Salmos 122

Kanto de suprenirado. De David.

1 Mi ekĝojis, kiam oni diris al mi:

Ni iru en la domon de la Eternulo.

2 Niaj piedoj staris en viaj pordegoj,

Ho Jerusalem,

3 Vi Jerusalem, konstruita kiel urbo,

En kiu ĉio kuniĝis.

4 Tien supreniris la triboj, la triboj de la Eternulo,

Laŭ la moro de Izrael,

Por glori la nomon de la Eternulo.

5 Ĉar tie staris tronoj de juĝo,

Tronoj de la domo de David.

6 Deziru pacon al Jerusalem;

Bonan staton havu viaj amantoj.

7 Paco estu inter viaj muroj,

Bonstato en viaj palacoj.

8 Pro miaj fratoj kaj amikoj mi do diru:

Paco estu al vi.

9 Pro la domo de la Eternulo, nia Dio,

Mi deziras al vi bonon.

1 Cantique des degrés. De David.

Je suis dans la joie quand on me dit:

Allons à la maison de l’Éternel!

2 Nos pieds s’arrêtent

Dans tes portes, Jérusalem!

3 Jérusalem, tu es bâtie

Comme une ville dont les parties sont liées ensemble.

4 C’est là que montent les tribus, les tribus de l’Éternel,

Selon la loi d’Israël,

Pour louer le nom de l’Éternel.

5 Car là sont les trônes pour la justice,

Les trônes de la maison de David.

6 Demandez la paix de Jérusalem.

Que ceux qui t’aiment jouissent du repos!

7 Que la paix soit dans tes murs,

Et la tranquillité dans tes palais!

8 A cause de mes frères et de mes amis,

Je désire la paix dans ton sein;

9 A cause de la maison de l’Éternel, notre Dieu,

*Né 2:10.Je fais des vœux pour ton bonheur.