı pekiştir verdiğin söz uyarınca, 2 Hiçbir suç bana egemen olmasın.
134 Kurtar beni insan baskısından, 2 Koşullarına uyabileyim.
135 Yüzün aydınlık saçsın kulunun üzerine, 2 Kurallarını öğret bana.
136 Oluk oluk yaş akıyor gözlerimden, 2 Çünkü uymuyorlar yasana.
137 Sen adilsin, ya RAB, 2 Hükümlerin doğrudur.
138 Buyurduğun öğütler doğru 2 Ve tam güvenilirdir.
139 Gayretim beni tüketti, 2 Çünkü düşmanlarım unuttu senin sözlerini.
140 Sözün çok güvenilirdir, 2 Kulun onu sever.
141 Önemsiz ve horlanan biriyim ben, 2 Ama koşullarını unutmuyorum.
142 Adaletin sonsuza dek doğrudur, 2 Yasan gerçektir.
143 Sıkıntıya, darlığa düştüm, 2 Ama buyrukların benim zevkimdir.
144 Öğütlerin sonsuza dek doğrudur; 2 Bana akıl ver ki, yaşayayım.
145 Bütün yüreğimle haykırıyorum, 2 Yanıtla beni, ya RAB! 2 Senin kurallarına uyacağım.
146 Sana sesleniyorum, 2 Kurtar beni, 2 Öğütlerine uyayım.
147 Gün doğmadan kalkıp yardım dilerim, 2 Senin sözüne umut bağladım.
148 Verdiğin söz üzerinde düşüneyim diye, 2 Gece boyunca uyku girmiyor gözüme.
149 Sevgin uyarınca sesime kulak ver, 2 Hükümlerin uyarınca, ya RAB, yaşam ver bana!
150 Yaklaşıyor kötülük ardınca koşanlar, 2 Yasandan uzaklaşıyorlar.
151 Oysa sen yakınsın, ya RAB, 2 Bütün buyrukların gerçektir.
152 Çoktan beri anladım 2 Öğütlerini sonsuza dek verdiğini.
153 Çektiğim sıkıntıyı gör, kurtar beni, 2 Çünkü yasanı unutmadım.
154 Davamı savun, özgür kıl beni, 2 Sözün uyarınca koru canımı.
155 Kurtuluş kötülerden uzaktır, 2 Çünkü senin kurallarına yönelmiyorlar.
156 Çok sevecensin, ya RAB, 2 Hükümlerin uyarınca koru canımı.
157 Bana zulmedenler, düşmanlarım çok, 2 Yine de sapmadım senin öğütlerinden.
158 Tiksinerek bakıyorum hainlere, 2 Çünkü uymuyorlar senin sözüne.
159 Bak, ne kadar seviyorum koşullarını, 2 Sevgin uyarınca, ya RAB, koru canımı.
160 Sözlerinin temeli gerçektir, 2 Doğru hükümlerinin tümü sonsuza dek sürecektir.
161 Yok yere zulmediyor bana önderler, 2 Oysa yüreğim senin sözünle titrer.
162 Ganimet bulan biri gibi 2 Verdiğin sözlerde sevinç bulurum.
163 Tiksinir, iğrenirim yalandan, 2 Ama senin yasanı severim.
164 Doğru hükümlerin için 2 Seni günde yedi kez överim.
165 Yasanı sevenler büyük esenlik bulur, 2 Hiçbir şey sendeletmez onları.
166 Ya RAB, kurtarışına umut bağlar, 2 Buyruklarını yerine getiririm.
167 Öğütlerine candan uyar, 2 Onları çok severim.
168 Öğütlerini, koşullarını uygularım, 2 Çünkü bütün davranışlarımı görürsün sen.
169 Feryadım sana erişsin, ya RAB, 2 Sözün uyarınca akıl ver bana!
170 Yalvarışım sana ulaşsın; 2 Verdiğin söz uyarınca kurtar beni!
171 Dudaklarımdan övgüler aksın, 2 Çünkü bana kurallarını öğretiyorsun.
172 Dilimde sözün ezgilere dönüşsün, 2 Çünkü bütün buyrukların doğrudur.
173 Elin bana yardıma hazır olsun, 2 Çünkü senin koşullarını seçtim ben.
174 Kurtarışını özlüyorum, ya RAB, 2 Yasan zevk kaynağımdır.
175 Beni yaşat ki, sana övgüler sunayım, 2 Hükümlerin bana yardımcı olsun.
176 Kaybolmuş koyun gibi avare dolaşıyordum; 2 Kulunu ara, 2 Çünkü buyruklarını unutmadım ben.