1 Seni seviyorum, gücüm sensin, ya RAB!
2 RAB benim kayam, sığınağım, kurtarıcımdır, 2 Tanrım, kayam, sığınacak yerimdir, 2 Kalkanım, güçlü kurtarıcım, korunağımdır!
3 Övgüye değer RABbe seslenir, 2 Kurtulurum düşmanlarımdan.
4 Ölüm iplerine dolanmıştım, 2 Yıkım selleri basmıştı beni,
5 Ölüler diyarının bağları sarmıştı, 2 Ölüm tuzakları çıkmıştı karşıma.
6 Sıkıntı içinde RABbe yakardım, 2 Yardıma çağırdım Tanrımı. 2 Tapınağından sesimi duydu, 2 Haykırışım kulaklarına ulaştı.
7 O zaman yeryüzü sarsılıp sallandı, 2 Titreyip sarsıldı dağların temelleri, 2 Çünkü RAB öfkelenmişti.
8 Burnundan duman yükseldi, 2 Ağzından kavurucu ateş 2 Ve korlar fışkırdı.
9 Kara buluta basarak 2 Gökleri yarıp indi.
10 Bir Keruva binip uçtu, 2 Rüzgar kanatlar takarak hızla geldi.
11 Karanlığı örtündü, 2 Kara bulutları kendine çardak yaptı.
12 Varlığının parıltısından, 2 Bulutlardan dolu ve korlar savruluyordu.
13 RAB göklerden gürledi, 2 Duyurdu sesini Yüceler Yücesi, 2 Dolu ve alevli korlarla.
14 Savurup oklarını düşmanlarını dağıttı, 2 Şimşek çaktırarak onları şaşkına çevirdi.
15 Denizin dibi göründü, 2 Yeryüzünün temelleri açığa çıktı, ya RAB, 2 Senin azarlamandan, 2 Burnundan çıkan güçlü soluktan.
16 RAB yukarıdan elini uzatıp tuttu, 2 Çıkardı beni derin sulardan.
17 Beni zorlu düşmanımdan, 2 Benden nefret edenlerden kurtardı, 2 Çünkü onlar benden güçlüydü.
18 Felaket günümde karşıma dikildiler, 2 Ama RAB bana destek oldu.
19 Beni huzura kavuşturdu, 2 Kurtardı, çünkü benden hoşnut kaldı.
20 RAB doğruluğumun karşılığını verdi, 2 Beni temiz ellerime göre ödüllendirdi.
21 Çünkü RABbin yolunda yürüdüm, 2 Tanrımdan uzaklaşarak kötülük yapmadım.
