1 Ο Κύριος μου είπε: 2 «Εσύ άνθρωπε, γύρνα το πρόσωπό σου προς το νότο,*εσύ άνθρωπε, υποσ. εις κεφ. 2:1. – προς το νότο: Πρόκειται για την Ιερουσαλήμ, η οποία από τη Βαβυλώνα εθεωρείτο «νότος», διότι, λόγω της ερήμου ανατολικά της, η πρόσβαση σ’ αυτήν γινόταν από τη Συρία, βόρεια της Ιερουσαλήμ. φώναξε και προφήτεψε ενάντια στους κατοίκους της δασώδους χώρας του νότου. 3 Πες στο δάσος του νότου: "άκου τι λέει ο Κύριος, ο Θεός: Φωτιά θα σου βάλω που θ’ αποτεφρώσει όλα σου τα δέντρα, χλωρά και ξερά. Η φωτιά δεν θα σβήνει και θα κάψει κάθε άνθρωπο από το νότο ως το βορρά". 4 Τότε όλοι θα δουν ότι εγώ ο Κύριος άναψα τη φωτιά και τίποτα δεν θα μπορεί να τη σβήσει».

5 Εγώ είπα: «Αχ, Κύριε Θεέ! Τώρα αυτοί θα με κατηγορήσουν ότι τους μιλάω με αινίγματα».

6 Κι ο Κύριος μου είπε: 7 «Γύρνα, άνθρωπε, το πρόσωπό σου προς την Ιερουσαλήμ και φώναξε ενάντια στ’ αγιαστήριά τους, προφήτεψε ενάντια στη χώρα των Ισραηλιτών. 8,9 Πες στη χώρα του Ισραήλ ότι εγώ ο Κύριος, ο Θεός, λέω: "έρχομαι εναντίον σου! Θα βγάλω το ξίφος μου από τη θήκη του και θα εξολοθρεύσω όλους τους κατοίκους σου, δικαίους και ασεβείς, από το νότο ως το βορρά. 10 Και κάθε άνθρωπος θα μάθει ότι εγώ, ο Κύριος, τράβηξα το ξίφος μου και δεν θα το ξαναβάλω πίσω".

11 »Γι’ αυτό στέναξε, άνθρωπε· στέναξε μπροστά τους με συντριβή και πίκρα. 12 Κι όταν σε ρωτήσουν γιατί αναστενάζεις, πες τους: "επειδή έχω άσκημα νέα για την καταστροφή, που όταν έρθει, όλων οι καρδιές θα λιώσουν· τα χέρια τους θα παραλύσουν, το πνεύμα τους θα ταραχτεί και θα τους κοπούν τα γόνατα από το φόβο. Νάτην, έρχεται τώρα να πραγματοποιηθεί!" λέει ο Κύριος, ο Θεός».

13 Ο Κύριος μου είπε: 14 «Εσύ, άνθρωπε, προφήτεψε και πες εκ μέρους μου στους Ισραηλίτες:

"Ξίφος!

Το ξίφος ακονίστηκε, γυαλίστηκε!

15,16 Ακονίστηκε για να σφάξει·

γυαλίστηκε για να λάμψει σαν αστραπή.

Το ξίφος δόθηκε να γυαλιστεί,

να το κρατήσει ένα χέρι.

Είναι ακονισμένο και γυαλισμένο

για να δοθεί στο χέρι του σφαγέα.

15 "Μη λέτε ότι μπορείτε να χαιρόσαστε, επειδή του βασιλιά σας το σκήπτρο καταφρονεί όλα τ’ άλλα σκήπτρα. 18 Εγώ τον δοκίμασα· αυτός ο βασιλιάς δεν θα περιφρονήσει πια κανέναν άλλο βασιλιά".*Μεγάλο τμήμα των στ. 15-18 στο εβρ. πρωτότυπο είναι ασαφές. Με τη μετάθεση των στίχων επιχειρείται κάποια σαφέστερη κατανόηση του κειμένου.

