1 [To the chief Musician. Upon Shoshannim. {A Psalm} of David.] Save me, O God; for the waters are come in unto {my} soul.2 I sink in deep mire, where there is no standing; I am come into the depths of waters, and the flood overfloweth me.3 I am weary with my crying, my throat is parched; mine eyes fail while I wait for my God.4 They that hate me without a cause are more than the hairs of my head; they that would destroy me, being mine enemies wrongfully, are mighty: then I restored that which I took not away.5 Thou, O God, knowest my foolishness, and my trespasses are not hidden from thee.6 Let not them that wait on thee, Lord, Jehovah of hosts, be ashamed through me; let not those that seek thee be confounded through me, O God of Israel.7 Because for thy sake I have borne reproach; confusion hath covered my face.8 I am become a stranger unto my brethren, and an alien unto my mother's sons;9 For the zeal of thy house hath devoured me, and the reproaches of them that reproach thee have fallen upon me.10 And I wept, my soul was fasting: that also was to my reproach; -11 And I made sackcloth my garment: then I became a proverb to them.12 They that sit in the gate talk of me, and {I am} the song of the drunkards.13 But as for me, my prayer is unto thee, Jehovah, in an acceptable time: O God, in the abundance of thy loving-kindness answer me, according to the truth of thy salvation:14 Deliver me out of the mire, let me not sink; let me be delivered from them that hate me, and out of the depths of waters.15 Let not the flood of waters overflow me, neither let the deep swallow me up; and let not the pit shut its mouth upon me.16 Answer me, O Jehovah; for thy loving-kindness is good: according to the abundance of thy tender mercies, turn toward me;17 And hide not thy face from thy servant, for I am in trouble: answer me speedily.18 Draw nigh unto my soul, be its redeemer; ransom me because of mine enemies.19 *Thou* knowest my reproach, and my shame, and my dishonour: mine adversaries are all before thee.20 Reproach hath broken my heart, and I am overwhelmed: and I looked for sympathy, but there was none; and for comforters, but I found none.21 Yea, they gave me gall for my food, and in my thirst they gave me vinegar to drink.22 Let their table become a snare before them, and their very welfare a trap;23 Let their eyes be darkened, that they see not, and make their loins continually to shake.24 Pour out thine indignation upon them, and let the fierceness of thine anger take hold of them.25 Let their habitation be desolate; let there be no dweller in their tents.26 For they persecute him whom *thou* hast smitten, and they talk for the sorrow of those whom thou hast wounded.27 Add iniquity unto their iniquity, and let them not come into thy righteousness.28 Let them be blotted out of the book of life, and not be written with the righteous.29 But I am afflicted and sorrowful: let thy salvation, O God, set me secure on high.30 I will praise the name of God with a song, and will magnify him with thanksgiving;31 And it shall please Jehovah more than an ox, -a bullock with horns and cloven hoofs.32 The meek shall see it, they shall be glad; ye that seek God, your heart shall live.33 For Jehovah heareth the needy, and despiseth not his prisoners.34 Let heavens and earth praise him; the seas, and everything that moveth therein.35 For God will save Zion, and will build the cities of Judah; and they shall dwell there, and possess it:36 And the seed of his servants shall inherit it, and they that love his name shall dwell therein.

