1 [To the chief Musician. Upon Muthlabben. A Psalm of David.] I will praise Jehovah with my whole heart; I will recount all thy marvellous works.2 I will be glad and rejoice in thee; I will sing forth thy name, O Most High.3 When mine enemies turned back, they stumbled and perished at thy presence:4 For thou hast maintained my right and my cause. Thou sittest on the throne, judging righteously.5 Thou hast rebuked the nations, thou hast destroyed the wicked; thou hast put out their name for ever and ever.6 O enemy! destructions are ended for ever. -Thou hast also destroyed cities, even the remembrance of them hath perished.7 But Jehovah sitteth for ever; he hath ordained his throne for judgment.8 And it is he that will judge the world with righteousness; he shall execute judgment upon the peoples with equity.9 And Jehovah will be a refuge to the oppressed one, a refuge in times of distress.10 And they that know thy name will confide in thee; for thou, Jehovah, hast not forsaken them that seek thee.11 Sing psalms to Jehovah who dwelleth in Zion; tell among the peoples his doings.12 For when he maketh inquisition for blood, he remembereth them; the cry of the afflicted ones hath he not forgotten.13 Be gracious unto me, O Jehovah; consider mine affliction from them that hate me, lifting me up from the gates of death:14 That I may declare all thy praise in the gates of the daughter of Zion. I will be joyful in thy salvation.15 The nations are sunk down in the pit {that} they made; in the net that they hid is their own foot taken.16 Jehovah is known {by} the judgment he hath executed: the wicked is ensnared in the work of his own hands. Higgaion. Selah.17 The wicked shall be turned into Sheol, all the nations that forget God.18 For the needy one shall not be forgotten alway; the hope of the meek shall not perish for ever.19 Arise, Jehovah; let not man prevail: let the nations be judged in thy sight.20 Put them in fear, Jehovah: that the nations may know themselves to be but men. Selah.

1 Al la ĥorestro. Por mut-labeno. Psalmo de David. Mi gloros Vin, ho Eternulo, per mia tuta koro; Mi rakontos ĉiujn Viajn mirindaĵojn.2 Mi ĝojos kaj triumfos pro Vi; Mi kantos Vian nomon, ho Vi Plejalta.3 Ĉar miaj malamikoj turniĝas malantaŭen, Ili falas kaj pereas antaŭ Vi.4 Ĉar Vi faris por mi juĝon kaj plenumon de leĝo; Vi sidiĝis sur la trono, Vi justa juĝanto.5 Vi indignis kontraŭ la popoloj, Vi pereigis malpiulojn, Ilian nomon Vi ekstermis por ĉiam kaj eterne.6 La malamikoj malaperis, ruiniĝis por ĉiam; Iliajn urbojn Vi renversis, La memoro pri ili pereis kune kun ili.7 Sed la Eternulo restas eterne, Li pretigis Sian tronon por juĝo.8 Kaj Li juĝos la mondon kun justeco, Li plenumos leĝojn inter la popoloj kun senpartieco.9 Kaj la Eternulo estos rifuĝo por la premato, Rifuĝo en la tempo de mizero.10 Kaj esperos al Vi tiuj, kiuj konas Vian nomon, Ĉar Vi ne forlasas tiujn, kiuj serĉas Vin, ho Eternulo.11 Kantu al la Eternulo, kiu loĝas sur Cion, Rakontu inter la popoloj Liajn farojn.12 Ĉar venĝante por la sango, Li memoras pri ili, Li ne forgesas la krion de malfeliĉuloj.13 Estu favora al mi, ho Eternulo; Vidu, kion mi suferas de miaj malamikoj, Vi, kiu suprenlevas min el la pordegoj de la morto,14 Por ke mi rakontu Vian tutan gloron En la pordegoj de la filino de Cion Kaj mi ĝoju pro Via savo.15 Eniĝis la popoloj en la kavon, kiun ili elfosis; En la reton, kiun ili metis, enkaptiĝis ilia piedo.16 Oni ekkonas la Eternulon laŭ la juĝo, kiun Li faris; Per la faroj de siaj manoj estas kaptita la malpiulo. Higajon. Sela.17 La malbonuloj reiru en Ŝeolon, Ĉiuj popoloj, kiuj forgesas Dion.18 Ĉar ne por ĉiam malriĉulo estos forgesita, Kaj la espero de mizeruloj ne pereos por eterne.19 Leviĝu, ho Eternulo, ke homoj ne tro fortiĝu; La popoloj estu juĝataj antaŭ Via vizaĝo.20 Metu, ho Eternulo, timon sur ilin, La popoloj sciu, ke ili estas homoj. Sela.