17 »Γι’ αυτό φώναξε, εσύ άνθρωπε, και θρήνησε! Γιατί το ξίφος είναι εναντίον του λαού μου και των αρχόντων του. Όλοι τους παραδίνονται στο ξίφος. Γι’ αυτό χτύπα το στήθος σου μ’ απελπισία.

19 »Και προφήτεψε:

"Άσε το ξίφος να πέσει και δεύτερη φορά και τρίτη·

είναι το ξίφος της σφαγής,

το ξίφος της μεγάλης σφαγής,

το ξίφος που θα τους καταδιώξει.

20 Ρίχνει τον τρόμο στην καρδιά τους

τα θύματα πληθαίνουν·

σ’ όλες μπροστά τις πόρτες τους

με το ξίφος θα τους απειλώ.

Ναι! Είναι καμωμένο για ν’ αστράφτει,

είναι ακονισμένο για να σφάζει.

21 Γύρνα για να επιτεθείς

δεξιά κι αριστερά,

όπου πηγαίνει η κόψη σου,

σ’ όλες τις κατευθύνσεις.

22 "Και εγώ με τη σειρά μου θα χτυπήσω τα χέρια μου για να ξεσπάσει η οργή μου. Εγώ, ο Κύριος, μίλησα"».

23 Ο Κύριος μου είπε: 24 «Εσύ, άνθρωπε, χάραξε δυο δρόμους απ’ όπου είναι δυνατόν να έρθει ο βασιλιάς της Βαβυλώνας με το ξίφος*ξίφος. Εννοείται μεταφορικά ο στρατός. του. Και οι δύο δρόμοι θα ξεκινούν από την ίδια χώρα. Στην αρχή του κάθε δρόμου δείξε μ’ ένα σημάδι την πόλη στην οποία αυτός οδηγεί. 25 Ο ένας απ’ τους δύο δρόμους θα οδηγήσει το στρατό της Βαβυλώνας στη Ραββά των Αμμωνιτών κι ο άλλος στην πόλη την οχυρωμένη της Ιερουσαλήμ, στο βασίλειο του Ιούδα.

26 »Ο βασιλιάς της Βαβυλώνας στέκεται κιόλας στην αρχή των δύο δρόμων για να πάρει χρησμό ποιον να διαλέξει. Ανακατεύει τα βέλη,*Ανακατεύει τα βέλη. Τρόπος άσκησης μαντείας. Έβαζαν δύο βέλη μέσα σ’ ένα σακκούλι και το κάθε βέλος είχε γραμμένον πάνω του έναν προορισμό. Κουνούσαν το σακκούλι κι όποιο βέλος έβγαινε πρώτο κι έπεφτε στη γη, ήταν και η ζητούμενη απάντηση. συμβουλεύεται τα είδωλα, εξετάζει το σηκώτι του ζώου που προσφέρθηκε θυσία. 27 Το βέλος, που έπιασε το δεξί του χέρι, γράφει "Ιερουσαλήμ". Θα υψώσει πολιορκητικούς κριούς ενάντια στις πύλες της, θα κατασκευάσει προχώματα και θ’ ανυψώσει προμαχώνες· θα διατάξει τη σφαγή, πολεμικές κραυγές θα ηχήσουν. 28 Στα μάτια των κατοίκων της Ιερουσαλήμ αυτός ο χρησμός σαν ψέμα θα φανεί, επειδή τους έχουν δώσει ιερούς όρκους για το αντίθετο.*ιερούς όρκους για το αντίθετο. Εννοούνται τα μηνύματα των ψευδοπροφητών, που βεβαίωναν το λαό ότι η Ιερουσαλήμ δεν θα καταστραφεί. Όμως θα είναι αληθινός, γιατί θα προμηνάει ότι θα πρέπει να συλληφθούν αιχμάλωτοι λόγω της παρανομίας τους.

29 »Γι’ αυτό, ο Κύριος ο Θεός, λέει: "επειδή μου θυμίζετε την ενοχή σας με τις ολοφάνερες παραβάσεις και τις αμαρτίες που διέπουν τη συμπεριφορά σας, γι’ αυτό θα συλληφθείτε αιχμάλωτοι".

