Salmos 42

LIBRO DUA

(Psalmoj 42—72)

Al la ĥorestro. Instruo de la Koraĥidoj.

1 Kiel cervo sopiras al fluanta akvo,

Tiel mia animo sopiras al Vi, ho Dio.

2 Mia animo soifas Dion, la vivantan Dion;

Kiam mi venos kaj aperos antaŭ la vizaĝo de Dio?

3 Miaj larmoj fariĝis mia pano tage kaj nokte,

Ĉar oni diras al mi ĉiutage: Kie estas via Dio?

4 Elverŝiĝas mia animo, kiam mi rememoras,

Kiel mi iradis kun la granda homamaso, kaj kondukis ĝin en la domon de Dio,

Ĉe laŭta kantado kaj glorado de festanta amaso.

5 Kial vi malĝojas, ho mia animo?

Kaj kial vi konsterniĝas en mi?

Esperu al Dio;

Ĉar ankoraŭ mi dankos Lin,

La savanton de mia vizaĝo kaj mian Dion.

6 Malĝojas en mi mia animo;

Tial mi rememoras pri Vi en la lando de Jordan kaj Ĥermon,

Sur la monto Micar.

7 Abismo resonas al abismo per la bruo de Viaj falakvoj;

Ĉiuj Viaj akvoj kaj ondoj pasis super mi.

8 En la tago la Eternulo aperigas al mi Sian bonecon,

Kaj en la nokto mi havas kanton al Li,

Preĝon al la Dio de mia vivo.

9 Mi diras al Dio, mia Roko: Kial Vi min forgesis?

Kial mi iradas malgaja pro la premado de la malamiko?

10 Kvazaŭ dispremante miajn ostojn, mokas min miaj malamikoj,

Dirante al mi ĉiutage: Kie estas via Dio?

11 Kial vi malĝojas, ho mia animo?

Kaj kial vi konsterniĝas en mi?

Esperu al Dio;

Ĉar ankoraŭ mi dankos Lin,

La savanton de mia vizaĝo kaj mian Dion.

(Ex 15:1, 21.)

1 Au chef des chantres. Cantique des fils de Koré.

2 Comme une biche soupire après des courants d’eau,

Ainsi mon âme soupire après toi, ô Dieu!

3 *Ps 63:2.Mon âme a soif de Dieu, du Dieu vivant:

Quand irai-je et paraîtrai-je devant la face de Dieu?

4 *Ps 80:6.Mes larmes sont ma nourriture jour et nuit,

Pendant qu’on me dit sans cesse:

Où est ton Dieu?

5 Je me rappelle avec effusion de cœur

Quand je marchais entouré de la foule,

Et que je m’avançais à sa tête vers la maison de Dieu,

Au milieu des cris de joie et des actions de grâces

D’une multitude en fête.

6 *Ps 43:5.Pourquoi t’abats-tu, mon âme, et gémis-tu au-dedans de moi?

Espère en Dieu, car je le louerai encore;

Il est mon salut et mon Dieu.

7 Mon âme est abattue au-dedans de moi:

Aussi c’est à toi que je pense, depuis le pays du Jourdain,

Depuis l’Hermon, depuis la montagne de Mitsear.

8 Un flot appelle un autre flot au bruit de tes ondées;

Toutes tes vagues et tous tes flots passent sur moi.

9 Le jour, l’Éternel m’accordait sa grâce;

La nuit, je chantais ses louanges,

J’adressais une prière au Dieu de ma vie.

10 Je dis à Dieu, mon rocher: Pourquoi m’oublies-tu?

Pourquoi dois-je marcher *Ps 35:14;38:7;43:2.dans la tristesse,

Sous l’oppression de l’ennemi?

11 Mes os se brisent quand mes persécuteurs m’outragent,

En me disant sans cesse: Où est ton Dieu?

12 Pourquoi t’abats-tu, mon âme, et gémis-tu au-dedans de moi?

Espère en Dieu, car je le louerai encore;

Il est mon salut et mon Dieu.