Salmos 121

Kanto de suprenirado.

1 Mi levas miajn okulojn al la montoj:

De kie venas al mi helpo?

2 Mia helpo venas de la Eternulo,

Kiu kreis la ĉielon kaj la teron.

3 Li ne lasos vian piedon falpuŝiĝi;

Via gardanto ne dormetas.

4 Jen ne dormetas kaj ne dormas

La gardanto de Izrael.

5 La Eternulo estas via gardanto;

La Eternulo estas via ombro ĉe via dekstra mano.

6 En la tago la suno vin ne frapos,

Nek la luno en la nokto.

7 La Eternulo vin gardos de ĉia malbono,

Li gardos vian animon.

8 La Eternulo gardos vian eliron kaj eniron,

De nun kaj eterne.

1 Cantique des degrés.

Je lève mes yeux vers les montagnes…

D’où me viendra le secours?

2 Le secours me vient de l’Éternel,

Qui a fait les cieux et la terre.

3 Il ne permettra point que ton pied chancelle;

Celui qui te garde ne sommeillera point.

4 Voici, il ne sommeille ni ne dort,

Celui qui garde Israël.

5 L’Éternel est celui qui te garde,

L’Éternel est ton ombre à ta main droite.

6 Pendant le jour le soleil ne te frappera point,

Ni la lune pendant la nuit.

7 L’Éternel te gardera de tout mal,

Il gardera ton âme;

8 L’Éternel gardera ton départ et ton arrivée,

Dès maintenant et à jamais.