He Poto noa te Oranga
1 "Ko te tangata i whānau i te wahine,
he torutoru ōna rā; kī tonu anō i te raruraru,
2 ānō he puāwai ia e puta mai ana, e kotia iho ana;
rere ana ia, ānō he ātārangi, kāhore hoki he tūmautanga.
3 E titiro mai anō rānei ōu kanohi ki te pēnei?
E mea rānei koe i ahau kia whakawā tāua ki a tāua?
4 Ko wai hei hōmai i te mea mā i roto i te mea poke?
Hore rawa.
5 Kua rite nā hoki ngā rā mōna;
kei a koe te maha o ōna marama.
Takoto rawa i a koe te tikanga mōna,
ā, e kore ia e whiti ki tua.
6 Tahuri kē atu te titiro i a ia,
kia ai ōna pārīrātanga,
kia āta tutuki ai tōna rā,
kia rite ai ki ō te kaimahi.
7 "Ka ai hoki he whakaaronga ki te rākau i tapahia,
tērā anō e pariri, e kore anō hoki e mutu te wana o tōna pihi.
8 Ahakoa kua tawhitotia tōna pakiaka ki te whenua,
ā, kua mate tōna tinana i roto i te oneone;
9 heoi, mā te haunga o te wai ka pihi,
ka kōkiri ōna peka ānō ko tā te mea tupu.
10 Ko te tangata ia, mate iho, marere noa iho;
āe, ka hemo te tangata, ā, kei hea ia?
11 Pērā i ngā wai e hē mai nei i te moana,
i te awa e mimiti ana, ka maroke;
12 e pērā ana anō te tangata, e takoto ana,
ā, kāhore he whakatikanga ake.
Kāhore he marangatanga ake mō rātou,
ā kia kore rā anō ngā rangi;
e kore anō rātou e ara i tō rātou moe.
13 "Auē, kia hunā noatia oti ahau e koe ki te pō,
kia waihotia noatia iho ahau e koe kia ngaro ana,
kia hoki rā anō tōu riri;
kia rohea noatia mai e koe tētahi wā mōku,
ā, ka mahara mai ai anō ki ahau!
14 Ki te mate te tangata, e ora anō rānei ia?
Ka tatari ahau i ngā rā katoa o tōku ngananga,
kia tae mai rā anō he whakaputanga mōku.
15 Māu e karanga, kia whakaō atu ai ahau;
kāhore hoki e kore ka matenui koe ki te mahi a ōu ringa.
16 Ināianei hoki e taua ana e koe ōku hīkoinga;
he teka ianei e matatau tonu mai ana koe ki tōku hara?
17 Hīri rawa tōku hē ki roto ki te pūtea,
tuitui rawa e koe tōku kino.
18 "He pono ko te maunga e horo ana e memeha noa ake ana,
e nekehia ana te toka i tōna wāhi.
19 E ngau ana te wai i ngā kōhatu;
mā tōna puhaketanga e horoi atu te puehu o te whenua;
ā, whakangaromia iho e koe te tūmanako a te tangata.
20 Taea ana ia e koe ake tonu atu,
ā, pahure ana ia;
puta kē ana i a koe tōna mata,
ā, tonoa atu ana ia kia haere.
21 Ko te whakahōnoretanga o āna tama,
kāhore e mōhiotia e ia;
ka hoki iho rātou hei ware,
heoi kāhore tētahi aha o rātou e maharatia e ia.
22 E mamae anō ia te kikokiko o tōna tinana,
ā, ka tangi tōna wairua i roto i a ia."
A curteza da vida
1 O homem,
nascido da mulher,
é de poucos dias e farto de inquietação.
2 Sai como a flor, e murcha;
foge também como a sombra,
e não permanece.
3 E sobre este tal abres os teus olhos,
e a mim me fazes entrar no juízo contigo.
4 Quem do imundo tirará o puro? Ninguém.
5 Visto que os seus dias estão determinados,
contigo está o número dos seus meses;
e tu lhe puseste limites,
e não passará além deles.
6 Desvia-te dele,
para que tenha repouso, até que,
como o assalariado,
tenha contentamento no seu dia.
7 Porque há esperança
para a árvore que,
se for cortada,
ainda se renovará,
e não cessarão os seus renovos.
8 Se envelhecer na terra a sua raiz,
e o seu tronco morrer no pó,
9 Ao cheiro das águas brotará,
e dará ramos como uma planta.
10 Porém, morto o homem, é consumido;
sim, rendendo o homem o espírito,
então onde está ele?
11 Como as águas se retiram do mar,
e o rio se esgota,
e fica seco,
12 Assim o homem se deita,
e não se levanta;
até que não haja mais céus,
não acordará
nem despertará de seu sono.
Aguardarei a minha mudança
13 Quem dera
que me escondesses na sepultura,
e me ocultasses
até que a tua ira se fosse;
e me pusesses um limite,
e te lembrasses de mim!
14 Morrendo o homem,
porventura tornará a viver?
Todos os dias de meu combate esperaria,
até que viesse a minha mudança.
15 Chamar-me-ias,
e eu te responderia,
e terias afeto à obra de tuas mãos.
16 Mas agora contas os meus passos;
porventura não vigias
sobre o meu pecado?
17 A minha transgressão está selada num saco,
e amontoas as minhas iniquidades.
Tu desfazes a esperança do homem
18 E, na verdade,
caindo a montanha,
desfaz-se;
e a rocha se remove do seu lugar.
19 As águas gastam as pedras,
as cheias afogam o pó da terra;
e tu fazes perecer a esperança do homem;
20 Tu para sempre prevaleces contra ele,
e ele passa;
mudas o seu rosto,
e o despedes.
21 Os seus filhos recebem honra,
sem que ele o saiba;
são humilhados,
sem que ele o perceba;
22 Mas a sua carne nele tem dores,
e a sua alma nele lamenta.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!