1 Why, Jehovah, standest thou afar off? {Why} hidest thou thyself in times of distress?2 The wicked, in his pride, doth hotly pursue the afflicted. They shall be taken in the devices that they have imagined.3 For the wicked boasteth of his soul's desire, and he blesseth the covetous; he contemneth Jehovah.4 The wicked {saith}, in the haughtiness of his countenance, He doth not search out: all his thoughts are, There is no God!5 His ways always succeed; thy judgments are far above out of his sight; {as for} all his adversaries, he puffeth at them.6 He saith in his heart, I shall not be moved; from generation to generation I shall be in no adversity.7 His mouth is full of cursing, and deceit, and oppression; under his tongue is mischief and iniquity.8 He sitteth in the lurking-places of the villages; in the secret places doth he slay the innocent: his eyes watch for the wretched.9 He lieth in wait secretly, like a lion in his thicket; he lieth in wait to catch the afflicted: he doth catch the afflicted, drawing him into his net.10 He croucheth, he boweth down, that the wretched may fall by his strong ones.11 He saith in his heart, *God hath forgotten, he hideth his face, he will never see {it}.12 Arise, Jehovah; O *God, lift up thy hand: forget not the afflicted.13 Wherefore doth the wicked contemn God? He hath said in his heart, Thou wilt not require {it}.14 Thou hast seen {it}, for thou thyself beholdest trouble and vexation, to requite by thy hand. The wretched committeth himself unto thee; thou hast been the helper of the fatherless.15 Break thou the arm of the wicked, and as for the evil man, seek out his wickedness {till} thou find none.16 Jehovah is King for ever and ever: the nations have perished out of his land.17 Jehovah, thou hast heard the desire of the meek, thou hast established their heart: thou causest thine ear to hear,18 To do justice to the fatherless and the oppressed one, that the man of the earth may terrify no more.

1 Kial, ho Eternulo, Vi staras malproksime? Kial Vi kaŝas Vin en la tempo de la mizero?2 Pro la malhumileco de malbonulo suferas malriĉulo; Ili kaptiĝu per la artifikoj, kiujn ili elpensis.3 Ĉar malbonulo fanfaronas pri la kapricoj de sia animo; Rabanto forlasas, malŝatas la Eternulon.4 Malpiulo en sia malhumileco ne esploras; En ĉiuj liaj pensoj Dio ne ekzistas.5 Li ĉiam iras forte laŭ siaj vojoj; Viaj juĝoj estas tro alte super li; Ĉiujn siajn malamikojn li forspitas.6 Li diris en sia koro:Mi ne ŝanceliĝos, De generacio al generacio neniam estos al mi malbone.7 Lia buŝo estas plena de malbenado, trompo, kaj malico; Sub lia lango estas suferigo kaj malvero.8 Inside li sidas en la vilaĝoj; Kaŝe li mortigas senkulpulon; Liaj okuloj spionas malriĉulon.9 Li sidas inside en kaŝita loko, kiel leono en la kaverno; Li insidas, por kapti malriĉulon; Kaj li kaptas malriĉulon, tirante lin en sian reton.10 Li insidas, alpremiĝas, Kaj la malriĉulo falas en liajn fortajn ungegojn.11 Li diras en sia koro:Dio forgesis, Li kovras Sian vizaĝon, Li neniam vidos.12 Leviĝu, ho Eternulo; ho Dio, levu Vian manon; Ne forgesu mizerulojn.13 Por kio malpiulo malŝatas Dion, Kaj diras en sia koro, ke Vi ne postulos respondon?14 Vi vidas ja, ĉar mizerojn kaj suferojn Vi rigardas, por redoni laŭ Via forto. Al Vi fordonas sin malriĉulo; Por orfo Vi estas helpanto.15 Rompu la brakon de malpiulo kaj malbonulo, Por ke eĉ serĉante lian malbonon, oni ĝin ne trovu.16 La Eternulo estas Reĝo por eterne kaj ĉiam, Pereis la idolistoj de Lia tero.17 Deziron de humiluloj Vi aŭdas, ho Eternulo; Vi fortigas ilian koron, Vi atentigas Vian orelon,18 Por doni juĝon al orfo kaj premato, Por ke oni ĉesu peli homon de la tero.