1 [To the chief Musician. On Jeduthun. Of Asaph. A Psalm.] My voice is unto God, and I will cry; my voice is unto God, and he will give ear unto me.2 In the day of my trouble, I sought the Lord: my hand was stretched out in the night, and slacked not; my soul refused to be comforted.3 I remembered God, and I moaned; I complained, and my spirit was overwhelmed. Selah.4 Thou holdest open mine eyelids; I am full of disquiet and cannot speak.5 I consider the days of old, the years of ancient times.6 I remember my song in the night; I muse in mine own heart, and my spirit maketh diligent search.7 Will the Lord cast off for ever? and will he be favourable no more?8 Hath his loving-kindness ceased for ever? hath {his} word come to an end from generation to generation?9 Hath *God forgotten to be gracious? or hath he in anger shut up his tender mercies? Selah.10 Then said I, This is my weakness: -the years of the right hand of the Most High11 Will I remember, -the works of Jah; for I will remember thy wonders of old,12 And I will meditate upon all thy work, and muse upon thy doings.13 O God, thy way is in the sanctuary: who is so great a *god as God?14 Thou art the *God that doest wonders; thou hast declared thy strength among the peoples.15 Thou hast with {thine} arm redeemed thy people, the sons of Jacob and Joseph. Selah.16 The waters saw thee, O God, the waters saw thee; they trembled, yea, the depths were troubled:17 The thick clouds poured out water; the skies sent out a sound, yea, thine arrows went abroad:18 The voice of thy thunder was in the whirlwind, lightnings lit up the world; the earth was troubled and it quaked.19 Thy way is in the sea, and thy paths are in the great waters; and thy footsteps are not known.20 Thou leddest thy people like a flock by the hand of Moses and Aaron.

1 Al la ĥorestro. Por Jedutun. Psalmo de Asaf. Mia voĉo iras al Dio, kaj mi krias; Mia voĉo iras al Dio, ke Li aŭskultu min.2 En la tago de mia suferado mi serĉas mian Sinjoron; En la nokto mia mano estas etendita kaj ne malleviĝas; Mia animo ne volas konsoliĝi.3 Mi rememoras Dion, kaj mi ĝemas; Mi meditas, kaj mia spirito malĝojas. Sela.4 Vi retenas la palpebrojn de miaj okuloj; Mi estas frapita, mi ne povas paroli.5 Mi meditas pri la tagoj antikvaj, Pri la jaroj antaŭlonge pasintaj.6 Mi rememoras en la nokto mian kanton; Mi parolas kun mia koro, Kaj mia spirito esploras.7 Ĉu por eterne mia Sinjoro forpuŝis? Kaj ĉu Li ne plu favoros?8 Ĉu por eterne ĉesiĝis Lia boneco? Ĉu Lia promeso ne plenumiĝos por ĉiuj generacioj?9 Ĉu Dio forgesis indulgi? Ĉu Li fermis en kolero Sian favorkorecon? Sela.10 Kaj mi diris:Tio estas mia aflikto, Ke aliiĝis la dekstra mano de la Plejaltulo.11 Mi rememoros la farojn de la Eternulo; Jes, mi rememoros Viajn antikvajn miraklojn.12 Mi meditos pri ĉiuj Viaj faroj, Kaj pri Viaj agoj mi parolos.13 Ho Dio, en sankteco estas Via vojo; Kiu estas tiel granda dio, kiel nia Dio?14 Vi estas tiu Dio, kiu faras miraklojn; Vi montris Vian forton inter la popoloj.15 Vi liberigis per Via brako Vian popolon, La filojn de Jakob kaj Jozef. Sela.16 Vidis Vin akvoj, ho Dio, Vidis Vin akvoj, kaj ili ektremis, Kaj abismoj skuiĝis.17 Nubegoj verŝis akvon, La ĉielo eligis bruon, Kaj Viaj sagoj ekflugis.18 La voĉo de Via tondro estis en la turnovento, Fulmoj lumigis la mondon; Tremis kaj ŝanceliĝis la tero.19 Sur la maro estis Via vojo, Kaj Via irejo sur grandaj akvoj, Sed Viaj paŝosignoj ne estis videblaj.20 Vi kondukis Vian popolon kiel ŝafojn, Per la mano de Moseo kaj Aaron.