Salmos 57

Al la ĥorestro. Por Al-taŝĥet. Verko de David, kiam li forkuris de Saul en la kavernon.

1 Korfavoru min, ho Dio, korfavoru min;

Ĉar ĉe Vi rifuĝas mia animo,

Kaj sub la ombro de Viaj flugiloj mi min kaŝas,

Ĝis pasos la mizeroj.

2 Mi vokas al Dio Plejalta,

Al Dio, kiu decidas pri mi.

3 Li sendu el la ĉielo kaj helpu min,

Li, kiu hontigas miajn persekutanton; Sela.

Dio sendu Sian favoron kaj Sian veron.

4 Mia animo estas inter leonoj;

Mi kuŝas inter homidoj avidaj, kies dentoj estas ponardegoj kaj sagoj,

Kaj kies lango estas akra glavo.

5 Altiĝu super la ĉielo, ho Dio;

Via gloro estu super la tuta tero.

6 Reton ili metis antaŭ miaj piedoj;

Ili premis mian animon;

Ili fosis antaŭ mi foson,

Sed ili mem falis en ĝin. Sela.

7 Fortika estas mia koro, ho Dio, fortika estas mia koro;

Mi kantos kaj gloros.

8 Vekiĝu, mia honoro, vekiĝu, psaltero kaj harpo;

Mi vekos la matenan ĉielruĝon.

9 Mi gloros Vin, ho mia Sinjoro, inter la popoloj;

Mi prikantos Vin inter la gentoj.

10 Ĉar granda ĝis la ĉielo estas Via boneco,

Kaj ĝis la nuboj estas Via vero.

11 Altiĝu super la ĉielo, ho Dio;

Via gloro estu super la tuta tero.

1 Au chef des chantres. "Ne détruis pas." Hymne de David. *1 S 22:1;24:4.Lorsqu’il se réfugia dans la caverne, poursuivi par Saül.

2 Aie pitié de moi, ô Dieu, aie pitié de moi!

Car en toi mon âme cherche un refuge;

Je cherche un refuge à l’ombre de tes ailes,

Jusqu’à ce que les calamités soient passées.

3 Je crie au Dieu Très-Haut,

Au Dieu qui agit en ma faveur.

4 Il m’enverra du ciel le salut,

Tandis que mon persécuteur se répand en outrages; — Pause.

Dieu enverra sa bonté et sa fidélité.

5 Mon âme est parmi des lions;

Je suis couché au milieu de gens qui vomissent la flamme,

Au milieu d’hommes qui ont pour dents la lance et les flèches,

Et dont la langue est un glaive tranchant.

6 *Ps 108:6.Élève-toi sur les cieux, ô Dieu!

Que ta gloire soit sur toute la terre!

7 Ils avaient tendu un filet sous mes pas:

Mon âme se courbait;

*Ps 7:16;9:16.Ils avaient creusé une fosse devant moi:

Ils y sont tombés. — Pause.

8 *Ps 108:2, etc.Mon cœur est affermi, ô Dieu! Mon cœur est affermi;

Je chanterai, je ferai retentir mes instruments.

9 Réveille-toi, mon âme! Réveillez-vous, mon luth et ma harpe!

Je réveillerai l’aurore.

10 *Ps 108:4.Je te louerai parmi les peuples, Seigneur!

Je te chanterai parmi les nations.

11 *Ps 36:6;108:5.Car ta bonté atteint jusqu’aux cieux,

Et ta fidélité jusqu’aux nues.

12 Élève-toi sur les cieux, ô Dieu!

Que ta gloire soit sur toute la terre!