Salmos 142

Instruo de David, kiam li estis en la kaverno. Preĝo.

1 Per mia voĉo mi krias al la Eternulo,

Per mia voĉo mi preĝas al la Eternulo.

2 Mi elverŝas antaŭ Li mian peton,

Mian suferon mi al Li rakontas.

3 Kiam senfortiĝis en mi mia spirito, tiam Vi sciis mian vojon:

Sur la vojo, kiun mi iras, ili kaŝis reton por mi.

4 Rigardu dekstren kaj vidu: neniu volas min koni;

Malaperis rifuĝejo por mi, neniu zorgas pri mia animo.

5 Mi krias al Vi, ho Eternulo;

Mi diras: Vi estas mia rifuĝejo,

Mia parto en la lando de la vivantoj.

6 Atentu mian ploron, ĉar mi tre senfortiĝis;

Savu min de miaj persekutantoj, ĉar ili estas pli fortaj ol mi.

7 Eligu mian animon el malliberejo, por ke mi gloru Vian nomon.

Min ĉirkaŭos la virtuloj, kiam Vi bonfaros al mi.

1 Cantique de David. Lorsqu’il était dans la caverne. Prière.

2 De ma voix je crie à l’Éternel,

De ma voix j’implore l’Éternel.

3 Je répands ma plainte devant lui,

Je lui raconte ma détresse.

4 *Ps 77:4.Quand mon esprit est abattu au-dedans de moi,

Toi, tu connais mon sentier.

Sur la route où je marche

Ils m’ont tendu un piège.

5 Jette les yeux à droite, et regarde!

Personne ne me reconnaît,

Tout refuge est perdu pour moi,

Nul ne prend souci de mon âme.

6 Éternel! C’est à toi que je crie.

Je dis: Tu es mon refuge,

*Ps 16:5.Mon partage sur la terre des vivants.

7 Sois attentif à mes cris!

Car je suis bien malheureux.

*Ps 41:2;79:8;116:6.Délivre-moi de ceux qui me poursuivent!

Car ils sont plus forts que moi.

8 Tire mon âme de sa prison,

Afin que je célèbre ton nom!

Les justes viendront m’entourer,

Quand tu m’auras fait du bien.