Atos 16

De Jefenkjnis-Wajchta bekjieet sikj

25 Un medden enne Nacht bäden Paulus un Silas un lowden Gott met Jesank; un de Jefangne hieeden äant. 26 Un haustich kjeem doa een grootet Ieedbäben, soo daut de Gruntwenj vom Jefenkjnis jescheddat worden, un fuaz jinjen aul de Däaren op, un aul äare Kjäden worden loos. 27 Un de Jefenkjnis-Wajchta wakjt opp ut däm Schlop, un aus hee de Jefenkjnis-Däaren op sach, trock hee daut Schwieet rut un wull sikj selfst dootmoaken, wiels hee docht, de Jefangne wieren utjekleift. 28 Oba Paulus roopt met lude Stemm un säd: Doo die kjeenen Schoden; wiels wie sent aula hia. 29 Dan foddad hee Licht, sprunk nenn un foll met Zetren ver Paulus un Silas dol. 30 Un hee brocht äant rut un säd: Jie Haren, waut mott ekj doonen, om jerat to woaren? 31 See oba säden: Jleew aun dän Harn Jesus Christus, dan woascht du jerat woaren un dien Hus! 32 Un see säden am daut Wuat vom Harn un to aulem en sien Hus. 33 Un hee neem äant deeselwje Stund enne Nacht no sikj un wosch äant de Striepen auf un leet sikj fuaz oppe Städ deepen, hee un aul de Sienje. 34 Un hee brocht äant en sien Hus, sad äant eenen Desch väa un freid sikj, daut hee met sien gaunzet Hus aun Gott jleewent jeworden wia.