1 [A Song; a Psalm of Asaph.] O God, keep not silence; hold not thy peace, and be not still, O *God:2 For behold, thine enemies make a tumult; and they that hate thee lift up the head.3 They take crafty counsel against thy people, and consult against thy hidden ones:4 They say, Come, and let us cut them off from being a nation, and let the name of Israel be mentioned no more.5 For they have consulted together with one heart: they have made an alliance together against thee.6 The tents of Edom and the Ishmaelites, Moab and the Hagarites;7 Gebal, and Ammon, and Amalek; Philistia, with the inhabitants of Tyre;8 Asshur also is joined with them: they are an arm to the sons of Lot. Selah.9 Do unto them as to Midian; as to Sisera, as to Jabin, at the torrent of Kishon:10 Who were destroyed at Endor; they became as dung for the ground.11 Make their nobles as Oreb and as Zeeb; and all their chiefs as Zebah and as Zalmunna.12 For they have said, Let us take to ourselves God's dwelling-places in possession.13 O my God, make them like a whirling thing, like stubble before the wind.14 As fire burneth a forest, and as the flame setteth the mountains on fire,15 So pursue them with thy tempest, and terrify them with thy whirlwind.16 Fill their faces with shame, that they may seek thy name, O Jehovah.17 Let them be put to shame and be dismayed for ever, and let them be confounded and perish:18 That they may know that thou alone, whose name is Jehovah, art the Most High over all the earth.

1 Kanto-psalmo de Asaf. Ho Dio, ne silentu; Ne estu senparola kaj ne restu trankvila, ho Dio!2 Ĉar jen Viaj malamikoj ekbruis, Kaj Viaj malamantoj levis la kapon.3 Kontraŭ Via popolo ili sekrete konspiras, Kaj ili konsiliĝas kontraŭ Viaj gardatoj.4 Ili diris:Ni iru, kaj ni ekstermu ilin el inter la popoloj, Ke oni ne plu rememoru la nomon de Izrael.5 Ĉar ili unuanime interkonsentis, Ili faris interligon kontraŭ Vi:6 La tendoj de Edom kaj la Iŝmaelidoj, Moab kaj la Hagaridoj,7 Gebal kaj Amon kaj Amalek, La Filiŝtoj kun la loĝantoj de Tiro;8 Ankaŭ Asirio aliĝis al ili Kaj fariĝis helpo al la idoj de Lot. Sela.9 Faru al ili, kiel al Midjan, Kiel al Sisera, kiel al Jabin ĉe la torento Kiŝon,10 Kiuj estis ekstermitaj en En-Dor Kaj fariĝis sterko por la tero.11 Agu kun iliaj princoj kiel kun Oreb kaj Zeeb, Kaj kun ĉiuj iliaj estroj kiel kun Zebaĥ kaj Calmuna,12 Kiuj diris:Ni ekposedu la loĝejon de Dio!13 Ho mia Dio, similigu ilin al turniĝanta polvo, Al pajlrestaĵo antaŭ vento.14 Kiel fajro bruligas arbaron, Kaj kiel flamo bruldezertigas montojn,15 Tiel pelu ilin per Via ventego, Kaj per Via fulmotondro ilin timigu.16 Plenigu ilian vizaĝon per malhonoro, Por ke ili turniĝu al Via nomo, ho Eternulo.17 Ili estu hontigitaj kaj timigitaj por ĉiam, Ili malhonoriĝu kaj pereu.18 Kaj ili eksciu, ke Vi, kies nomo estas ETERNULO, Estas sola Plejaltulo super la tuta tero.