Atos 16

Paulus un Silas em Jefenkjnis

16 Daut passieed oba, aus wie toom Jebäd jinjen, daut ons eene Mejal bejäajend, dee eenen Woasaja-Jeist haud un äare Haren derch Woasajen väl Jewenst veschauft. 17 Dise kjeem Paulus un ons hinjaraun, schrieech un säd: Dise Mana sent däm aulahechsten Gott siene Deena, dee ons dän Wajch von de Radunk vekjindjen. 18 Un dit deed see väle Doag. Oba Paulus, dän dit besorjd, dreid sikj om un säd to däm Jeist: Ekj jebeed die em Nomen Jesus Christus, ut ar rut to komen! Un dee kjeem en deeselwje Stund rut. 19 Aus äare Haren oba sagen, daut de Hopninj opp äa Jewenst veschwungen wia, jreepen see Paulus un Silas un schlapten äant opp dän Moakjt-Plauz ver de Bowaschte 20 un brochten äant no de Hauptlied un säden: Dise Mana, de Juden sent, vewerren onse Staut 21 un vekjindjen Jewanheiten, dee ons nich erlaupt sent aun to nämen ooda to eewen, wiels wie Reema sent. 22 Un daut Volkj räajd sikj opp jäajen äant; un de Hauptlied reeten äant de Kjleeda auf un befoolen, äant met Stakja to schlonen. 23 Un nodäm see äant väle Sträakja jejäft hauden, schmeeten see äant en daut Jefenkjnis un befoolen däm Jefenkjnis-Wajchta, äant secha to bewoaren. 24 Disa, opp soon Befäl, schmeet äant en daut bennaschte Jefenkjnis un schloot äare Feet en dän Klotz.

De Jefenkjnis-Wajchta bekjieet sikj

25 Un medden enne Nacht bäden Paulus un Silas un lowden Gott met Jesank; un de Jefangne hieeden äant. 26 Un haustich kjeem doa een grootet Ieedbäben, soo daut de Gruntwenj vom Jefenkjnis jescheddat worden, un fuaz jinjen aul de Däaren op, un aul äare Kjäden worden loos. 27 Un de Jefenkjnis-Wajchta wakjt opp ut däm Schlop, un aus hee de Jefenkjnis-Däaren op sach, trock hee daut Schwieet rut un wull sikj selfst dootmoaken, wiels hee docht, de Jefangne wieren utjekleift. 28 Oba Paulus roopt met lude Stemm un säd: Doo die kjeenen Schoden; wiels wie sent aula hia. 29 Dan foddad hee Licht, sprunk nenn un foll met Zetren ver Paulus un Silas dol. 30 Un hee brocht äant rut un säd: Jie Haren, waut mott ekj doonen, om jerat to woaren? 31 See oba säden: Jleew aun dän Harn Jesus Christus, dan woascht du jerat woaren un dien Hus! 32 Un see säden am daut Wuat vom Harn un to aulem en sien Hus. 33 Un hee neem äant deeselwje Stund enne Nacht no sikj un wosch äant de Striepen auf un leet sikj fuaz oppe Städ deepen, hee un aul de Sienje. 34 Un hee brocht äant en sien Hus, sad äant eenen Desch väa un freid sikj, daut hee met sien gaunzet Hus aun Gott jleewent jeworden wia.

35 Aus daut oba Dach jeworden wia, schekjten de Hauptlied de Jerechts-Deena un säden: Lot de Mana gonen. 36 Dan säd de Jefenkjnis-Wajchta Paulus dise Wieed: De Hauptlied haben häajeschekjt, om junt gonen to loten; aulsoo got rut un got han met Fräd! 37 Paulus oba säd to äant: See haben ons, dee wie Reema sent, onen Uadeel effentlich jeschloagen un en daut Jefenkjnis nenjeschmäten, un nu schekjen see ons plietsch*16:37 Ooda: heemlich. wajch? Oo nä; oba lot äant selfst komen un ons rutleiden. 38 Un de Jerechts-Deena säden dise Wieed to de Hauptlied. Un see ferchten sikj, aus see hieeden, daut see Reema wieren. 39 Un see kjeemen un beräden äant un brochten äant rut un prachaden äant, daut see ut de Staut rutgonen sullen. 40 Dan jinjen see ut daut Jefenkjnis un jinjen en Liedia äa Hus nenn; un aus see de Breeda jeseenen un jetreest hauden, jinjen see wajch.