30 »Όσο για σένα, ασεβέστατε άρχοντα των Ισραηλιτών, πλησιάζει η μέρα σου, ο καιρός που η ανομία σου θα πάρει τέλος.*Πρόκειται πιθανόν για το βασιλιά Σεδεκία. Για τα γεγονότα που πρόκειται να συμβούν, βλ. Β΄ Βασ 25:4-7.31 Εγώ, ο Κύριος ο Θεός, το λέω: "θα πέσει απ’ το κεφάλι σου και το τουρμπάνι σου και το διάδημά του· τίποτα στη θέση του δε θα μείνει! Οι ανίσχυροι θα εξυψωθούν και οι δυνατοί θα ταπεινωθούν. 32 Ερείπια, ερείπια, ερείπια θα κάνω την Ιερουσαλήμ! Ποτέ δεν ξανάγινε κάτι τέτοιο. Όμως τίποτα δεν θ’ αλλάξει ωσότου έρθει εκείνος, που εγώ τον έχω ορίσει να καταστρέψει την πόλη».

33 «Εσύ άνθρωπε, προφήτεψε και πες τι λέω εγώ, ο Κύριος ο Θεός, εναντίον των Αμμωνιτών που εμπαίζουν τον Ισραήλ:

"Ξίφος!

Το ξίφος έτοιμο είναι να σας σφάξει!

Βγήκε από το θηκάρι του,

γυαλίστηκε για να λάμψει

σαν αστραπή!

34 "Ενώ οι Αμμωνίτες βλέπουν ψευδείς οράσεις και στηρίζονται σε ψεύτικους χρησμούς, το ξίφος είναι έτοιμο να πέσει στο λαιμό αυτών των ασεβών. Πραγματικά, έφτασε η μέρα τους και ο καιρός που η ανομία τους θα πάρει τέλος".

35 »Τώρα, βάλε το ξίφος στο θηκάρι, βασιλιά της Βαβυλώνας. Θα φέρω την κρίση μου εναντίον σου στον ίδιο σου τον τόπο όπου γεννήθηκες, στη χώρα της καταγωγής σου. 36 Θα εξαπολύσω πάνω σου την οργή μου· θα φυσήξω πάνω σου τη φωτιά του θυμού μου και θα σε παραδώσω σε χέρια βάρβαρων ανθρώπων που έχουν τη μανία να καταστρέφουν. 37 Τροφή θα γίνεις της φωτιάς· θα χυθεί το αίμα σου καταμεσής της χώρας και κανένας δε θα σε θυμάται πια. Εγώ, ο Κύριος, το λέω».

1 And the word of the LORD came unto me, saying, 2 Son of man, set thy face toward Jerusalem, and drop thy word toward the holy places, and prophesy against the land of Israel, 3 And say to the land of Israel, Thus saith the LORD; Behold, I am against thee, and will draw forth my sword out of his sheath, and will cut off from thee the righteous and the wicked. 4 Seeing then that I will cut off from thee the righteous and the wicked, therefore shall my sword go forth out of his sheath against all flesh from the south to the north: 5 That all flesh may know that I the LORD have drawn forth my sword out of his sheath: it shall not return any more. 6 Sigh therefore, thou son of man, with the breaking of thy loins; and with bitterness sigh before their eyes. 7 And it shall be, when they say unto thee, Wherefore sighest thou? that thou shalt answer, For the tidings; because it cometh: and every heart shall melt, and all hands shall be feeble, and every spirit shall faint, and all knees shall be weak as water: behold, it cometh, and shall be brought to pass, saith the Lord GOD.*21.7 shall be weak…: Heb. shall go into water

