Salmos 61

Al la ĥorestro. Por korda instrumento. De David.

1 Aŭskultu, ho Dio, mian krion;

Atentu mian preĝon.

2 De la fino de la tero mi vokas al Vi en la malĝojo de mia koro:

Sur rokon tro altan por mi suprenkonduku min.

3 Ĉar Vi estis mia rifuĝejo,

Fortika turo kontraŭ malamiko.

4 Lasu min loĝi eterne en Via tendo,

Havi rifuĝon sub la kovro de Viaj flugiloj. Sela.

5 Ĉar Vi, ho Dio, aŭdis miajn promesojn;

Vi donis al mi la heredon de tiuj, kiuj timas Vian nomon.

6 Aldonu tagojn al la tagoj de la reĝo,

Ke liaj jaroj daŭru multajn generaciojn.

7 Li restu eterne antaŭ Dio;

Boneco kaj vero laŭ Via volo lin gardu.

8 Tiel mi prikantos Vian nomon eterne,

Plenumante miajn promesojn ĉiutage.

1 Au chef des chantres. Sur instruments à cordes. De David.

2 O Dieu! Écoute mes cris,

Sois attentif à ma prière!

3 Du bout de la terre je crie à toi, le cœur abattu;

Conduis-moi sur le rocher que je ne puis atteindre!

4 Car tu es pour moi un refuge,

Une tour forte, en face de l’ennemi.

5 Je voudrais séjourner éternellement dans ta tente,

Me réfugier à l’abri de tes ailes. — Pause.

6 Car toi, ô Dieu! Tu exauces mes vœux,

Tu me donnes l’héritage de ceux qui craignent ton nom.

7 Ajoute des jours aux jours du roi;

Que ses années se prolongent à jamais!

8 Qu’il reste sur le trône éternellement devant Dieu!

Fais que ta bonté et ta fidélité veillent sur lui!

9 Alors je chanterai sans cesse ton nom,

En accomplissant chaque jour mes vœux.