1 Al la ĥorestro. Por ŝoŝanoj. De David. Savu min, ho Dio; Ĉar la akvoj venis ĝis mia animo.2 Mi profundiĝis en profundan marĉon, kaj mi ne havas, sur kio stari; Mi enfalis en la profundon de la akvo, kaj la fluo min forportas.3 Mi senfortiĝis de mia kriado, sekiĝis mia gorĝo; Laciĝis miaj okuloj de la atendado de mia Dio.4 Pli multaj ol la haroj de mia kapo estas miaj senkaŭzaj malamantoj; Fortiĝis miaj premantoj, miaj maljustaj malamikoj; Kion mi ne rabis, tion mi devas fordoni.5 Ho Dio, Vi scias mian malsaĝecon; Kaj miaj kulpoj ne estas kaŝitaj por Vi.6 Ne hontiĝu per mi tiuj, kiuj esperas al Vi, ho mia Sinjoro, Eternulo Cebaot! Ne hontiĝu per mi tiuj, kiuj Vin serĉas, ho Dio de Izrael!7 Ĉar pro Vi mi portas malhonoron, Honto kovras mian vizaĝon.8 Mi fariĝis fremda por miaj fratoj, Nekonato por la filoj de mia patrino.9 Ĉar fervoro pri Via domo min konsumis, Kaj la insultoj de Viaj insultantoj falis sur min.10 Kaj mi ploras, mia animo estas en fasto, Kaj pri tio oni min hontigas.11 Kiel veston mi metis sur min sakon, Kaj mi fariĝis moka ekzemplo por ili.12 Parolas pri mi la sidantoj ĉe la pordego, Kaj la drinkantoj kantas pri mi.13 Kaj mi preĝas al Vi, ho Eternulo, en favora tempo; Ho Dio, pro Via granda boneco respondu al mi per Via vera helpo.14 Eligu min el la ŝlimo, ke mi ne dronu; Mi estu savita kontraŭ miaj malamantoj kaj el profunda akvo.15 Ne fortiru min fluo de la akvo, Ne englutu min profundo, Kaj abismo ne fermu super mi sian buŝon.16 Aŭskultu min, ho Eternulo, ĉar bona estas Via favorkoreco; Laŭ Via kompatemeco turnu Vin al mi.17 Kaj ne kaŝu antaŭ Via sklavo Vian vizaĝon, ĉar mi suferas; Rapidu, aŭskultu min.18 Alproksimiĝu al mia animo, savu ĝin; Spite miajn malamikojn liberigu min.19 Vi scias mian malhonoron kaj mian honton kaj mian mokatecon; Antaŭ Vi estas ĉiuj miaj premantoj.20 Honto rompis mian koron, kaj mi senfortiĝis; Mi atendis kompatantojn, sed ili forestis; Konsolantojn, sed mi ne trovis.21 Kaj ili donis al mi por manĝo galon, Kaj en mia soifo ili trinkigis al mi vinagron.22 Ilia tablo antaŭ ili fariĝu reto, Kaj ilia prospero fariĝu kaptilo.23 Mallumiĝu iliaj okuloj, ke ili ne vidu; Kaj iliajn lumbojn malfortigu por ĉiam.24 Verŝu sur ilin Vian furiozon, Kaj la flamo de Via kolero ilin ataku.25 Ilia loĝejo dezertiĝu, En iliaj tendoj ne ekzistu loĝanto.26 Ĉar tiun, kiun Vi frapis, ili persekutas, Kaj la suferojn de Viaj batitoj ili rakontas.27 Aldonu kulpon al ilia kulpo, Ke ili ne atingu Vian bonecon.28 Ili estu elstrekitaj el la libro de vivantoj, Kaj ili ne estu skribitaj kune kun virtuloj.29 Sed mi estas malriĉa kaj suferanta; Via helpo min defendu, ho Dio.30 Mi gloros la nomon de Dio per kanto, Kaj mi rakontos en danko Lian grandecon.31 Kaj ĝi estos pli agrabla al la Eternulo, Ol bovo aŭ bovido kun kornoj kaj fendohavaj hufoj.32 Vidos humiluloj kaj ĝojos! Ho serĉantoj de Dio, via koro reviviĝu.33 Ĉar la Eternulo aŭskultas humilulojn, Kaj Siajn malliberulojn Li ne malŝatas.34 Gloru Lin la ĉielo kaj la tero, La maroj, kaj ĉio, kio en ili moviĝas.35 Ĉar Dio helpos Cionon kaj konstruos la urbojn de Judujo, Ke oni tie loĝos kaj ilin heredos.36 Kaj la idaro de Liaj sklavoj ĝin heredos, Kaj la amantoj de Lia nomo loĝos en ĝi.