1 Nā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, "Kia kotahi atu whiu e whakapāngia e ahau ki a Parao, ki Īhipa; muri iho ka tukua koutou e ia i konei. Ka tukua koutou, inā, ka tino peia katoatia koutou e ia i konei. 2 Kōrero ināianei ki ngā taringa o te iwi, ā, mā te tāne, mā te wahine, e tono he mea hiriwa, he mea kōura i tōna hoa, i tōna hoa." 3 (Ā, i meinga anō e Ihowā kia paingia te iwi e ngā Īhipiana. Ko te tangata nei hoki ko Mohi, i nui rawa ki te whenua o Īhipa, ki te aroaro o ngā tāngata a Parao, ki te aroaro anō hoki o te iwi.)
4 Nā, ka mea a Mohi, "Ko te kupu tēnei a Ihowā: ‘Hei waenganui pō ahau ka tika nā waenganui o Īhipa; 5 ā, ka mate ngā mātāmua katoa o te whenua o Īhipa, te mātāmua a Parao e noho ana i runga i tōna torōna, ā tae iho ana ki te mātāmua a te pononga wahine i tua i te mira; me ngā mātāmua katoa a ngā kararehe. 6 Ā, ka nui te tangi i te whenua katoa o Īhipa, kāhore he pērā i mua, e kore anō hoki e pērā e takoto ake nei. 7 Otirā, e kore e oraora te arero o tētahi kurī ki tētahi o ngā tama a Īharaira, ki te tangata, ki te kararehe;’ kia mōhio ai koutou e tītore ana a Ihowā i waenga o ngā Īhipiana, o Īharaira. 8 Ā, e haere ake ēnei tāngata katoa āu ki ahau, e piko ki ahau, e mea, ‘Haere koe me te iwi katoa e haere ana i raro i ōu waewae.’ Ā muri iho ka haere ahau."
Ā, puta ana ia i a Parao, he nui hoki tōna riri.
9 Ā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, "E kore a Parao e rongo ki a kōrua, kia maha ai āku merekara ki te whenua o Īhipa." 10 Ā, meatia ana e Mohi rāua ko Ārona ēnei merekara katoa ki te aroaro o Parao; ā, i whakapakeke anō a Ihowā i te ngākau o Parao, ā, kīhai ia i tuku i ngā tama a Īharaira i tōna whenua.
1 Y JEHOVÁ dijo á Moisés: 11.1 cp. 4.23.Una plaga traeré aún sobre Faraón, y sobre Egipto; después de la cual él os dejará ir de aquí; y seguramente os echará de aquí 11.1 cp. 12.31,33,39.del todo.
2 Habla ahora al pueblo, y que cada uno demande á su vecino, y cada una á su vecina, 11.2 cp. 3.22 y 12.35.vasos de plata y de oro.
3 11.3 cp. 3.21 y 12.36. Y Jehová dió gracia al pueblo en los ojos de los Egipcios. También Moisés era muy gran varón en la tierra de Egipto, á los ojos de los siervos de Faraón, y á los ojos del pueblo.
4 Y dijo Moisés: Jehová ha dicho así: 11.4 cp. 12.29. Job 34.20.A la media noche yo saldré por medio de Egipto,
5 Y morirá todo primogénito en tierra de Egipto, desde el primogénito de Faraón que se sienta en su trono, hasta el primogénito de la sierva que está 11.5 Mt. 24.41.tras la muela; y todo primogénito de las bestias.
6 11.6 cp. 12.30. Am. 5.17. Y habrá gran clamor por toda la tierra de Egipto, cual nunca fué, ni jamás será.
7 11.7 cp. 8.22. Mas entre todos los hijos de Israel, 11.7 Jos. 10.21.desde el hombre hasta la bestia, ni un perro moverá su lengua: para que sepáis que hará diferencia Jehová entre los Egipcios y los Israelitas.
8 11.8 cp. 12.33. Y descenderán á mí todos estos tus siervos, é inclinados delante de mí dirán: Sal tú, y todo el pueblo que está bajo de ti; y después de esto yo saldré. Y salióse muy enojado de con Faraón.
9 Y Jehová dijo á Moisés: 11.9 cp. 3.19 y 7.3,4 y 10.1.Faraón no os oirá, para que mis maravillas se multipliquen en la tierra de Egipto.
10 Y Moisés y Aarón hicieron todos estos prodigios delante de Faraón: mas Jehová había endurecido el corazón de Faraón, y no envió á los hijos de Israel fuera de su país.