22 Onun bütün ilkelerini göz önünde tuttum, 2 Kurallarından ayrılmadım.
23 Onun gözünde kusursuzdum, 2 Suç işlemekten sakındım.
24 Bu yüzden RAB beni doğruluğuma 2 Ve gözünde pak olan ellerime göre ödüllendirdi.
25 Sadık kuluna sadakat gösterir, 2 Kusursuz olana kusursuz davranırsın.
26 Pak olanla pak olur, 2 Eğriye eğri davranırsın.
27 Alçakgönüllüleri kurtarır, 2 Gururluların başını eğersin.
28 Işığımın kaynağı sensin, ya RAB, Tanrım! 2 Karanlığımı aydınlatırsın.
29 Desteğinle akıncılara saldırır, 2 Seninle surları aşarım, Tanrım.
30 Tanrının yolu kusursuzdur, 2 RABbin sözü arıdır. 2 O kendisine sığınan herkesin kalkanıdır.
31 Var mı RABden başka tanrı? 2 Tanrımızdan başka kaya var mı?
32 Tanrı beni güçle donatır, 2 Yolumu kusursuz kılar.
33 Ayaklar verdi bana, geyiklerinki gibi, 2 Doruklarda tutar beni.
34 Bana savaşmayı öğretti, 2 Kollarımla tunç bir yayı gereyim diye.
35 Bana zafer kalkanını bağışlarsın, 2 Sağ elin destekler, 2 Alçakgönüllülüğün yüceltir beni.
36 Bastığım yerleri genişletirsin, 2 Burkulmaz bileklerim.
37 Kovalayıp yetiştim düşmanlarıma, 2 Hepsi yok olmadan geri dönmedim.
38 Ezdim onları, kalkamaz oldular, 2 Ayaklarımın altına serildiler.
39 Savaş için beni güçle donattın, 2 Bana başkaldıranları önümde yere serdin.
40 Düşmanlarımı kaçmak zorunda bıraktın, 2 Benden nefret edenleri yok ettim.
41 Feryat ettiler, ama kurtaran çıkmadı; 2 RABbi çağırdılar, ama O yanıt vermedi.
42 Ezdim onları, rüzgarın savurduğu toza döndüler, 2 Sokak çamuru gibi savurup attım.
43 Halkımın çekişmelerinden beni kurtardın, 2 Ulusların önderi yaptın, 2 Tanımadığım halklar bana kulluk ediyor.
44 Duyar duymaz sözümü dinlediler, 2 Yabancılar bana yaltaklandılar.
45 Yabancıların betleri benizleri attı, 2 Titreyerek çıktılar kalelerinden.
46 RAB yaşıyor! Kayama övgüler olsun! 2 Yücelsin kurtarıcım Tanrı!
47 Odur öcümü alan, 2 Halkları bana bağımlı kılan.
48 Düşmanlarımdan kurtarır, 2 Başkaldıranlardan üstün kılar beni, 2 Zorbaların elinden alır.
49 Bunun için uluslar arasında sana şükredeceğim, ya RAB, 2 Adını ilahilerle öveceğim.
50 RAB kralını büyük zaferlere ulaştırır, 2 Meshettiği krala, Davut'a ve soyuna 2 Sonsuza dek sevgi gösterir.
1 Salmo di Davide, servitor del Signore, il qual pronunzio’ le parole di questo cantico al Signore, nel giorno che il Signore l’ebbe riscosso dalla mano di tutti I suoi nemici, e dalla mano di Saulle; dato al capo de’ Musici. Egli adunque disse: O SIGNORE, mia forza, io ti amerò affettuosamente.
2 Il Signore è la mia rocca, e la mia fortezza, e il mio liberatore, Il mio Dio, la mia rupe; io spererò in lui; Il mio scudo, e il corno della mia salute, il mio alto ricetto.
3 Io invocai il Signore, a cui si deve ogni lode; E fui salvato da’ miei nemici.
4 Doglie di morte mi avevano circondato, E torrenti di scellerati mi avevano spaventato.
5 Legami di sepolcro mi avevano intorniato, Lacci di morte mi avevano incontrato.
6 Nella mia distretta io invocai il Signore, E gridai all’Iddio mio; Ed egli udì la mia voce dal suo Tempio, E il mio grido pervenne davanti a lui a’ suoi orecchi.
7 Allora la terra fu scossa, e tremò; E i fondamenti de’ monti furono smossi E scrollati; perciocchè egli era acceso nell’ira.
8 Un fumo gli saliva per le nari, Ed un fuoco consumante per la bocca; Da lui procedevano brace accese.
9 Ed egli abbassò i cieli, e discese; E vi era una caligine sotto a’ suoi piedi.
10 E cavalcava sopra Cherubini, e volava; Ed era portato a volo sopra l’ale del vento.
11 Egli aveva poste delle tenebre per suo nascondimento; Egli avea d’intorno a sè il suo padiglione, Oscurità d’acque, nubi dell’aria.
12 Le sue nubi si dileguarono per lo splendore che scoppiava davanti a lui, Con gragnuola e brace accese.
13 E il Signore tuonò nel cielo, E l’Altissimo diede fuori la sua voce, Con gragnuola e brace accese.
14 Ed avventò le sue saette, e disperse coloro; Egli lanciò folgori, e li mise in rotta.
15 E per lo tuo sgridare, o Signore, E per lo soffiar del vento delle tue nari, I canali delle acque apparvero, E i fondamenti del mondo furono scoperti.
