Publicidade

Salmos 21

VULG

1 Dem Vorsänger. Ein Psalm von David.In deiner Kraft, O. Über deine Kraft Jehova, freut sich der König, und wie sehr frohlockt er O. wird sich freuen… wird er frohlocken über deine Rettung! 2 Den Wunsch seines Herzens hast du ihm gegeben, und das Verlangen seiner Lippen nicht verweigert. (Sela.) 3 Denn mit Segnungen des Guten kamst du ihm zuvor; O. entgegen auf sein Haupt setztest du eine Krone von gediegenem Golde. 4 Leben erbat er von dir, du hast es ihm gegeben: Länge der Tage immer und ewiglich. 5 Groß ist seine Herrlichkeit durch deine Rettung; Majestät und Pracht legtest du auf ihn. 6 Denn zu Segnungen setztest du ihn ewiglich; du erfreutest ihn mit Freude durch dein Eig. bei, mit deinem, d. h. unzertrennlich damit verbunden Angesicht.

7 Denn auf Jehova vertraut der König, und durch des Höchsten Güte wird er nicht wanken. 8 Deine Hand wird finden alle deine Feinde, finden wird deine Rechte deine Hasser. 9 Wie einen Feuerofen wirst du sie machen zur Zeit deiner Gegenwart; Jehova wird sie verschlingen in seinem Zorn, und Feuer wird sie verzehren. 10 Ihre Frucht wirst du von der Erde vertilgen, und ihren Samen aus den Menschenkindern. 11 Denn sie haben Böses wider dich geplant, einen Anschlag ersonnen: sie werden nichts vermögen. 12 Denn du wirst sie umkehren machen, wirst deine Sehne gegen ihr Angesicht richten. 13 Erhebe dich, Jehova, in deiner Kraft! Wir wollen singen O. so wollen wir singen und Psalmen singen Eig. singspielen deiner Macht.

1 In finem, pro susceptione matutina. Psalmus David.

2 Deus, Deus meus, respice in me : quare me dereliquisti ?

longe a salute mea verba delictorum meorum.

3 Deus meus, clamabo per diem, et non exaudies ;

et nocte, et non ad insipientiam mihi.

4 Tu autem in sancto habitas, laus Israël.

5 In te speraverunt patres nostri ;

speraverunt, et liberasti eos.

6 Ad te clamaverunt, et salvi facti sunt ;

in te speraverunt, et non sunt confusi.

7 Ego autem sum vermis, et non homo ;

opprobrium hominum, et abjectio plebis.

8 Omnes videntes me deriserunt me ;

locuti sunt labiis, et moverunt caput.

9 Speravit in Domino, eripiat eum :

salvum faciat eum, quoniam vult eum.

10 Quoniam tu es qui extraxisti me de ventre,

spes mea ab uberibus matris meæ.

11 In te projectus sum ex utero ;

de ventre matris meæ Deus meus es tu :

12 ne discesseris a me,

quoniam tribulatio proxima est,

quoniam non est qui adjuvet.

13 Circumdederunt me vituli multi ;

tauri pingues obsederunt me.

14 Aperuerunt super me os suum,

sicut leo rapiens et rugiens.

15 Sicut aqua effusus sum,

et dispersa sunt omnia ossa mea :

factum est cor meum tamquam cera liquescens in medio ventris mei.

16 Aruit tamquam testa virtus mea,

et lingua mea adhæsit faucibus meis :

et in pulverem mortis deduxisti me.

17 Quoniam circumdederunt me canes multi ;

concilium malignantium obsedit me.

Foderunt manus meas et pedes meos ;

18 dinumeraverunt omnia ossa mea.

Ipsi vero consideraverunt et inspexerunt me.

19 Diviserunt sibi vestimenta mea,

et super vestem meam miserunt sortem.

20 Tu autem, Domine, ne elongaveris auxilium tuum a me ;

ad defensionem meam conspice.

21 Erue a framea, Deus, animam meam,

et de manu canis unicam meam.

22 Salva me ex ore leonis,

et a cornibus unicornium humilitatem meam.

23 Narrabo nomen tuum fratribus meis ;

in medio ecclesiæ laudabo te.

24 Qui timetis Dominum, laudate eum ;

universum semen Jacob, glorificate eum.

25 Timeat eum omne semen Israël,

quoniam non sprevit, neque despexit deprecationem pauperis,

nec avertit faciem suam a me :

et cum clamarem ad eum, exaudivit me.

26 Apud te laus mea in ecclesia magna ;

vota mea reddam in conspectu timentium eum.

27 Edent pauperes, et saturabuntur,

et laudabunt Dominum qui requirunt eum :

vivent corda eorum in sæculum sæculi.

28 Reminiscentur et convertentur ad Dominum universi fines terræ ;

et adorabunt in conspectu ejus universæ familiæ gentium :

29 quoniam Domini est regnum,

et ipse dominabitur gentium.

30 Manducaverunt et adoraverunt omnes pingues terræ ;

in conspectu ejus cadent omnes qui descendunt in terram.

31 Et anima mea illi vivet ;

et semen meum serviet ipsi.

32 Annuntiabitur Domino generatio ventura ;

et annuntiabunt cæli justitiam ejus

populo qui nascetur, quem fecit Dominus.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-