1 Give ye thanks unto Jehovah; for he is good; for his loving-kindness {endureth} for ever.2 Let the redeemed of Jehovah say so, whom he hath redeemed from the hand of the oppressor,3 And gathered out of the countries, from the east and from the west, from the north and from the sea.4 They wandered in the wilderness in a desert way, they found no city of habitation;5 Hungry and thirsty, their soul fainted in them:6 Then they cried unto Jehovah in their trouble, {and} he delivered them out of their distresses,7 And he led them forth by a right way, that they might go to a city of habitation.8 Let them give thanks unto Jehovah for his loving-kindness, and for his wondrous works to the children of men;9 For he hath satisfied the longing soul and filled the hungry soul with good.10 Such as inhabit darkness and the shadow of death, bound in affliction and iron,11 Because they had rebelled against the words of *God, and had despised the counsel of the Most High; ...12 And he bowed down their heart with labour; they stumbled, and there was none to help:13 Then they cried unto Jehovah in their trouble, {and} he saved them out of their distresses;14 He brought them out of darkness and the shadow of death, and broke their bands in sunder.15 Let them give thanks unto Jehovah for his loving-kindness, and for his wondrous works to the children of men;16 For he hath broken the gates of bronze, and cut asunder the bars of iron.17 Fools, because of their way of transgression, and because of their iniquities, are afflicted;18 Their soul abhorreth all manner of food, and they draw near unto the gates of death:19 Then they cry unto Jehovah in their trouble, {and} he saveth them out of their distresses;20 He sendeth his word, and healeth them, and delivereth them from their destructions.21 Let them give thanks unto Jehovah for his loving-kindness, and for his wondrous works to the children of men,22 And let them offer the sacrifices of thanksgiving, and declare his works in joyful song.23 They that go down to the sea in ships, that do business in great waters,24 These see the works of Jehovah, and his wonders in the deep.25 For he speaketh, and raiseth the stormy wind, which lifteth up the waves thereof:26 They mount up to the heavens, they go down to the depths; their soul is melted because of trouble;27 They reel to and fro, and stagger like a drunken man, and they are at their wits' end:28 Then they cry unto Jehovah in their trouble, and he bringeth them out of their distresses;29 He maketh the storm a calm, and the waves thereof are still:30 And they rejoice because they are quiet; and he bringeth them unto their desired haven.31 Let them give thanks unto Jehovah for his loving-kindness, and for his wondrous works to the children of men;32 Let them exalt him also in the congregation of the people, and praise him in the session of the elders.33 He maketh rivers into a wilderness, and water-springs into dry ground;34 A fruitful land into a plain of salt, for the wickedness of them that dwell therein.35 He maketh the wilderness into a pool of water, and the dry land into water-springs;36 And there he maketh the hungry to dwell, and they establish a city of habitation;37 And sow fields, and plant vineyards, which yield fruits of increase;38 And he blesseth them, so that they are multiplied greatly; and he suffereth not their cattle to decrease.39 And they are diminished and brought low, through oppression, adversity, and sorrow:40 He poureth contempt upon nobles, and causeth them to wander in a pathless waste;41 But he secureth the needy one on high from affliction, and maketh {him} families like flocks.42 The upright shall see it, and rejoice; and all unrighteousness shall stop its mouth.43 Whoso is wise, let him observe these things, and let them understand the loving-kindnesses of Jehovah.

1 Gloru la Eternulon, ĉar Li estas bona; Ĉar eterna estas Lia boneco:2 Diru la liberigitoj de la Eternulo, Kiujn Li liberigis el la mano de malamiko,3 Kiujn Li kolektis el la landoj, De oriento kaj okcidento, De nordo kaj de la maro.4 Ili vagis en la dezerto, laŭ vojo senviva, Urbon loĝatan ili ne trovis;5 Ili malsatis kaj soifis, Ilia animo en ili senfortiĝis.6 Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.7 Kaj Li kondukis ilin laŭ ĝusta vojo, Ke ili venu al urbo loĝata.8 Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.9 Ĉar Li satigis animon soifantan, Kaj animon malsatan Li plenigis per bonaĵo.10 Ili sidis en mallumo kaj en ombro de morto, Katenitaj de mizero kaj fero;11 Ĉar ili malobeis la vortojn de Dio Kaj malŝatis la decidon de la Plejaltulo.12 Kaj Li frapis ilian koron per sufero; Ili falis, kaj neniu helpis.13 Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.14 Li eligis ilin el mallumo kaj ombro de morto, Kaj iliajn ligilojn Li disŝiris.15 Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.16 Ĉar Li rompis kuprajn pordojn, Kaj disbatis ferajn riglilojn.17 La malsaĝuloj suferis pro siaj pekaj vojoj Kaj pro siaj krimoj;18 Ĉiujn manĝojn abomenis ilia animo, Kaj ili atingis la pordegon de la morto.19 Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.20 Li sendis Sian vorton, Kaj Li sanigis ilin kaj savis ilin de la tombo.21 Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.22 Kaj ili oferdonu dankajn oferojn, Kaj rakontu Liajn farojn kun kantado.23 Kiuj veturas per ŝipoj sur la maro, Kiuj komercas sur grandaj akvoj,24 Tiuj vidis la farojn de la Eternulo Kaj Liajn miraklojn en la profundo.25 Li diris, kaj aperis granda ventego Kaj alte levis ĝiajn ondojn:26 Ili leviĝas ĝis la ĉielo, malleviĝas en la abismojn; Ilia animo konsumiĝas de sufero;27 Ili iras ĉirkaŭe kaj ŝanceliĝas kiel ebriulo, Kaj ilia tuta saĝeco malaperas.28 Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li eligis ilin el ilia mizero.29 Li kvietigis la ventegon, Kaj ĝiaj ondoj silentiĝis.30 Kaj ili ekĝojis, kiam fariĝis silente; Kaj Li alkondukis ilin al la dezirata haveno.31 Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.32 Kaj ili altigu Lin en popola kunveno, Kaj en kunsido de plejaĝuloj ili Lin laŭdu.33 Li ŝanĝas riverojn en dezerton, Kaj fontojn de akvo en sekaĵon;34 Fruktoportan teron en salan dezerton, Pro la malboneco de ĝiaj loĝantoj.35 Li ŝanĝas dezerton en lagon, Kaj sekan teron en fontojn de akvo;36 Kaj Li loĝigas tie malsatulojn, Kaj ili konstruas urbon loĝatan.37 Kaj ili prisemas kampojn, Plantas vinberujojn, kaj ricevas fruktojn.38 Kaj Li ilin benas, kaj ili tre multiĝas, Kaj brutoj ne mankas al ili.39 Kaj kiam ili estas tre malmultaj kaj malfortaj Pro la premanta malbono kaj mizero,40 Li verŝas honton sur eminentulojn, Kaj erarvagigas ilin en dezerto senvoja.41 Malriĉulon Li altigas el mizero, Kaj kreas familiojn kiel ŝafojn.42 La virtuloj tion vidas, kaj ĝojas; Kaj ĉia malboneco fermas sian buŝon.43 Kiu estas saĝa, tiu tion observu, Kaj oni komprenu la favoraĵojn de la Eternulo.