16 Egli da alto distese la mano e mi prese, E mi trasse, fuori di grandi acque.
17 Egli mi riscosse dal mio potente nemico, E da quelli che mi odiavano; perciocchè erano più forti di me.
18 Essi erano venuti incontro a me nel giorno della mia calamità; Ma il Signore fu il mio sostegno;
19 E mi trasse fuori al largo; Egli mi liberò, perciocchè egli mi gradisce
20 Il Signore mi ha fatta retribuzione secondo la mia giustizia; Egli mi ha renduto secondo la purità delle mie mani;
21 Perciocchè io ho osservate le vie del Signore, E non mi sono empiamente rivolto dall’Iddio mio;
22 Perciocchè io ho tenute davanti a me tutte le sue leggi, E non ho rimossi d’innanzi a me i suoi statuti.
23 E sono stato intiero inverso lui, E mi son guardato dalla mia iniquità.
24 E il Signore mi ha renduto secondo la mia giustizia, Secondo la purità delle mie mani nel suo cospetto.
25 Tu ti mostri pietoso inverso l’uomo pio, Intiero inverso l’uomo intiero.
26 Tu ti mostri puro col puro, E procedi ritrosamente col perverso;
27 Perciocchè tu sei quel che salvi la gente afflitta, Ed abbassi gli occhi altieri;
28 Perciocchè tu sei quel che fai risplendere la mia lampana; Il Signore Iddio mio allumina le mie tenebre;
29 Perciocchè per la tua virtù io rompo tutta una schiera; E per la virtù dell’Iddio mio salgo sopra il muro.
30 La via di Dio è intiera; La parola del Signore è purgata col fuoco; Egli è lo scudo di tutti coloro che sperano in lui.
31 Perciocchè chi è Dio, fuor che il Signore? E chi è Rocca, fuor che l’Iddio nostro?
32 Iddio è quel che mi cinge di prodezza, E che ha appianata la mia via.
33 Egli rende i miei piedi simili a quelli delle cerve, E mi fa star ritto in su i miei alti luoghi.
34 Egli ammaestra le mie mani alla battaglia; E colle mie braccia un arco di rame è rotto.
35 Tu mi hai ancora dato lo scudo della tua salvezza; E la tua destra mi ha sostenuto, E la tua benignità mi ha accresciuto.
36 Tu hai allargati i miei passi sotto di me; E le mie calcagna non son vacillate.
37 Io ho perseguitati i miei nemici, e li ho aggiunti; E non me ne son tornato indietro, finchè non li abbia distrutti.
38 Io li ho rotti, e non son potuti risorgere; Mi son caduti sotto i piedi.
39 E tu mi hai cinto di prodezza per la guerra; Ed hai abbattuti sotto di me quelli che si levavano contro a me.
40 Ed hai fatto voltar le spalle a’ miei nemici davanti a me; Ed io ho distrutti quelli che mi odiavano.
41 Essi gridarono, ma non vi fu chi li salvasse; Gridarono al Signore, ma egli non rispose loro.
42 Ed io li ho tritati, come polvere esposta al vento; Io li ho spazzati via, come il fango delle strade.
43 Tu mi hai scampato dalle brighe del popolo; Tu mi hai costituito capo di nazioni; Il popolo che io non conosceva mi è stato sottoposto.
44 Al solo udir degli orecchi si son ridotti sotto la mia ubbidienza; Gli stranieri si sono infinti inverso me.
45 Gli stranieri son divenuti fiacchi, Ed hanno tremato di paura, fin dentro a’ lor ripari.
46 Viva il Signore, e benedetta sia la mia Rocca; E sia esaltato l’Iddio della mia salute;
47 Iddio che mi dà il modo di far le mie vendette, E che mi sottomette i popoli.
48 Che mi scampa da’ miei nemici, Ed anche mi solleva d’infra quelli che mi assaltano, E mi riscuote dall’uomo violento.
49 Perciò, o Signore, io ti celebrerò fra le genti, E salmeggerò al tuo Nome;
50 Il quale rende magnifiche le vittorie del suo re, Ed usa benignità inverso Davide suo unto, E inverso la sua progenie in perpetuo