1 Hallelujah! Give ye thanks unto Jehovah; for he is good; for his loving-kindness {endureth} for ever.2 Who can utter the mighty acts of Jehovah? {who} can shew forth all his praise?3 Blessed are they that keep justice, {and} he that doeth righteousness at all times.4 Remember me, O Jehovah, with {thy} favour toward thy people; visit me with thy salvation:5 That I may see the prosperity of thy chosen ones, that I may rejoice in the joy of thy nation, that I may glory with thine inheritance.6 We have sinned with our fathers, we have committed iniquity, we have done wickedly.7 Our fathers in Egypt considered not thy wondrous works; they remembered not the multitude of thy loving-kindnesses; but they rebelled at the sea, at the Red Sea.8 Yet he saved them for his name's sake, that he might make known his might.9 And he rebuked the Red Sea, and it dried up; and he led them through the deeps as through a wilderness.10 And he saved them from the hand of him that hated {them}, and redeemed them from the hand of the enemy.11 And the waters covered their oppressors: there was not one of them left.12 Then believed they his words; they sang his praise.13 They soon forgot his works; they waited not for his counsel:14 And they lusted exceedingly in the wilderness, and tempted *God in the desert.15 Then he gave them their request, but sent leanness into their soul.16 And they envied Moses in the camp, {and} Aaron, the saint of Jehovah.17 The earth opened and swallowed up Dathan, and covered the company of Abiram;18 And fire was kindled in their company; a flame burned up the wicked.19 They made a calf in Horeb, and did homage to a molten image;20 And they changed their glory into the similitude of an ox that eateth grass.21 They forgot *God their Saviour, who had done great things in Egypt,22 Wondrous works in the land of Ham, terrible things by the Red Sea.23 And he said that he would destroy them, had not Moses, his chosen, stood before him in the breach, to turn away his fury, lest he should destroy {them}.24 And they despised the pleasant land; they believed not his word,25 But murmured in their tents: they hearkened not unto the voice of Jehovah.26 And he lifted up his hand to them, that he would make them fall in the wilderness;27 And that he would make their seed fall among the nations, and disperse them through the countries.28 And they joined themselves unto Baal-Peor, and ate the sacrifices of the dead;29 And they provoked {him} to anger with their doings; and a plague broke out among them.30 Then stood up Phinehas and executed judgment, and the plague was stayed;31 And that was reckoned unto him for righteousness, from generation to generation, for evermore.32 And they moved him to wrath at the waters of Meribah, and it went ill with Moses on their account;33 For they provoked his spirit, so that he spoke unadvisedly with his lips.34 They did not destroy the peoples, as Jehovah commanded them;35 But they mingled with the nations, and learned their works;36 And they served their idols; and they were a snare unto them:37 And they sacrificed their sons and their daughters unto demons,38 And shed innocent blood, the blood of their sons and of their daughters, whom they sacrificed unto the idols of Canaan; and the land was polluted with blood.39 And they were defiled with their works, and went a-whoring in their doings.40 Then was the anger of Jehovah kindled against his people, and he abhorred his inheritance;41 And he gave them into the hand of the nations; and they that hated them ruled over them:42 And their enemies oppressed them, and they were brought into subjection under their hand.43 Often did he deliver them; but as for them they provoked {him} by their counsel, and they were brought low by their iniquity.44 But he regarded their distress, when he heard their cry;45 And he remembered for them his covenant, and repented according to the multitude of his loving-kindnesses;46 And he caused them to find compassion of all those that had carried them captives.47 Save us, Jehovah our God, and gather us from among the nations, to give thanks unto thy holy name, {and} to triumph in thy praise.48 Blessed be Jehovah the God of Israel, from eternity and to eternity! And let all the people say, Amen! Hallelujah!

