Provérbios 17

1 Κάλλιο ένα ξεροκόμματο ψωμί και με ηρεμία, παρά ένα σπίτι με ψητά γεμάτο, και διχόνοια.

2 Ο δούλος που ’ναι φρόνιμος θα εξουσιάσει τον ανάξιο γιο, και με τους αδερφούς μαζί θα ’χει μερίδιο στην κληρονομιά.

3 Το ασήμι δοκιμάζεται στο χωνευτήρι και το χρυσάφι στο καμίνι· μα ο Κύριος δοκιμάζει τις καρδιές.

4 Τα λόγια τα άνομα ο κακός τα προσέχει· ο ψεύτης δίνει προσοχή στα λόγια τα ασεβή.

5 Όποιος περιγελάει φτωχόν, τον πλάστη του προσβάλλει· όποιος στη δυστυχία του άλλου χαίρεται, δε θα μείνει ατιμώρητος.

6 Τα εγγόνια είναι καμάρι για τους γέροντες κι οι πατεράδες τους καύχημα για τα παιδιά.

7 Λόγια υπέροχα δεν ταιριάζουν στον ανόητο· πολύ λιγότερο στον άρχοντα ψεύτικα λόγια.

8 Όποιος προσφέρει δώρο, το θαρρεί πως είναι μαγικό πετράδι· όπου και να στραφεί μ’ αυτό, έχει επιτυχίες.

9 Όποιος φιλία αποζητά, τα λάθη τα σκεπάζει· όταν τα ξαναφέρνει στην κουβέντα, η φιλία σπάει.

10 Πιότερο νιώθει μία επίπληξη ο συνετός, παρά ο ανόητος χτυπήματα εκατό.

11 Το μόνο που ζητάει ο κακός είναι να στασιάζει, αλλά σκληρός προμηνυτής για κείνον θα σταλεί.

12 Καλύτερο το συναπάντημα με αρκούδα που της πήραν τα μικρά της, παρά με ανόητο την ώρα που παραφρονεί.

13 Αν το κακό αντί καλού ανταποδίδεις, δε θα σου λείψει το κακό ποτέ απ’ το σπίτι σου.

14 Ν’ αρχίζεις μια φιλονικία είναι ως να σπάζεις ένα φράγμα και να χυμάνε τα νερά· προτού η διαμάχη ανάψει παραιτήσου.

15 Εκείνος που τον ένοχο τον αθωώνει κι εκείνος που καταδικάζει τον αθώο, είναι κι οι δυο εξίσου μισητοί στον Κύριο.

16 Τι χρησιμεύουνε τα χρήματα στου ανόητου το χέρι; σοφία ν’ αγοράσει; Μα αφού του λείπει το μυαλό!

17 Σ’ όλες τις περιστάσεις αγαπάει ο φίλος· κι ο αδερφός γεννιέται για να παραστέκεται στις δύσκολες στιγμές.

18 Ανόητος είν’ ο άνθρωπος που το χέρι του δίνει*Βλ. υποσ. εις κεφ. 6:1. και για τον διπλανό του μπαίνει εγγυητής.

19 Όποιος τις διαμάχες αγαπά, την αμαρτία αγαπάει· όποιος περηφανεύεται γυρεύει την καταστροφή.

20 Η διεστραμμένη η καρδιά καλό δεν βλέπει, κι όποιος στα λόγια του είναι διεστραμμένος πέφτει σε συμφορά.

21 Όποιος γεννάει ανόητον, για βάσανό του τον γεννά· του ανόητου ο πατέρας χαρά δεν δοκιμάζει.

22 Καρδιά χαρούμενη είναι φάρμακο καλό, αλλά θλιμμένο πνεύμα ξεραίνει τα κόκαλα.

23 Ο ασεβής δέχεται δώρα στα κρυφά, τη δίκαιη κρίση για να τη διαστρέψει.

24 Το πρόσωπο του φρόνιμου αντικρύζει τη σοφία, ενώ του ανόητου τα μάτια στρέφονται πότε εδώ και πότε εκεί.

25 Ο γιος ο ανόητος είν’ θλίψη του πατέρα του κι εκείνης που τον γέννησε η πίκρα.

26 Καλό δεν είναι να τιμωρείται ο δίκαιος ούτε κι οι ευγενείς να κατατρέχονται για την ευθύτητά τους.

27 Τα λόγια του όποιος συγκρατεί είναι γνωστικός, κι εκείνος που ’χει υπομονή είναι φρόνιμος.

28 Ακόμη κι ο ανόητος όταν σωπαίνει περνιέται για σοφός· κι όποιος κλείνει το στόμα του, για φρόνιμος.

和睦共处，持守正义

1 平静相安地吃一块干饼，

胜过筵席满屋，吵闹相争。

2 明慧的仆人，必管辖主人贻羞的儿子；

又可以在众儿子中同分产业。

3 用锅炼银，用炉炼金；

唯有耶和华锻炼人心。

4 作恶的人留心听邪恶的话；

说谎的人侧耳听攻击人的话。

5 嘲笑穷人的就是辱骂造他的主；

幸灾乐祸的必难免受惩罚。

6 儿孙是老人的冠冕，

父亲是儿女的荣耀。

7 愚顽人说佳美的话是不相称的，

何况尊贵的人说虚谎的话呢！

8 在馈送的人看来，贿赂有如灵符*"灵符"原文作"恩惠宝石"；

无论他到哪里，都必顺利。

9 遮掩别人过犯的，得到人的喜爱；

屡次提起别人过错的，离间亲密的朋友。

10 对聪明人说一句责备的话，

胜过责打愚昧人一百下。

11 悖逆的人只求恶事，

必有残忍的使者奉派去对付他。

12 宁愿遇见失掉幼子的母熊，

也不愿遇见正在行愚妄事的愚昧人。

13 以恶报善的，

灾祸必不离开他的家。

14 纷争的开始，如同决堤的水；

所以在争执发生以前，就要制止。

15 宣判恶人为义，裁定义人有罪，

二者都是耶和华所厌恶的。

16 愚昧人既是无知，

为甚么手里拿着价银要买智慧呢？

17 朋友常显爱心，

兄弟为患难而生。

18 为邻舍击掌作保证人的，

是无知的人。

19 喜爱争竞的就是喜爱过犯；

把家门建高的自取灭亡。

20 心存欺诈的得不着益处；

舌头搬弄是非的必陷在祸患中。

21 生下愚昧的儿子，使父亲忧愁；

愚顽人的父亲毫无喜乐。

22 心里喜乐就是良药；

心灵忧郁使骨头枯干。

23 恶人暗中*"暗中"原文作"从怀里"接受贿赂，

为要歪曲公正。

24 聪明人面前有智慧，

愚昧人却眼望地极。

25 愚昧的儿子使父亲愁烦，

使母亲痛苦。

26 惩罚义人，已是不当；

击打正直的官长，更是不妥。

27 有知识的约束自己的言语；

聪明人心平气和。

28 愚妄人默不作声，也算是智慧；

闭口不言，也算是聪明。