Salmos 141

Psalmo de David.

1 Ho Eternulo, mi vokas al Vi; rapidu al mi;

Atentu mian voĉon, kiam mi vokas al Vi.

2 Mia preĝo valoru antaŭ Vi kiel incenso,

La levo de miaj manoj kiel vespera oferdono.

3 Metu, ho Eternulo, gardon al mia buŝo,

Gardu la pordon de miaj lipoj.

4 Ne klinu mian koron al io malbona,

Al partoprenado en malbonagoj kun malbonaguloj;

Mi ne manĝu iliajn bongustaĵojn.

5 Virtuloj min frapu favorkore kaj punu min:

Ĝi estos oleo por la kapo;

Mia kapo ne rifuzos, se estos eĉ pli;

Kaj mi preĝas ĉe iliaj malfeliĉoj.

6 Disiĝis sur roko iliaj juĝantoj,

Kaj ili aŭdis miajn vortojn, kiel amikaj ili estis.

7 Kiel iu plugas kaj dispecigas la teron,

Tiel estas disĵetitaj iliaj ostoj ĝis la buŝo de Ŝeol.

8 Ĉar al Vi, ho Eternulo, mia Sinjoro, estas direktitaj miaj okuloj;

Al Vi mi esperas: ne forpuŝu mian animon.

9 Gardu min kontraŭ la reto, kiun oni metis al mi,

Kontraŭ la implikilo de la malbonaguloj.

10 La malvirtuloj falu en siajn retojn ĉiuj,

Dum mi preteriros.

1 Psaume de David.

Éternel, je t’invoque: viens en hâte auprès de moi!

Prête l’oreille à ma voix, quand je t’invoque!

2 *Ex 29:30.Ap 5:8;8:3.Que ma prière soit devant ta face comme l’encens,

Et l’élévation de mes mains comme l’offrande du soir!

3 Éternel, mets une garde à ma bouche,

Veille sur la porte de mes lèvres!

4 N’entraîne pas mon cœur à des choses mauvaises,

A des actions coupables avec les hommes qui font le mal,

Et que je ne prenne aucune part à leurs festins!

5 Que le juste me frappe, c’est une faveur;

Qu’il me châtie, c’est de l’huile sur ma tête:

Ma tête ne se détournera pas;

Mais de nouveau ma prière s’élèvera contre leur méchanceté.

6 Que leurs juges soient précipités le long des rochers,

Et l’on écoutera mes paroles, car elles sont agréables.

7 Comme quand on laboure et qu’on fend la terre,

*Éz 37:1,11,12.Ainsi nos os sont dispersés à l’entrée du séjour des morts.

8 C’est vers toi, Éternel, Seigneur! Que se tournent mes yeux,

C’est auprès de toi que je cherche un refuge:

N’abandonne pas mon âme!

9 Garantis-moi du piège qu’ils me tendent,

Et des embûches de ceux qui font le mal!

10 Que les méchants tombent dans leurs filets,

Et que j’échappe en même temps!