1 Haleluja! Gloru la Eternulon, ĉar Li estas bona; Ĉar eterna estas Lia boneco.2 Kiu eldiros la potencon de la Eternulo, Aŭdigos Lian tutan gloron?3 Bone estas al tiuj, kiuj observas justecon, Kiuj agas bone en ĉiu tempo.4 Memoru min, ho Eternulo, pro favoro al Via popolo; Sendu al mi Vian savon,5 Por ke mi vidu la bonstaton de Viaj elektitoj, Por ke mi ĝoju kun la ĝojo de Via popolo, Por ke mi triumfu kun Via heredo.6 Ni pekis kune kun niaj patroj, Ni malbonagis, ni malvirtis.7 Niaj patroj en Egiptujo ne komprenis Viajn miraklojn, Ne memoris Vian grandan bonecon; Kaj ili ribelis apud la maro, apud la Ruĝa Maro.8 Sed Li savis ilin pro Sia nomo, Por montri Sian potencon.9 Kaj Li ekkriis al la Ruĝa Maro, kaj ĝi elsekiĝis; Kaj Li kondukis ilin tra la abismoj, kiel tra la dezerto.10 Kaj Li savis ilin el la mano de la malamanto, Kaj Li liberigis ilin en la mano de la malamiko.11 Kaj la akvo kovris iliajn kontraŭulojn; Eĉ unu el ili ne restis.12 Tiam ili ekkredis al Liaj vortoj, Ili ekkantis Lian gloron.13 Sed baldaŭ ili forgesis Liajn farojn, Ili ne fidis Lian konsilon.14 Ili fordonis sin al siaj kapricoj en la dezerto, Kaj ili incitis Dion en la stepo.15 Kaj Li plenumis ilian deziron, Sed Li sendis pereon al iliaj animoj.16 Ili enviis Moseon en la tendaro, Aaronon, sanktulon de la Eternulo.17 Malfermiĝis la tero kaj englutis Datanon, Kaj kovris la anaron de Abiram.18 Kaj ekbrulis fajro en ilia anaro, Flamo forbruligis la malvirtulojn.19 Ili faris bovidon ĉe Ĥoreb, Kaj adorkliniĝis antaŭ fandaĵo.20 Ili ŝanĝis sian honoron En bildon de bovo, kiu manĝas herbon.21 Ili forgesis Dion, sian savanton, Kiu faris grandajn farojn en Egiptujo,22 Miraklojn en la lando de Ĥam, Timindaĵojn apud la Ruĝa Maro.23 Kaj Li decidis ekstermi ilin; Sed Moseo, Lia elektito, stariĝis antaŭ Li ĉe la fendo, Por forklini Lian koleregon, ke Li ilin ne ekstermu.24 Kaj ili malŝatis la dezirindan landon, Ili ne kredis al Lia vorto.25 Ili murmuris en siaj tendoj, Kaj ne aŭskultis la voĉon de la Eternulo.26 Tial Li ĵuris al ili per levo de Sia mano, Por faligi ilin en la dezerto,27 Kaj por disfaligi ilian semon inter la popoloj, Kaj disĵeti ilin en la landojn.28 Kaj ili aliĝis al Baal-Peor, Kaj manĝis oferricevojn de malvivuloj.29 Kaj ili kolerigis Lin per siaj faroj; Kaj disvastiĝis inter ili epidemio.30 Kaj stariĝis Pineĥas kaj aranĝis juĝon; Kaj la epidemio haltis.31 Kaj tio estas kalkulita al li kiel bonfaro, Por ĉiuj generacioj kaj eterne.32 Kaj ili kolerigis Lin ĉe la akvo de Meriba, Kaj pro ili fariĝis malbono al Moseo;33 Ĉar ili maldolĉigis lian spiriton, Kaj li eldiris ion nepripensitan per sia buŝo.34 Ili ne ekstermis la popolojn, Pri kiuj diris al ili la Eternulo;35 Sed ili miksiĝis kun la popoloj Kaj lernis iliajn farojn;36 Ili servis al iliaj idoloj, Kaj ĉi tiuj fariĝis reto por ili.37 Kaj ili oferdonis siajn filojn kaj filinojn al demonoj;38 Kaj ili verŝis senkulpan sangon, la sangon de siaj filoj kaj filinoj, Kiujn ili oferportis al la Kanaanaj idoloj; Kaj la tero malpuriĝis de sango.39 Kaj ili malpuriĝis per siaj faroj, Kaj malĉastiĝis per siaj agoj.40 Kaj ekflamis la kolero de la Eternulo kontraŭ Lia popolo, Kaj Li abomenis Sian heredon;41 Kaj Li donis ilin en la manojn de idolanoj, Kaj iliaj malamantoj ekregis super ili.42 Kaj premis ilin iliaj malamikoj, Kaj sub la manoj de ĉi tiuj ili humiliĝis.43 Multajn fojojn Li ilin savis; Sed ili ribeladis per siaj entreprenoj, Kaj ili senfortiĝis pro sia krimeco.44 Sed Li ekrigardis ilian suferon, Kiam Li aŭdis ilian kriadon;45 Kaj Li rememoris Sian interligon kun ili, Kaj Li ekbedaŭris laŭ Sia granda favorkoreco;46 Kaj Li aperigis kompaton por ili Ĉe ĉiuj iliaj malliberigintoj.47 Savu nin, ho Eternulo, nia Dio, Kaj kolektu nin el inter la popoloj, Por glori Vian sanktan nomon, Por triumfi pro Via gloro.48 Glorata estu la Eternulo, Dio de Izrael, de eterne ĝis eterne. Kaj la tuta popolo diru:Amen. Haleluja!