8 Again the word of the LORD came unto me, saying, 9 Son of man, prophesy, and say, Thus saith the LORD; Say, A sword, a sword is sharpened, and also furbished: 10 It is sharpened to make a sore slaughter; it is furbished that it may glitter: should we then make mirth? it contemneth the rod of my son, as every tree.*21.10 it contemneth…: or, it is the rod of my son, it despiseth every tree 11 And he hath given it to be furbished, that it may be handled: this sword is sharpened, and it is furbished, to give it into the hand of the slayer. 12 Cry and howl, son of man: for it shall be upon my people, it shall be upon all the princes of Israel: terrors by reason of the sword shall be upon my people: smite therefore upon thy thigh.*21.12 terrors…: or, they are thrust down to the sword with my people 13 Because it is a trial, and what if the sword contemn even the rod? it shall be no more, saith the Lord GOD.*21.13 Because…: or, When the trial hath been, what then? shall they not also belong to the despising rod? 14 Thou therefore, son of man, prophesy, and smite thine hands together, and let the sword be doubled the third time, the sword of the slain: it is the sword of the great men that are slain, which entereth into their privy chambers.*21.14 hands…: Heb. hand to hand 15 I have set the point of the sword against all their gates, that their heart may faint, and their ruins be multiplied: ah! it is made bright, it is wrapped up for the slaughter.*21.15 point: or, glittering, or, fear*21.15 wrapped up: or, sharpened 16 Go thee one way or other, either on the right hand, or on the left, whithersoever thy face is set.*21.16 or on…: Heb. set thyself, take the left hand 17 I will also smite mine hands together, and I will cause my fury to rest: I the LORD have said it.

18 The word of the LORD came unto me again, saying, 19 Also, thou son of man, appoint thee two ways, that the sword of the king of Babylon may come: both twain shall come forth out of one land: and choose thou a place, choose it at the head of the way to the city. 20 Appoint a way, that the sword may come to Rabbath of the Ammonites, and to Judah in Jerusalem the defenced. 21 For the king of Babylon stood at the parting of the way, at the head of the two ways, to use divination: he made his arrows bright, he consulted with images, he looked in the liver.*21.21 parting of: Heb. mother of*21.21 arrows: or, knives*21.21 images: Heb. teraphim 22 At his right hand was the divination for Jerusalem, to appoint captains, to open the mouth in the slaughter, to lift up the voice with shouting, to appoint battering rams against the gates, to cast a mount, and to build a fort.*21.22 captains: or, battering rams: Heb. rams 23 And it shall be unto them as a false divination in their sight, to them that have sworn oaths: but he will call to remembrance the iniquity, that they may be taken.*21.23 to them…: or, for the oaths made unto them 24 Therefore thus saith the Lord GOD; Because ye have made your iniquity to be remembered, in that your transgressions are discovered, so that in all your doings your sins do appear; because, I say, that ye are come to remembrance, ye shall be taken with the hand.

25 And thou, profane wicked prince of Israel, whose day is come, when iniquity shall have an end, 26 Thus saith the Lord GOD; Remove the diadem, and take off the crown: this shall not be the same: exalt him that is low, and abase him that is high. 27 I will overturn, overturn, overturn, it: and it shall be no more, until he come whose right it is; and I will give it him.*21.27 I will overturn…: Heb. Perverted, perverted, perverted, will I make it

28 And thou, son of man, prophesy and say, Thus saith the Lord GOD concerning the Ammonites, and concerning their reproach; even say thou, The sword, the sword is drawn: for the slaughter it is furbished, to consume because of the glittering: 29 Whiles they see vanity unto thee, whiles they divine a lie unto thee, to bring thee upon the necks of them that are slain, of the wicked, whose day is come, when their iniquity shall have an end. 30 Shall I cause it to return into his sheath? I will judge thee in the place where thou wast created, in the land of thy nativity.*21.30 Shall…: or, Cause it to return 31 And I will pour out mine indignation upon thee, I will blow against thee in the fire of my wrath, and deliver thee into the hand of brutish men, and skilful to destroy.*21.31 brutish: or, burning 32 Thou shalt be for fuel to the fire; thy blood shall be in the midst of the land; thou shalt be no more remembered: for I the LORD have spoken it.