Provérbios 12

1 Εκείνος που αγαπάει να τον διορθώνουνε, τη γνώση αγαπάει· εκείνος όμως που τον έλεγχο μισεί, είν’ ανόητος.

2 Ο καλός έχει του Κυρίου την εύνοια· τον δολοπλόκο ο Κύριος θα τον καταδικάσει.

3 Δε θα στεριώσει με την ανομία ο άνθρωπος, μα οι δίκαιοι θα μείνουν ακλόνητοι σαν δέντρο με βαθειές ρίζες.

4 Η ενάρετη γυναίκα είναι στεφάνι για τον άντρα της, μα η γυναίκα η αισχρή είναι στα κόκαλά του αρρώστια.

5 Οι σκέψεις των δικαίων είναι ειλικρινείς, ενώ των ασεβών τα σχέδια δολερά.

6 Των ασεβών τα λόγια είναι ενέδρες φονικές, αλλά τα λόγια των δικαίων σώζουν τους άλλους απ’ το θάνατο.

7 Πέφτουν οι ασεβείς κι εξαφανίζονται, μα των δικαίων το σπιτικό μένει για πάντα.

8 Τον άνθρωπο τον επαινούν αν είναι συνετός· κι εκείνον που έχει διεστραμμένο νου θα τον περιφρονούνε.

9 Καλύτερα να ζεις απλά και να ’χεις ένα μόνο δούλο, παρά να κάνεις τον σπουδαίο και να σου λείπει το ψωμί.

10 Ο δίκαιος φροντίζει και για τα ζωντανά του ακόμα, μα οι ασεβείς είν’ άσπλαχνοι.

11 Όποιος εργάζεται τη γη του, χορταίνει το ψωμί· μα όποιος πράγματα γυρεύει μάταια, είν’ ανόητος.

12 Ο ασεβής ζηλεύει των κακών τα κέρδη· ο δίκαιος όμως έχει όλες τις προϋποθέσεις για να πετύχει.

13 Με τα αμαρτωλά τα λόγια παγιδεύεται ο κακός, αλλά ο δίκαιος γλιτώνει από τη θλίψη.

14 Με τα καλά τα λόγια που λέει ο άνθρωπος, χορταίνει αγαθά· καθένας αμείβεται ανάλογα με τα έργα του.

15 Στα μάτια του ανόητου είναι πάντα σωστός ο δρόμος του, ενώ ο σοφός ακούει τις συμβουλές.

16 Την οργή του ο ανόητος τη φανερώνει αμέσως· ο συνετός, αντίθετα, αψηφάει την προσβολή.

17 Αυτός που την αλήθεια λέει, το δίκαιο διακηρύσσει· ο ψευδομάρτυρας την αδικία υπηρετεί.

18 Του φλύαρου τα λόγια πληγώνουν σαν το δίκοπο σπαθί και των σοφών τα λόγια θεραπεύουν.

19 Η αλήθεια μένει ζωντανή για πάντα, ενώ το ψέμα διαρκεί μονάχα μια στιγμή.

20 Εξαπατούν τον εαυτό τους εκείνοι που μηχανεύονται κακό για τους άλλους· μα εκείνοι που για την ειρήνη νοιάζονται, έχουν χαρά.

21 Κακό κανένα δεν θα βρει τον δίκαιο, αλλά τους ασεβείς συμφορές θα τους σκεπάσουν.

22 Ο Κύριος απεχθάνεται τους ψεύτες, μα του είν’ ευχάριστοι αυτοί που ζουν με την αλήθεια.

23 Ο άνθρωπος ο συνετός τη γνώση του δεν την προβάλλει, ενώ διαφημίζουν την ανοησία τους οι ανόητοι.

24 Όσοι δουλεύουνε σκληρά, θα εξουσιάζουν· ενώ οι τεμπέληδες θα είναι υποτελείς.

25 Η έγνοια μέσα στην καρδιά τον άνθρωπο τον καταβάλλει, ενώ ένας λόγος όμορφος του δίνει τη χαρά.

26 Ο δίκαιος δρόμος έχει καλό τέλος, ενώ ο δρόμος των ασεβών είναι παραπλανητικός.

27 Ο τεμπέλης κυνηγός δεν πιάνει τίποτε, ενώ ο εργατικός άνθρωπος είναι θησαυρός για τους γύρω του.

28 Στο δρόμο της δικαιοσύνης είν’ η ζωή, ενώ των ασεβών ο δρόμος οδηγεί στο θάνατο.*ενώ... θάνατο. Το εβρ. είναι ασαφές.

智慧人的话能医治人

1 喜爱教训的，就是喜爱知识；

厌恶责备的，却是愚顽人。

2 良善的人必得到耶和华的恩宠；

图谋奸计的人，耶和华必把他定罪。

3 人不能恃凭恶行坚立；

但义人的根必不动摇。

4 有才德的妻子是丈夫的冠冕，

贻羞的妇人，如同丈夫骨中的朽烂。

5 义人的筹算是公平，

恶人的计谋却是诡诈。

6 恶人的言语埋伏着，等待要流人的血，

正直人的口能拯救人。

7 恶人倾覆，就不再存在；

义人的家却必站立得住。

8 人因着自己的明慧必得称赞，

但心中乖谬的必被藐视。

9 被人轻看却有仆人的人，

胜过自尊自大却缺少食物的人。

10 义人连自己牲畜的性命也顾惜；

但恶人的怜悯也是残忍。

11 耕种自己田地的，也有充足的粮食；

追求虚幻的，实在无知。

12 恶人贪慕坏人的网罗；

义人的根得以结果。

13 坏人嘴里的过失，是自己的网罗；

但义人必脱离患难。

14 人因口所结的果子必饱尝美物；

人手所作的必归到他身上。

15 愚妄人所行的，在自己眼中看为正直，

只有智慧人肯听劝告。

16 愚妄人的恼怒立时显露，

精明的人却能忍受羞辱。

17 吐露真情的，彰显正义，

作假见证的却是诡诈。

18 有人说话不慎，好象利刀刺人，

智慧人的舌头却能医治人。

19 说实话的嘴唇，永远坚立；

撒谎的舌头，眨眼间消失。

20 图谋恶事的，心存诡诈；

使人和睦的，心中喜乐。

21 义人不会遭遇灾祸，

恶人却饱经祸患。

22 撒谎的嘴唇是耶和华憎恶的；

行事诚实是他所喜悦的。

23 精明的人隐藏自己的知识，

愚昧人的心却显出愚妄。

24 殷勤人的手必掌权，

懒惰人的手必作苦工。

25 心中忧虑，使人消沉；

一句良言使他欢喜。

26 义人作自己邻舍的引导；

恶人的道路，却使别人走迷。

27 懒惰的人不去烧烤他的猎物，

殷勤的人却得宝贵的财物*"殷勤的人却得宝贵的财物"或译："人宝贵的财物是殷勤"。

28 在公义的路上有生命，

这路径之上没有死亡*"这路径之上没有死亡"有古译本作"邪恶的路，引到死亡"。