1 Ang pahayag na itoʼy tungkol sa Moab:

Sa loob lamang ng isang gabi

ay nawasak ang lungsod ng Ar

at Kir na sakop ng Moab.

2 Umahon ang mga taga-Dibon

mula sa kanilang templo

at sa kanilang mga sambahan

sa matataas na lugar para umiyak.

Iniiyakan ng mga taga-Moab

ang Nebo at Medeba.

Ang bawat isa sa kanilaʼy nagpakalbo

at nagpaahit ng mga balbas.

3 Nakadamit sila ng sako*

habang lumalakad sa lansangan.

Humahagulgol sila

sa tuktok ng bubong

at sa mga plasa.

4 Umiiyak ang mga taga-Hesbon

at ang mga taga-Eleale

at naririnig ito hanggang sa Jahaz.

Kaya ang mga sundalo ng Moab

ay sumisigaw nang malakas

at nanghihina sa takot.

5 Nalungkot ako

dahil sa nangyari sa Moab.

Nagsitakas ang kanyang

mga mamamayan papuntang Zoar

hanggang sa Eglat-selisiya.

Nag-iiyakan sila

habang umaahon papuntang Luhit.

Ang iba sa kanila

ay humahagulgol patungo sa Horonaim,

dahil sa kanilang sinapit.

6 Natuyo ang mga sapa ng Nimrim

at nalanta ang mga damo.

Ang kaparangan ay nalanta

at anumang luntian

ay nawala na.

7 Kaya dinala nila sa kabila

ng daluyan ng tubig ng Herabim

ang mga ari-arian

at kayamanang natipon nila.

8 Ang iyakan nila ay maririnig

sa hangganan ng Moab,

mula sa Eglaim hanggang

sa Beer-elim.

9 Naging pula sa dugo

ang tubig ng Dibon*,

ngunit higit pa diyan ang gagawin ko:

Magpapadala ako ng mga leon

na lalapa sa mga nagsisitakas

mula sa Moab

at sa mga naiwan doon.